నవీన భారతావనిలో నా పౌరోహిత్యం

అరుణాచల శివా!

2012-01-23T23:28:00.001+05:30

" స్వామీ! మేము అఙ్ఞానంలో పడిపోతున్నాం! మాయా మోహితులమై పుణ్యగతులు పొందలేకున్నాము. మోక్షమార్గమెరుగకున్నాము. ఇప్పుడే ఇలా ఉంటే రాబోయే కలియుగంలో మానవులకు తగిన మార్గమేటి? సులభంగా మోక్షం పొందే విధము తెలుప వలసినది. " అని ఋషులు ఒకానొక సమయంలో పరమేశ్వరుని ప్రార్థన చేశారట. అందుకు ఈశ్వరుడు ఈ విధంగా సెలవిచ్చారు.

దర్శనాత్ అభ్ర సదశీ జననాత్ కమలాలయే
కాశ్యాంతు మరణాన్ముక్తిః స్మరణాత్ అరుణాచలే!

చిదంబరంలో ( ఎలా దర్శనం చెయ్యాలో తెలుసుకుని అలా ) దర్శన మాత్రము చేత, కమలాలయం ( తిరువాయూరు ) లో పుట్టుక చేత, కాశీలో మరణము చేత, అరుణాచల స్మరణ మాత్రము చేత ముక్తి లభిస్తుంది.

చిదంబరములో దర్శనము చేత : చిదంబరములో అసలు విగ్రహమే లేదు కదా మరి దర్శనమెలాగ!? అదే చిదంబర రహస్యం అన్నారు. అక్కడ ఉన్నది ఆకాశ లింగం. ఆకాశము అంతటానిండిఉన్నవాడు ఎవరున్నారో అతడే అక్కడ కొలువై ఉన్నాడు. అటువంటి ఈశ్వరుని దర్శనం అంటే మాటలు కాదు. ఎందరో మహపురుషులకు సైతం ఇది కష్టతరమైనది. కనుక ఇంకాసులువైన మార్గం చెప్పవలసింది అనివేడుకున్నారు.

కమలాలయంలో పుట్టుక చేత : పుట్టుక మన చేతులలో ఉండదు కదా! అది పూర్వకర్మ వలన మాత్రమే లభిస్తుంది. కనుక ఇది కూడా బహు కష్టమైనది. ఇంకా సులువైనది తెలుపవలసినది.

కాశీలో మరణము చేత : మరణము నకు కాశీ వెళ్లడానికి కూడా ఇల్లు, పిల్లలు అంటూ అనేక బంధాలు అడ్డుపడతాయి. ఇంతకంటే సులభమార్గమును సెలవివ్వవలసినది మహాదేవా!

అరుణాచల స్మరణ మాత్రము చేత : అయితే అరుణాచల స్మరణ మాత్రము చేత ముక్తిని ప్రసాదిస్తాను అన్నారు.

బిడ్డలమీద ఎంతటి ప్రేమ!? బోళాశంకరునడం అందుచేతకదూ!

అరుణాచల శివ! అరుణాచల శివ! అరుణాచల శివా!

బ్రహ్మశ్రీ చాగంటి కోటేశ్వరరావు గారి ఉపన్యాసముల ఆధారంగా http://te.srichaganti.net/Pravachanams.aspx మీరుకూడా వినండి.

దేవాలయ నిర్వహణా సమస్యలు - 2

2012-01-18T14:35:00.001+05:30

వంద గుళ్లు కడతారు. ఒక అర్చకుని పెడతారు. నిజంగా పూజ చేసుకోవాలనుకునే అర్చకునికి ఒక గుళ్లో చెయ్యడానికి తక్కువలో తక్కువ ఉదయం తొమ్మిదింటి వరకు అర్చన, జపతపాలు సరిపోతాయి. మరి ఇతర దేవాలయాలలో ఎప్పుడు చేయాలి? ఈలోపు వచ్చే భక్తులను ఎవరు చూసుకోవాలి? వచ్చే భక్తులు ఎక్కువగా ఉద్యోగాలకు వెళతారు కనుక ఉదయం తొమ్మిదిలోపే వస్తారు. మరి పూజకు సంకల్పం చేసుకున్న తరువాత ఎవరో భక్తుడు వస్తే వారికి హారతులు, తీర్థప్రసాదాలు ఇచ్చేది ఎవరు? సంకల్పించిన పూజ మధ్యలో ఆపి లేవాలా? అలా లేవకపోతే మేము వస్తే అర్చకస్వామి మమ్మల్ని అసలు పలకరించనుకూడా పలకరించలేదని ధర్మకర్తలకు కంప్లైంట్.

అర్చకునికి దక్షిణగా ఓ రెండు వేలు ఇస్తారు. అదే ఎక్కువ అనుకుంటారు. నిజానికి ఓ జీతగాడిని నియమించుకున్న భావనలో ఎక్కువమంది ధర్మకర్తలు ఉంటారు. జీతం ఇంత ఇస్తాం అంటారు గానీ, అయ్యా మీకు జీవన భృతిగా ఇంతమాత్రమే దక్షిణ ఇవ్వగలం అనే సంస్కారం ధర్మకర్తలలో కొరవడుతున్నది. అటువంటి ధర్మకర్తలకు ఇక అర్చకుడు ఎటువంటి సూచనలు ఇవ్వగలడు? ఏమి పూజలు చెయ్యగలడు. పేరుకుమాత్రం గురువు, కార్య రూపంలో జీతగాడు గా అర్చకులు మిగిలి పోతున్నారు.

ఒక ఇల్లు కూడా ఇవ్వరు, ఎక్కడో కర్మకాలి ఓ స్టోర్ రూమ్ వంటి గది ఇవ్వగలిగే వసతి ఉంటే ఇంకేంటి మీకు మహోపకారం చేసేస్తున్నామన్న భావన లో ఎక్కువమంది ఉంటున్నారు. ఒక్క గదిలో అసలు ఎలా ఉండగలరు? ఇంట్లో ఆడవాళ్లకు ఇబ్బంది రోజులలో ఎక్కడ ఉండాలి? ఒకవేళ అర్చకుడు వాళ్లిచ్చే గదిలో ఉండడానికి సిద్ధపడితే..., అర్చకుడు, అతని కుటుంబము దేవాలయానికి కాపలా దారులుగా ఉండవలసి వస్తుంది. దేవాలయ పాత్రల శుభ్రతకు ప్రత్యేకంగా ఎవరూ ఉండరు. ప్రసాదాలు అవీ అర్చకుని భార్య వండి పెట్టాలి. అదేమంటే ధనంలేదు అంటారు. కానీ కొత్తగుడి ప్రారంభిస్తారు. రెండు మూడు వేలలో ఇలా అన్ని సదుపాయాలు కలిసొచ్చే అర్చకుడు కావాలి చాలా మందికి. భోజనానికి ఎలా గడుస్తున్నది అనికాని, కుటుంబ పోషణ జరుగుతున్నదా అని కానీ అడుగరు. అంత తెలివి తక్కువ ప్రశ్న మరొకటి లేదని వారికి తెలిసు.

ఇవ్వన్నీ దృష్టిలో పెట్టుకుంటే ఒక దేవాలయానికి ఇద్దరు అర్చకులు కావాలి. ఒక ప్రధానా ర్చకులు, ఒక సహాయకులు. అర్చకునికి మడి ఆచారానికి సరిపోయే ఇల్లు ఇవ్వాలనే అవగాహన ధర్మకర్తలకు ఉండాలి. జీతం కనీసం కుంటుంబ పోషణకు సరిపడా ఉండాలి. అర్చకుని కుటుంబం కాక, వాచ్ మెన్ కుటుంబం కూడా ఆ దేవాలయానికి దగ్గరలో ఉండాలి. దేవాలయ కాపలా, శుభ్రత మొదలైన వి వారు నిర్వహించాలి. ఎక్కువ ప్రసాదాలు వండ వలసి ఉంటే వంటవారిని పెట్టడం మంచిది.

దేవాలయ నిర్వహణా సమస్యలు

2012-01-18T09:05:00.000+05:30

నేను చేస్తున్నాను అనే భావన తగ్గాలి : దేవాలయంలో దేవునికి రోజూ ఒక పూలమాల కూడా వేయలేని స్థితిలో ఉంటారు ధర్మ కర్తలు, కానీ గుడి మీద గుడి కడతారు. ఆలయ నిర్వహణకు ధనం ఉండదు. రోజూ దేవుడికి దేవాలయం తరపు న ఒక కొబ్బరికాయ కూడా కొట్టలేని స్థితి. అఖడం అంటే నూనె చాలా ఖర్చవుతుందని దీపం పెట్టి వదిలి వేయమంటారు. పోనీ ఎవరైనా దాతలను వారు అడుగరు. దానికి అహం అడ్డు వస్తుంది. వారు ఎవరినీ అడగకుండానే ఎవరో రావాలి. ధనం కురిపించాలి. పోనీ ఎవరో వచ్చి ఇచ్చినా అది మరో దేవాలయ నిర్మాణానికి ఖర్చు పెడతారు. దర్శనానికి వచ్చేవారే రోజూ ఎవరూ ఉండరు. కానీ అర్చనకు, అభిషేకానికీ, హోమానికి చివరికి కొబ్బరకాయ కొట్టుకోడానికి కూడా టికెట్ పెడతారు.

దేవాలయ నిర్వహకులకు ఉండవలసిన ప్రధాన అర్హత ధనం కలిగి ఉండడమా? ధర్మాచరణ కలిగి ఉండడమా? అని ప్రశ్నించుకుంటే ధర్మాచరణ కలిగి ఉండడమే అని చెప్పవచ్చు. వేద మార్గాన్ని నమ్మి ఆ ధర్మాన్ని ఆచరణలో చూపగలిగే శ్రద్ధ, భగవద్భక్తి ఉన్న ధర్మకర్త నిర్వహణలో ఉన్న దేవాలయాలు ఆదర్శప్రాయంగా నిలుస్తాయి. కేవలం ధనం ఉండి, పేరుకోసం, డాబుకోసం దేవాలయాలను నిర్మించడం అనర్థదాయకమే అవుతుంది. రెండూ కలిగిన ధర్మకర్త అయితే ఇక ఆదేవాలయం నిత్యకళ్యాణం పచ్చతోరణంతో విలసిల్లుతుంది అనడంలో సందేహంలేదు. భక్తి కలిగిన ధర్మకర్త తన శక్తి వంచనలేకుండా దేవాలయానికి తన వంతు ఆర్థిక సహయం చేయాలి. కానీ దేవాలయాలు నేటి రోజులలో ఒక్క వ్యక్తి సహాయంతో నడపలేము కనుక తన వద్ద ధనం చాలని పక్షంలో నలుగురి సహాయం అర్థించడానికి మొహమాట పడకూడదు. "నేను చేస్తున్నాను, నాకొసం చేస్తున్నాను అనుకున్నప్పుడు అహం అడ్డువస్తుంది. అదే భగవంతుడు నడిపిస్తున్నాడు, భగవత్కార్యం చేస్తున్నాను అనుకున్నప్పుడు అలా అడిగి మరీ కార్యం పూర్తిచెయ్యడంలో ఒక తృప్తిఉంటుంది." ఇది గుర్తెరిగి భగవత్కార్యానికి నలుగురి సహాయాన్ని తీసుకుని మరీ ముందుకు వెళ్లినప్పుడు దేవాలయ నిర్వహణ అనేది సుగమం అవుతుంది.

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

2012-01-13T22:57:00.001+05:30

నమస్కారం!

మిత్రులకు, శ్రేయోభిలాషులకు సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు!

అన్ని సంక్రాంతులు వచ్చినట్టు ఈ సంక్రాంతీ వచ్చి వెళ్లి పోతుంది. మనమూ నాలుగు పిండివంటలు ’స్వగృహ ఫూడ్స్’ నుండి తెచ్చి తింటూ టీవీలో వచ్చే కొత్త సినిమాలు చూస్తూ కూర్చుంటే అది కృతకంగా ఉంటుంది. పండుగకు వచ్చే సంతృప్తి అందులో ఉండదు.

ఆసక్తి, అవకాశం ఉన్నవారు ఈ క్రింది విషయాలు పాఠించే ప్రయత్నం చేద్దాం.

సాంప్రదాయ పంచకట్టు, చీర మరియూ లంగా ఓణీలు ధరించడం.
ఈ మూడు రోజులూ రెండు పూటలా దీపారాధన, కులదేవతా పూజ ప్రతీ ఒక్కరూ చేసే ప్రయత్నం చేద్దాం.
సంక్రాంతి పూట పిల్లలు, పెద్దలతో కలిసి విష్ణు సహస్ర నామ పారాయణ చెయ్యడం మరువవద్దు.
పిల్లలు, పెద్దలు, బంధువులు మొదలైన వారందరితో కలిసి దేవాలయ దర్శనం చేద్దాం.

సంక్రాంతి నాడు పెద్దలకు తర్పణలు విడువడం మరువ వద్దు. ఇక పెద్దల పేరుతో బ్రాహ్మణునకు భోజనం పెట్టడం, దాన ధర్మాలు మొదలైన చెయ్యాలి.

స్త్రీలు ముంగిలి ముగ్గులతో అలంకరిస్తుంటే - రంగులవీ అద్దడంలో మొగవారు, పిల్లలు సాయపడుతుంటే - చిన్న చిన్న చలోక్తులతో బంధువులు చుట్టాలూ నవ్వుల పూవులు పూయిస్తూ ఉంటే సరదాగా గడిపే ప్రయత్నం చేద్దాం.

పిండి వంటలు వండే టప్పుడు ఏటీవీ ముందో కూర్చోకుండా అందరూ సాయం చేస్తూంటే చకోడీలు, జంతికలు, అరిశలు, బొబ్బట్లు ఇలా ఒక్కటే మిటి అన్నీ చకచకా తీపి కబుర్ల కలబోతలో తేనెలూరవూ!?

చిన్నపిల్లలు వచ్చీ పోతూ అటో అరిశ, ఇటో అరిశ తీసుకు వెళుతుంటే - "ఒరేయ్! ఒరేయ్! దేముడికి పెట్టకుండా అలా లాక్కు వెళితే ఎలారా!" అని ఒకరంటే, "ఆ ఈరోజుకి పిల్లలే దేముళ్లు. అగ్రపూజ్యులు కదటే!" అని నాయినమ్మలు వెనకేసుకొస్తుంటే ఆ సరదానే వేరు. :)

మామిడి తోరణాలు, రంగవల్లులు, గొబ్బెమ్మలు, భోగిమంటలు, సాంప్రదాయ వస్త్రధారణలు, పిండివంటల ఘుమఘుమలు, చిన్నపిల్లల కేరింతలు, పెద్దల ఆశీర్వాదాలు, భగవత్పూజలు మొదలైన వాటితో మనందరి ఇళ్లూ ఈ మూడురోజులూ సంక్రాంతి శోభను చేకూర్చాలని మనసారా కోరుకుంటూ మరోసారి అందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు.

దేవాలయ నిర్మాణానికి సహాయం అందించండి

2011-12-31T21:10:00.001+05:30

ఈశ్వరుని అనుగ్రహం వలన దేవాలయ నిర్మాణం కొరకు చిలుకూరుకు వెళ్లే దారిలో స్వామినారాయణ గురుకుల్ దగ్గరలో కొంత స్థలాన్ని నాకు అప్పగించడానికి ముందుకు వచ్చారు. నాకు కేవలం ఉపాసన చేస్తు జీవనం సాగించడం ఇష్టం. అటువంటి ఉపాసనకు పురోహితం కంటే అర్చకత్వం బహు అనుకూలమైనది. కానీ యాజమాన్య లోపం వలన దేవాలయాలలో చేయడానికి ఇప్పటివరకు నెను వెనుకాడాను. అందుకు ఈశ్వరుడే ఓ మార్గాన్ని ఈవిధంగా చూపించారు.

అయితే నిర్మాణం చెయ్యడానికి కూడా నేను ఏవిధంగానూ సమర్థుడను కాను. కేవలం అర్చకత్వం ద్వారా నెను తరిస్తూ నలుగురినీ తరింపచేయాలన్నదే నా జీవన లక్ష్యం. దానికి తగిన అర్హతను, ఆర్ధిక వసతినీ ఆయనే ప్రసాదిస్తాడని నమ్ముతున్నాను.

త్వరలో జరుగ బోయే "రామాలయ" నిర్మాణానికి మీవంతు సహాయం అందించడానికి ముందుకు రండి. ఆసక్తి ఉన్నవారు నాకు మెయిల్ చెయ్యగలరు.

అప్పుల బాధ తీరాలంటే ఋణ విమోచక అంగారక స్తోత్రమ్ పారాయణ చెయ్యండి

2011-12-21T20:12:00.000+05:30

ఋణ విమోచక అంగారక స్తోత్రమ్

స్కంద ఉవాచ:

ఋణ గ్రస్త నరాణాంతు ఋణముక్తిః కధం భవేత్ I

బ్రహ్మోవాచ :

వక్ష్యేహం సర్వలోకానాం హితార్థం హితకామదమ్ I

ఓ అస్య శ్రీ అంగారక స్తోత్ర మహా మంత్రస్య I గౌతమ ఋషిః I అనుష్టుప్ చ్ఛందః I అంగారకో దేవతా I మమ ఋణ విమోచనార్థే జపే వినియోగః I

ధ్యానమ్ :

రక్త మాల్యాంబర ధరః శూల శక్తి గదాధరః I

చతుర్భుజో మేషగతో వరదశ్చధరా సుతః II

మంగళో భూమి పుత్రశ్చ ఋణహర్తా కృపాకరః I

ధరాత్మజః కుజో బౌమో భూమిజో భూమి నందనః II

అంగారకో యమశ్చైవ సర్వ రోగాపహారకః I

స్రష్టా కర్తాచ హర్తాచ సర్వదేవైశ్చ పూజితః II

ఏతాని కుజ నామాని నిత్యం యః ప్రయతః పఠేత్ I

ఋణం నజాయతే తస్య ధనం ప్రాప్నోత్యసంశయః II

అంగారక మహీపుత్ర భగవన్ భక్తవత్సల I

నమోస్తుతే మమాశేష ఋణమాశు విమోచయ II

రక్త గంధైశ్చ పుష్పైశ్చ ధూప దీపై ర్గుడోదనైః I

మంగళం పూజయిత్వాతు మంగళాహని సర్వదా II

ఏక వింశతి నామాని పఠిత్వాతు తదంతికే I

ఋణరేఖాః ప్రకర్తవ్యా అంగారేణ తదగ్రతః II

తాశ్చ ప్రమార్జయేత్ పశ్చాత్ వామపాదేన సంస్పృశన్

మూలమంత్రః

అంగారక మహీపుత్ర భగవన్ భక్తవత్సల I
నమోస్తుతే మమాశేష ఋణ మాశు విమోచయ II

ఏవం కృతే న సందేహో ఋణం హిత్వా ధనం లభేత్I
మహతీం శ్రియ మాప్నోతి హ్యపరో ధనదో యువా II

అర్ఘ్యమ్ :

అంగారక మహీ పుత్ర భగవన్ భక్త వత్సల I

నమోస్తు తే మమాశేష ఋణమాశు విమోచయ II

భూమి పుత్ర మహా తేజ స్స్వేదోద్భవ పినాకినః I

ఋణార్తస్త్వాం ప్రపన్నోస్మి గృహాణార్ఘ్యం నమోస్తుతే II

ఇతి ఋణ విమోచక అంగారక స్తోత్రమ్

ఈ విధంగా స్తోత్రము చేసి చివరి రెండు శ్లోకములతో మూడు పర్యాయములు దోసిలితో నీళ్లు వదిలి పెట్ట వలెను.

ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా అప్పుల బాధ తీరని వారు ఈ స్తోత్ర పారాయణ చేసి ఫలితాన్ని చూడండి. ఒక పీటమీద ముగ్గులు పెట్టి దానిమీద ఎర్రని బట్ట పరచి - దానిమీద అంగారకుని లేదా సుబ్రహ్మణ్యేశ్వరుని చిత్రపటమును ఉంచి - ఎర్రని పూలు, ఎర్ర గంధము తో ఈ క్రింది నామాలు చదువుతూ పూజించాలి.

ఓం మంగళాయ నమః - ఓం భూమి పుత్రాయ నమః - ఓం ఋణ హన్త్రే నమః - ఓం ధన ప్రదాయ నమః - ఓం స్థిరాసనాయ నమః - ఓం మహా కాయాయ నమః - ఓం సర్వకామ ఫల ప్రదాయ నమః - ఓం లోహితాయ నమః - ఓం లోహితాక్షాయ నమః - ఓం సామగాన కృపాకరాయ నమః - ఓం ధరాత్మజాయ నమః - ఓం కుజాయ నమః - ఓం భౌమాయ నమః - ఓం భూమిజాయా నమః - ఓం భూమి నందనాయ నమః - ఓం అంగారకాయ నమః - ఓం యమాయ నమః - ఓం సర్వరోగాపహారకాయ నమః - ఓం స్రష్ట్రే నమః - ఓం కర్త్రే నమః - ఓం హర్త్రే నమః - ఓం సర్వదెవ పూజితాయ నమః

అని పూజించ వలెను.

తరువాత చండ్ర కర్ర ను కాల్చగా వచ్చిన బొగ్గుతో రెండు అడ్డ గీతలు గీసి, వాటి మధ్యలో మీ అప్పుల మొత్తమును రాయవలెను.
ఉదాహరణకు :

------------------

రు. 50,400 - 00

------------------

పై విధంగా రాసిన తరువాత పై స్తోత్రమును ఏడు పర్యాయములు చదివి ఏడవ పర్యాయము చదువుతూ ఆ గీతలను, సంఖ్యను ఎడమ పాదముతో పూర్తిగా తుడిచి వేయ వలెను. ఈ విధంగా నలభై రోజుల చెయ్యవలెను. చివరి రోజు చండ్రకర్రలతో కుజునికి హోమంచేసుకుంటే మంచిది.

ఈ విధంగ చేసిన వారికి సంపదలు పెరిగి, అప్పుల బాధ తీరిపోతుంది అనడంలో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు.

సర్వం శ్రీ గురు చరణారవిందార్పణమస్తు !

గ్రహణములకు సంబంధించి పెద్దలు చెప్పిన కొన్ని విషయాలు

2011-11-25T23:29:00.001+05:30

   గ్రహణములకు సంబంధించి పెద్దలు చెప్పిన కొన్ని విషయాలు ప్రస్తావిస్తాను.

   గ్రహణ స్పర్శ సమయమున స్నానమును, మధ్యకాలమున హోమము-దేవతార్చనము-శ్రాద్ధములను, విడుపు సమయమున దానము, పూర్తిగా విడిచిన తరువాత మరల స్నానమును చేయాలి.

     " సర్వేషా మేతవర్ణానాం సూతకం రాహుదర్శనే" అనుటచేత ఈ గ్రహణ సమయంలో అన్ని వర్ణముల వారికీ జాతాశౌచముండును. కనుక అప్పుడు ముట్టిన వస్త్రములన్నిటినీ తడుపవలెను. కనుక ఈ సమయంలో ఏమీ ముట్టుకోకుండా స్నానమాచరించి జపాదికాలు చేసుకోవాలి. గ్రహణమునకు ముందు మూడు రోజుల నుండి గానీ, ఒక రోజు నుండి గానీ ఉపవాసముండి ఈ గ్రహణ స్నానాదులు చేసినచో మహాఫలము. పుత్రపుత్రికలు కలవారు గ్రహణ సంక్రాంతులందు ఉపవాసము ఉండనవసరం లేదని కొందరి మతము.

      గ్రహణ సమయంలో అందరూ పట్టు స్నానం చేసి , వారి వారి ఉపదేశ మంత్రాలను జపించాలి. మధ్యలో మరోసారి స్నానంచేసి, మళ్లీ గ్రహణం పూర్తయిన తరువాత విడుపు స్నానం చేస్తారు. ఈ సమయంలో స్నానానికి : ఉష్ణోదకము కంటే సీతోదకము, వేరేవారు సంపాదించిన ( తోడి పెట్టిన ) దానికంటే స్వయముగా సంపాదించినది, బావులలో జలముకంటే కొండలు మొదలైనవాటిలో పుట్టి స్రవించి పారునది, అంతకంటే సరోవరము లోనిది, దానికంటే నదీ జలము, దానికంటే గంగా జలము, దానికంటే సముద్రోదకము క్రమముగా ఉత్తమములు. ఈ గ్రహణ సమయానికి జాతాశౌచ, మృతాశౌచములున్నప్పటికీ గ్రహణ సంబంధమైన స్నానదానాదికాలు చేయాలి. స్త్రీలు ఆ సమయంలో రజస్వలై ఉన్నప్పటికీ కూడా వేరేగా ఒక పాత్రలో ఉన్న జలముతొ స్నానము చేసి ఈ వ్రతాన్ని ఆచరించ వలెను. గ్రహణస్నానము కట్టిన బట్టలతోనే చేయవలెను. తడిసిన బట్ట పిండకూడదు. వేరొక వస్త్రమును ధరించ రాదు.

" సర్వం గాంగా సమం తోయం సర్వేవ్యాస సమాద్విజాః
సర్వం భూమి సమం దానం గ్రహణే చంద్ర సూర్యయోః "

సూర్యచంద్ర గ్రహణ సమయంలో దొరికె జలమంతయూ గంగా సమానము, ద్విజులందరూ వ్యాససమానులు, చేసే ప్రతి దానమూ భూదాన సమానము.

శ్లో: " చంద్ర సూర్య గ్రహే తీర్థే మహాపర్వాదికే తథా
మంత్ర దీక్షాం ప్రకుర్వాణో మాసనక్షత్రాదీన్నశోధయేత్"

చంద్ర సూర్యగ్రహణ సమయములలోను, తీర్థ ప్రదేశమందును, మహాపర్వదినములలోను మంత్ర పురశ్చరణ దీక్షకు కానీ, ఉపలక్షణముచే మంత్రోపదేశమును చేయుటాకు కానీ మాసనక్షత్రాది శోధన అవసరములేదు

అనుట చేత కొత్తగా మంత్రోపదేశం తీసుకోవాలి అనుకునే వారు కూడా ఈ సమయంలో సద్గురువుల వద్ద జపదీక్ష తీసుకుని జపిస్తారు. మంత్రోపదేశమునకు సూర్యగ్రహణమే ఉత్తమమని, చంద్రగ్రహణము దారిద్ర్యాది దోషకారి అని కొందరి మతము.

"చంద్ర సూర్యో పరాగేచ స్నాత్వా పూర్వ ముపోషితః
జపాద్దశాంశతో హోమ స్తథా హోమాచ్చతర్పణం
హోమా2శక్తౌ జపంకుర్యాద్ధోమసంఖ్యా చతుర్గుణం"

చంద్ర సూర్య గ్రహణ దినమందు భోజనము విడచి, స్పర్శ కాక మునుపే స్నానము చేసి, అది మొదలుకొని శుద్ధమోక్షము వరకు మంత్రము ఏకాగ్రతతో జపించ వలెను. జప సంఖ్యకు పదవవంతు హోమము, దానికి పదవ వంతు తర్పణము చేయవలెను. హోమము గానీ, తర్పణము గానీ చేయలేని పక్షమున ఆ సంఖ్యకు నాలుగు వంతులు జపమే చేయవలెను. ( ఉదాహరణకు గ్రహణ సమయంలో మొత్తము 1,000 సార్లు జపం చేయగలిగితే అందులో పదవ వంతు 100 సార్లు హోమము, అందులో పదవ వంతు 10 సార్లు తర్పణము చేయవలెను. హోమము చేయలేని పక్షమున 100 కు నాలుగురెట్లు ఎక్కువగా అనగా 400 సార్లు మరల జపమే చేయాలి. అదే విధంగా తర్పణము చేయలేనిచో 40 సార్లు జపం చేయాలి. ) ఈ పురశ్చరణాంగమైన ఉపవాసమును పుత్రవంతులైన గృహస్థులును చేయవచ్చును. గ్రహణ సమయంలో పురశ్చరణ చేయదలచినవారికి మిగతా స్నాన దానాది నైమిత్తికములు చేయుటకు వీలవదు, కనుక అవి భార్యా పుత్రులు మొదలైన వారితో చేయించ వలెను. పురశ్చరణ దీక్షపూనని వారు కూడా తమ తమ ఇష్టదేవతా మంత్ర జపమును, గాయత్రీ మంత్ర జపమును తప్పక చేయవలెను. లేనిచో ఆయా మంత్రములకు మాలిన్యమగును.

గ్రహణ సమయంలో శయనించినచో రోగము, మూత్రము విడచినచో దారిద్ర్యము, పురీషము విడచినచో క్రిమిజన్మము, మైధునము చేసినచో ఊరపంది జన్మము, అభ్యంగనము( తలంటి స్నానము ) చేసినచో కుష్టు రోగము, భోజనము చేసినచో నరకము వచ్చును. గ్రహణమునకు ముందు వండిన అన్నము - గ్రహణానంతరము భుజింపరాదు. నిలువ ఉంచిన జలమునూ వర్జనీయము. కానీ మీగడ, మజ్జిగ, తైలపక్వము ( నువ్వుల నూనెతో వండినది ), క్షీరము మొదలైనవి గ్రహణ పూర్వమందువి ఐనను గ్రహించ వచ్చును. కానీ వాటియందు దర్భ లు ఉంచ వలెను.

ఈ గ్రహణ సమయంలో చేసే గోదానము, భూదానము, సువర్ణ దానము మహా ఫలవంతములు.

గ్రహణ సమయంలో చేయుశ్రాద్ధము ఆమ ద్రవ్యము చేతగానీ, హిరణ్యము చేతగానీ చేయవచ్చును. సంపన్నులైన ఎడల వండిన అన్నము చేత కూడా చేయవచ్చును. తీర్థయాత్రల యందు ఏవధముగా శ్రాద్ధము చేయుదురో అదే విధముగా ఘృత ( నెయ్యి ) ప్రధానముగా చెయ్యవలయును. ఈసమయంలో భోక్తకు మహా దోషము.

సర్వంశ్రీగురు చరణారవిందార్పణమస్తు

మార్గశిర పౌర్ణమినాడు చంద్ర గ్రహణము

2011-11-25T20:59:00.001+05:30

సభాయైనమః

మార్గశిర పూర్ణిమ అనగా 10-12-2011 శనివారం నాడు సా. 06-16 ని.లు నుండి, రా. 09-48 ని.ల వరకు కేతుగ్రస్త సంపూర్ణ చంద్ర గ్రహణము సంభవించును.

ఈ గ్రహణం రోహిణి నక్షత్రంలో ప్రారంభమై 15 నిమిషాల తరువాత మృగశిరా నక్షత్రంలో ప్రవేశించి కొనసాగును.

రోహిణీ నక్షత్రం వారికి స్వల్ప దోషము, మృగశిరవారికి అధిక దోషము కలదు. ఈ నక్షత్రముల వారు, వృషభ రాశి వారు దోష నివృత్తి కొరకు గ్రహణ సమయములో చంద్ర, కేతు గ్రహములకు జపములు చేసుకొనుట మంచిది.
మరునాడు ఉదయం వెండితో చేయించిన చంద్ర బింబము, పాము పడగలను శివలింగము పై ఉంచి రుద్రాభిషేకము చేసుకుని

నూతవస్త్రంలో ధాన్యముపోసి వానియందు చంద్రబింబము, పాముపడగ ఉంచి బ్రాహ్మణునకు దానము ఇవ్వాలి. నేతితో కూడిన కంచు పాత్రనుకూడా దానంగా ఇవ్వాలి.

దానం ఇచ్చే టప్పుడు : " మమ జన్మరాశి, జన్మ నక్షత్ర స్థాన చంద్ర గ్రహణ సంభవ వశాత్, సూచిత ఆగామి సర్వారిష్ట ప్రశాంతి పూర్వక, ఏకాదశ స్థాన స్థిత శుభఫలిత ప్రాప్త్యర్థం బింబదానం కరిష్యే." అని సంకల్పం చెప్పుకోవాలి.

" తమోమయ మహభీమ సోమసూర్య విమర్థన
హేమతారా ప్రధానేన మమ శాంతి ప్రదోభవ"

" విదుంతుధ నమస్తుభ్యం సింహికానందనా2చ్యుత
దానేనా2నేన నాగస్య రక్షమాం వేదజాత్భయాత్"

అనే శ్లోకాలు చదువుతూ దానం ఇవ్వాలి.

గ్రహణముల గురించి సవివరముగా ఇంకా రాయవలసి ఉంది. అది రేపు ప్రచురిస్తాను.

సర్వం శ్రీ గురు చరణారవిందార్పణమస్తు
--
భగవత్సేవకుడు
రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ

గాయత్రీ హృదయమ్

2011-10-20T15:22:00.000+05:30

నారద ఉవాచ:

భగవన్ దేవ దేవేశ భూత భవ్య జగత్ప్రభో |
కవచంతు శ్రుతం దివ్యం గాయత్రీ మంత్ర విగ్రహమ్ ||

అధునా శ్రోతు మిచ్ఛామి గాయత్రీ హృదయం పరమ్ |
యద్ధారణాద్భవేత్పుణ్యం గాయత్రీ జపతో2ఖిలం ||

నారాయణ ఉవాచ:

దేవ్యాశ్చ హృదయం ప్రోక్తం నారదాథర్వణేస్ఫుటమ్ |
తదేవాహం ప్రవక్ష్యామి రహస్యాతి రహస్యకమ్ ||

విరాడ్రూపాం మహాదేవీం గాయత్రీ వేదమాతరమ్ |
ధ్యాత్వా తస్యాస్త్వథాంగేషు ధ్యాయే దేవతాశ్చదేవతాః ||

పిండ బ్రహ్మాండయో రైక్యా ద్భావయే త్స్వతనౌ తథా |
దేవీ రూపే నిజే దేహే తన్మయత్వాయ సాధకః ||

నా దేవో 2 భ్యర్చయే ద్దేవమితి వేద విదో విదుః |
తతో భేదాయ కాయేస్వే భావయే ద్దేవతా ఇమాః ||

అథ తత్సం ప్రవక్ష్యామి తన్మయత్వ మధో భవేత్|
గాయత్రీ హృదయస్యాస్యా ప్యహమేవ ఋషి స్మృతః ||

గాయత్రీ చ్ఛంద ఉద్దిష్టం దేవతా పరమేశ్వరీ |
పూర్వోక్తేన ప్రకారేణ కుర్యా దంగాని షట్క్రమాత్ ||

ఆసనే విజనే దేశే ధ్యాయే దేకాగ్ర మానసః |

అధార్థన్యాసః| ద్యౌర్మూర్ధ్ని దైవతమ్| దంతపంక్తావశ్వినౌ| ఉభే సంధ్యే చోష్ఠౌ| ముఖ మగ్నిః| జిహ్వా సరస్వతీ|గ్రీవాయాంతు బృహస్పతిః| స్తనయోర్వసవోష్టౌ| బాహ్వోర్మరుతః| హృదయే పర్జన్యః| ఆకాశ ముదరమ్| నాభా వంతరిక్షమ్| కట్యో రింద్రాగ్ని| జఘనే విఙ్ఞానఘనః ప్రజాపతిః| కైలాస మలయా ఊరూ|విశ్వేదేవా జాన్వోః| జంఘాయాం కౌశికః| గుహ్యమయనే| ఊరూ పితరః పాదౌ పృథివీ| వనస్పతయోంగులీషు| ఋషయో రోమాణి| నఖాని ముహూర్తాని| అస్థిషు గ్రహాః| అసృఙ్ఞ్మాంసం ఋతవః| సంవత్సరావై నిమిషమ్| అహోరాత్రావాదిత్యశ్చంద్రమాః| ప్రవరాం దివ్యాం గాయత్రీం శరణ మహం ప్రపద్యే||

ఓంతత్సవితుర్వరేణ్యాయనమః| ఓం తత్పూర్వజాయాయ నమః| తత్ప్రాతరాదిత్యాయ నమః| తత్ప్రాతరాదిత్య ప్రతిష్ఠాయై నమః ||

ప్రాతరధీయానో రాత్రి కృతం పాపం నాశయతి |
సాయమధీయానో దివస కృతం పాపం నాశయతి ||

సాయంప్రాతరధీయానో అపాపో భవతి | సర్వ తీర్థేషు స్నాతో భవతి | సర్వైర్దేవైర్ఙాతో భవతి | అవాచ్య వచనాత్పూతో భవతి | అభక్ష్య భక్షణాత్పూతో భవతి | అభోజ్య భోజనాత్పూతో భవతి | అచోష్య చోషణాత్పూతో భవతి | అసాధ్య సాధనాత్పూతో భవతి | దుష్ప్రతిగ్రహ శత సహస్రా త్పూతో భవతి |సర్వ ప్రతిగ్రహా త్పూతోభవతి | పంక్తి దూషణాత్పూతో భవతి | అనృత వచనాత్పూతో భవతి | అథా బ్రహ్మచారీ బ్రహ్మచారీ భవతి | అనేన హృదయే నాధీతేన క్రతుసహస్రేణేష్టం భవతి | షష్టి శత సహస్ర గాయత్య్రా జప్యాని ఫలాని భవంతి | అష్టౌ బ్రాహ్మణాన్సమ్యగ్రాహయేత్ తస్య సిద్ధిర్భవతి |

య ఇదం నిత్య మధీయానో బ్రాహ్మణః ప్రాతశ్శుచిస్సర్వపాపైః ప్రముచ్యత ఇతి బ్రహ్మలోకే మహీయతే | ఇత్యాహ భగవాన్నారాయణః |

ఇతి దేవీభాగవతాంర్గత గాయత్రీ హృదయమ్ |

గాయత్త్రీ కవచమ్

2011-10-01T17:38:00.000+05:30

నారదఉవాచ:

స్వామిన్ సర్వజగన్నాధ సంశయో2స్తి మమ ప్రభో
చతుషష్టి కళాభిఙ్ఞ పాతకా ద్యోగవిద్వర

ముచ్యతే కేన పుణ్యేన బ్రహ్మరూపః కథం భవేత్
దేహశ్చ దేవతారూపో మంత్ర రూపో విశేషతః

కర్మత చ్ఛ్రోతు మిచ్ఛామి న్యాసం చ విధిపూర్వకమ్
ఋషి శ్ఛందో2ధి దైవంచ ధ్యానం చ విధివ త్ప్రభో

నారాయణ ఉవాచ :

అస్య్తేకం పరమం గుహ్యం గాయత్రీ కవచం తథా
పఠనా ద్ధారణా న్మర్త్య స్సర్వపాపైః ప్రముచ్యతే

సర్వా న్కామా నవాప్నోతి దేవీ రూపశ్చ జాయతే
గాయత్త్రీ కవచస్యాస్య బ్రహ్మవిష్ణుమహేశ్వరాః

ఋషయో ఋగ్యజుస్సామాథర్వ చ్ఛందాంసి నారద
బ్రహ్మరూపా దేవతోక్తా గాయత్రీ పరమా కళా

తద్బీజం భర్గ ఇత్యేషా శక్తి రుక్తా మనీషిభిః
కీలకంచ ధియః ప్రోక్తం మోక్షార్ధే వినియోజనమ్

చతుర్భిర్హృదయం ప్రోక్తమ్ త్రిభి ర్వర్ణై శ్శిర స్స్మృతమ్
చతుర్భిస్స్యాచ్ఛిఖా పశ్చాత్త్రిభిస్తు కవచం స్స్ముతమ్

చతుర్భి ర్నేత్ర ముద్ధిష్టం చతుర్భిస్స్యాత్తదస్ర్తకమ్
అథ ధ్యానం ప్రవక్ష్యామి సాధకాభీష్టదాయకమ్

ముక్తా విద్రుమ హేమనీల ధవళ చ్ఛాయైర్ముఖై స్త్రీక్షణైః
యుక్తామిందు నిబద్ధ రత్న మకుటాం తత్వార్ధ వర్ణాత్మికామ్
గాయత్త్రీ వరదాభయాం కుశకశాశ్శుభ్రం కపాలం గదాం
శంఖం చక్ర మథారవింద యుగళం హస్తైర్వహంతీం భజే

గాయత్త్రీ పూర్వతః పాతు సావిత్రీ పాతు దక్షిణే
బ్రహ్మ సంధ్యాతు మే పశ్చాదుత్తరాయాం సరస్వతీ

పార్వతీ మే దిశం రాక్షే త్పావకీం జలశాయినీ
యాతూధానీం దిశం రక్షే ద్యాతుధానభయంకరీ

పావమానీం దిశం రక్షేత్పవమాన విలాసినీ
దిశం రౌద్రీంచ మే పాతు రుద్రాణీ రుద్ర రూపిణీ

ఊర్ధ్వం బ్రహ్మాణీ మే రక్షే దధస్తా ద్వైష్ణవీ తథా
ఏవం దశ దిశో రక్షే త్సర్వాంగం భువనేశ్వరీ

తత్పదం పాతు మే పాదౌ జంఘే మే సవితుఃపదమ్
వరేణ్యం కటి దేశేతు నాభిం భర్గ స్తథైవచ

దేవస్య మే తద్ధృదయం ధీమహీతి చ గల్లయోః
ధియః పదం చ మే నేత్రే యః పదం మే లలాటకమ్

నః పదం పాతు మే మూర్ధ్ని శిఖాయాం మే ప్రచోదయాత్
తత్పదం పాతు మూర్ధానం సకారః పాతు ఫాలకమ్

చక్షుషీతు వికారార్ణో తుకారస్తు కపోలయోః
నాసాపుటం వకారార్ణో రకారస్తు ముఖే తథా

ణికార ఊర్ధ్వ మోష్ఠంతు యకారస్త్వధరోష్ఠకమ్
ఆస్యమధ్యే భకారార్ణో గోకార శ్చుబుకే తథా

దేకారః కంఠ దేశేతు వకార స్స్కంధ దేశకమ్
స్యకారో దక్షిణం హస్తం ధీకారో వామ హస్తకమ్

మకారో హృదయం రక్షే ద్ధి ( త్ + హి ) కార ఉదరే తథా
ధికారో నాభి దెశేతు యోకారస్తు కటిం తథా

గుహ్యం రక్షతు యోకార ఊరూ ద్వౌ నః పదాక్షరమ్
ప్రకారో జానునీ రక్షే చ్ఛోకారో జంఘ దేశకమ్

దకారం గుల్ఫ దేశేతు యాకారః పదయుగ్మకమ్
తకార వ్యంజనం చైవ సర్వాంగే మే సదావతు

ఇదంతు కవచం దివ్యం బాధా శత వినాశనమ్
చతుష్షష్టి కళా విద్యాదాయకం మోక్షకారకమ్

ముచ్యతే సర్వ పాపేభ్యః పరం బ్రహ్మాధిగచ్ఛతి
పఠనా చ్ఛ్రవణా ద్వాపి గో సహస్ర ఫలం లభేత్

శ్రీ దేవీభాగవతాంతర్గత గాయత్త్రీ కవచమ్ సంపూర్ణం

ఈ కవచాన్ని స్వయంగా పారాయణ చేసి ఫలితాన్ని పొందాను. ఇది చాలా శక్తి వంతమైనది. రోజూ ఉదయం పారాయణ చేస్తే సాక్షాత్తు గాయత్త్రీ మాత మనకు తోడుగా ఉండి రక్షస్తుంది. గాయత్త్రీ జప ప్రారంభంలో హృదయమును, అంత్యమునందు కవచమును పారాయణ చేయు సాంప్రదాయము కలదు. హృదయమును త్వరలో అందించ గలను.

సర్వం శ్రీ గురు చరణారవిందార్పణమస్తు

హైదరాబాదు ప్రాంతం వారికి వనభోజనాలకు అనువైన స్థలం సూచించండి

2011-09-27T16:57:00.001+05:30

నమస్కారం

కార్తీక మాసం వస్తోంది కదా! మరి వనభోజనాలు ఏర్పాటు చేసుకుంటే ఎలా ఉంటుంది అనే ఆలోచన వచ్చింది. కానీ మంచి స్థలం దొరకడమే కష్టంగా ఉంది.

వనభోజనాలు అంటే ఒక రోజులో ఉదయం వెళ్లి సాయంత్రానికి ఇంటికి వచ్చేలాగ ఉండాలి. కాస్త ఆహ్లాదకరమైన చెట్లతో నిండిన ప్రదేశమై ఉండాలి. అది శైవ/వైష్ణవ సంబంధమైన దేవాలయ ప్రాంతమై ఉండాలి. కనీసం ఒక్క ఉసిరి చెట్టైనా ఉండాలి. ఓ వందమందికైనా సరిపడ స్థలం ఉండాలి. మంచి నీటి సదుపాయం ఉండాలి.

ఇటువంటి ప్రాంతం భాగ్యనగరానికి అందుబాటులో ఉంటే తెలుపగలరు. భాగ్యనగరం శివార్లలో కొన్ని ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. వాటిలో మీరేమైనా వెళ్లి వచ్చిన ప్రదేశాలు ఉంటే తెలియజేయగలరు.

--
ఇట్లు

భగవత్సేవకుడు
రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ

శ్రీ లక్ష్మీ గణపతి స్త్రోత్రం

2011-09-12T14:50:00.001+05:30

ఓం నమో విఘ్న రాజాయ సర్వ సౌఖ్య ప్రదాయినే
దుష్టారిష్ట వినాశాయ పరాయ పరమాత్మనే
లంబోదరం మహావీర్యం నాగ యజ్ఞోప శోభితం
అర్ధచంద్రధరం దేవం విఘ్నవ్యూహ వినాశనం

ఓం హ్రాం హ్రీం హ్రూం హ్రైం హ్రౌం హ్రః హేరంబాయ నమో నమః
స్వసిద్ధి ప్రదో సి త్వం సిద్ధి బుద్ధి ప్రదో భవ

చిన్తితార్ధ ప్రదస్త్వం హి సతతం మోదక ప్రియ
సింధూరారుణ వస్త్రైశ్చ పూజితో వరదాయక
ఇదం గణపతి స్త్రోత్రం యః పఠేత్ భక్తిమాన్ నరః
తస్యదేహం చ గేహం చ స్వయం లక్ష్మీర్నముంచతి

ఇతి శ్రీ లక్ష్మీ గణపతి స్త్రోత్రం

నా గాయత్రీ జప దీక్ష పునః ప్రారంభం

2011-08-26T12:05:00.000+05:30

నమస్కారం

ఆదివారం నుండి నా గాయత్రీ జపం ప్రారంభం. నలభైరోజులలో సాధ్యమైనంత ఎక్కువ జపం చెయ్యాలని సంకల్పం. పోయిన సంవత్సరం సరిగ్గా ఇలాగే గణపతి నవరాత్రులలో ప్రారంభించి, ఆశ్వయుజ పూర్ణిమకు హోమంతో పూర్తి చేశాను. అప్పటి జపం నాలో చక్కటి మార్పును తీసుకువచ్చింది. ఇటు వృత్తిలోనూ మంచి స్థానాన్ని ప్రసాదించారు అమ్మవారు. చక్కటి అనుభూతులు సొంతం చేసుకున్నాను. అమ్మవారి అనుగ్రహంతో మరల ఈ సంవత్సరం కూడా చెయ్యడానికి సాహసిస్తున్నాను.

పెద్దలందరూ నా జపం చక్కగా కొనసాగి అమ్మదయ కలగాలని ఆశీర్వదించగలరు. జపం చేయాలంటే కేవలం శారీరక, మానసిక బలాలతో పాటు అమ్మదయ ఉండాలి. మనం ఊహించని అనేక శక్తులు ఆటంకాలు కలిగించే ప్రయత్నాలు చేస్తాయి. అవన్నీ దాటుకుని నాజపం పూర్తిచేయాలంటే పెద్దల ఆశీర్వచనాలు, పిన్నల శుభకామనలు ఈ సమయంలో నాకు చాలా అవసరం.

ఒక్కసారి నాగురించి భగవంతుని ప్రార్థిస్తారు కదూ..! :)

( జపం జరిగే రోజులలొ నెను మెయిల్స్ కి అందుబాటులో ఉండకపోవచ్చు. )

ధన్యవాదములు,
బుధజన విధేయుడు,
రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ.

మంత్ర జప సాధన లో తలెత్తే కొన్ని సందేహాలు - సమాధానాలు

2011-07-20T21:49:00.003+05:30

శర్మ గారికి నమస్కారములతో!

   ఒక్కొక్క సారి గాయత్రీ జపము లో కళ్ళు మూసుకుని మనస్సులో ధ్యానం చేసుకోవడం కుదురుట లేదు. మనస్స్సు కుదురు గా ఉంచాలంటే ఏమి చేయాలి? ఈ ధ్యానములో, గాయత్రీ మాతను ఊహ చేసుకొని జపం చేయ వచ్చా? లేక ఇతర దేవత లేదా గురు స్వరూపములను ఊహ చేయవచ్చా? ఇది కూడా మనసు ఎక్కువ సేపు నిలబడదు. కొంత సేపు ఒక దేవత, తరువాత కొంత సేపు ఇంకొక దేవత లేదా గురు స్వరూపము తో జపము చేయవచ్చా? అసలు గాయత్రీ మంత్రం ఎలా చేయాలి?

మనస్సును ఒక చోట నిలపడం అంత సామాన్యమైన విషయం కాదు. మనసు స్వభావమే చంచలత్వం. అది ఎప్పుడు స్థిరత్వానికి లోనవుతుందో అప్పుడు సమాధి స్థితికి మీరు వెళ్లినట్లే. కానీ అది కొందరికి తాత్కాలికం. కొద్ది పాటి అనుభవం కలిగి మరల చంచలమౌతుంది. ఎంతో సాధన తరువాత చాలా కొద్దిమంది యోగులకు ( యుగపురుషులకు ) మాత్రమే నిరంతరం మనసు ఆ భగవంతుని యందులగ్నమై ఉంటుంది. మనసు ఎప్పుడు నిశ్చలమౌతుంది? ఎప్పుడు చంచలమౌతుంది? అనేది ఎంతో సాధనద్వారామాత్రమే తెలుసుకోగలిగే విషయం. ఎవరికి వారు మాత్రమే తెలుసుకోవలసిన విషయం. అలా తెలుసుకోవడానికి సాధనకు మించిన మార్గం లేదు. మరో అడ్డదారి లేనే లేదు. క్షణంలో బ్రహ్మానుభూతి కలగదు.



"మననాత్ త్రాయతే ఇతి మంత్రః "   పదే పదే పఠించడం ( మననం చేయడం ) వలన రక్షణ కలిగించునది మంత్రము అన్నారు. గాయత్రీ లేదా మరో దేవతా జపము అనేది మంత్ర ప్రథానమైనది. అందు మంత్రమును స్పష్ఠము గా ఉఛ్చరించుట ప్రధానము.( అనుదాత్త ఉదాత్త స్వరితములతో సరిగా ఉచ్ఛరించాలి. వీటిగురించి మరో టపాలో తెలియజేస్తాను. ) ప్రస్థుతానికి జపం చెయ్యడంలోని వివిధ స్థితుల గురించి తెలుపుతాను.

౧) పెదాలతో శబ్దం బయటకు వచ్చేటట్టు జపం చెయ్యడం ప్రాథమికం. ఇది మొదటి మెట్టు. ప్రాథమికం అన్నారు కదా అని దీనికి ఏ శక్తీ కలగదు, ఏకోరికా సిద్ధించదు అనుకుంటే పొరపాటు పడినట్లే. కేవలం బ్రాహ్మణుడు వేదాన్ని చదివినంత మాత్రముచేతనే జన్మరాహిత్య స్థితిని పొందుతాడు అని ఆర్యోక్తి. ( ఇక కోరిన కోరికలు తీరడంలో ఎటువంటి సందేహమూ లేదు. అయితే ఫలితాలను ఇవ్వడంలో ఒకదానికంటే మరొకటి ఉత్తమం అని తెలుసుకోవడానికే ఈ సూచన చేశారు పెద్దలు) ప్రాధమికం అనే దృష్టితో ఒకేసారి ఉత్తమ జపం చెయ్యాడానికి ప్రయత్నించి బోర్లా పడిపోతారు చాలామంది సాధకులు. ప్రతీ సాధకుడూ సాధనలో పెట్టాలనుకునే ప్రతీ మంత్రమునూ కూడా ఈ మొదటి మెట్టుతో మొదలుపెట్టాలి. అప్పుడే సాధన సమర్థవంతంగా ఉంటుంది. ఒక మంత్రాన్ని తీసుకుని ముందు సద్గురువు దగ్గర కొన్ని సంతలు చెప్పుకుని ( ఎన్ని సార్లు అనేది మీ గ్రహణ శక్తిని బట్టి గురువు నిర్ణయిస్తారు. వారు మీకు వచ్చింది ఇక మీరు స్వయంగా చదువుకోవచ్చు అని చెప్పిన తరువాత) , కొన్ని రోజుల పాటు వల్లె వెయ్యాలి. ( శబ్దం బయటకి వచ్చేటట్లు ఉచ్ఛైశ్వరముతో మంత్రమును గురువు సన్నిధిలో పదేపదే చదవాలి. గురువు సన్నిధిలో స్వరముతో చదవడం బాగా అలవడిన తరువాత గరువులేనప్పుడు జపసమయంలో కూడా కొన్ని రోజులు సాధన ( ఓ పది పదిహేను రోజులు రోజూ కనీసం మూడువందలసార్లు చదివితే సరిపోతుంది ) చెయ్యాలి. తరువాత రెండవ మెట్టుకి వెళ్లాలి.

౨) పెదాలు కదుపుతూ శబ్దం బయటకు రాకుండా తనకు మాత్రమే వినపడేటట్లు మంత్రం చదవడం ద్వితీయ స్థితి . ఇది సాధనలో రెండవమెట్టు. ఈ స్థితిలో మంత్రం మీకు ( జపం చేసేవారికి ) మాత్రమే వినపడాలి. స్వరాలను పదేపదే గుర్తు చేసుకుంటూ సాధన చెయ్యాలి. అలా కొన్ని రోజుల సాధన ( మంత్రం బాగా నడుస్తున్నది అన్నది నమ్మకంగా అనిపించిన ) తరువాత మూడవమెట్టుకి వెళ్లాలి.

౩) మనసుతో పదే పదే స్ఫురణకు తెచ్చుకోవడం ( మననం చెయ్యడం ) మధ్యమం. పైరెండు స్థితులకంటే ఈ మూడవ స్థితి ( మెట్టు ) చాలా కష్టమైనది. దీనిని అధిగమించడానికి కొన్ని నెలలు పట్టవచ్చు. కొన్ని సంవత్సరాలు పట్టవచ్చు. కొన్ని జన్మలు పట్టవచ్చు. ఈ స్థితిలోనే మనసు వేరే విషయాలపైకి వెళ్లడం ఎక్కువగా ఇబ్బందిపెడుతూ ఉంటుంది. మనసులో జపం చేయడం అంటే స్ఫురణకు తెచ్చుకోవడం అనేవిషయం గుర్తుంచుకోవాలి. ఆ మంత్రాన్ని పదే పదే గుర్తుకు చేసుకుంటూ ఎక్కడైనా తప్పులు పడుతోందేమో తెలుసుకుని సరిదిద్దుకుంటూ ముందుకు వెళ్లాలి. జపం చేస్తున్నప్పుడు మనసుకి చెప్పవలసిన అసలైన పని ఇదే. సాధారణంగా మంత్రం తప్పులు రాదు. కానీ రెండు కారణాల వలన తప్పులు దొర్లడం బాగా గమనిస్తే తెలుస్తుంది.

అ) మరో ఆలోచనలో పడడం: ఒకసారి స్మరించడం తేలిక. వందసార్లు గుర్తుకు తెచ్చుకోవడం పెద్ద కష్టం కాదు. కానీ వేలసార్లు జపించాలి అని సంకల్పించినప్పుడు ఈ సమస్యలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ఒకేసారి వేలసంఖ్యలో జపం చెయ్యాలని సంకల్పించినప్పుడు. సమయం ఎక్కువ పడుతుంది. అంత సమయం మనసు స్థిరంగా ఉండడానికి ఒకేసారి అంగీకరించదు. వ్యతిరెకిస్తుంది. జాగ్రత్తగా ఉండక పోతే విపరీతాలు జరిగే ప్రమాదమూ ఉంది. ( కనుక ఈ స్థితిలో ఎప్పటికప్పుడు గురువులను, అనుభవఙ్ఞులను సంప్రదిస్తూ ఉండాలి ) ఎక్కువసేపు మనసు నిలిచి ఉండదు. కానీ మంత్రాన్ని పదే పదే గుర్తుకు తెచ్చుకోవడం అనే ప్రక్రియని దానికి సాధన ద్వారా అలవాటు చెయ్యాలి. మొదటిలో కష్టం గా ఉన్నా రానురాను సానుకూల పడుతుంది. అందువలన మొదట ఓ వందసార్లు జపం చెయ్యడంతో మొదలుపెట్టి క్రమక్రమంగా జపసంఖ్యను పెంచుకుంటూ పోవాలి.

ఒక వందసార్లు జపం సరిగానే చేస్తున్నాము కదా అని సంఖ్య ఒకేసారి పెంచి రోజూ ఓ వెయ్యిసార్లు జపం చేస్తాను అని దీక్షపూనినప్పుడు మరో సమస్యవలన మంత్రం తప్పులు దొర్లడం కనిపిస్తుంది.

ఆ) మనసు తొందర పడడం :    నేను రోజుకు వెయ్యిసార్లు నలభైఒక్క రోజులు చేస్తాను అని సంకల్పం చేసుకున్నారు. కానీ ఆ సంఖ్య మీ మనసుకు భారీగా ఉండి ఉండవచ్చు, లేదా ఏదో ఒక రోజు ఆఫీసుకు లేటవుతుండవచ్చు. అందువలన మనసు తొందర పెడుతుంది. త్వరగా పూర్తి చెయ్యాలి అని అనిపిస్తుంది. ఆ తొందరలో మంత్రాన్ని ఏదో ఒకలా పలకడం, పరధ్యానంగా చెయ్యడం మొదలవుతుంది. మనసు పెట్టే తొందరను బట్టి అక్షరాలు, పదాలు లేదా వాక్యాలే దాటవేయడం జరుగుతుంది. అలా జపిస్తే మంత్రం ఫలితానివ్వడం అటుంచి అపకారం కలిగే ప్రమాదముంది. కనుక మనసు సిద్దపడక పోయినా, సమయం లేక పోయినా నేను వెయ్యిచయ్యాలని సంకల్పించాను అది పూర్తిచెయ్యవలసినదే అని మంకు పట్టు పట్టి కూర్చోకూడదు. చెయ్యగలిగిన జప సంఖ్యమాత్రమే పూర్తి చెయ్యాలి. ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే "మనసు ఎక్కువ సమయం జపంలో ఉండడానికి సిద్ధపడాలంటే కూడా మన మొండి పట్టుదలే కారణం". అది ఎలాగ అన్నది ఎవరికి వారే తెలుసుకోవాలి. అన్ని విషయాలు మాటలతో చెప్పలేము.

పైరెండు స్థితులలో మంత్రం తప్పులు పోవడానికి త్వరగా లక్షల జపాన్ని పూర్తిచెయ్యాలి అన్న సంకల్పమే కారణం. కనుక ఒకే సారి పెద్దపెద్ద అడుగులు వెయ్యడం కాక చిన్న చిన్న అడుగులతో లక్ష్యాలతో ముందుకు వెళ్లాలి. ఎప్పుడు ఎంత ఎక్కువ చెయ్యగలము అన్నది ఎవరికి వారే తెలుసుకోవాలి. గురువులకి శిష్యుని సామర్థ్యమెంతో తెలుస్తుంది. అందుకనే అప్పుడప్పుడు గురువుగారితో పాటు కూర్చుని జపం చేసే అలవాటు చేసుకోవాలి. వచ్చే సందేహాలను నివృత్తి చెసుకుంటూ ముందుకు సాగాలి.

౪) ఇక మంత్రము ఒక దేవత లేదా గురువు ఉపదేశిస్తున్నట్లుగా కర్ణములకు ( చెవులకు ) వినపడడం ఉత్తమం జపం. ఈ స్థితి కలగడానికి చాలా సాధన కావాలి. కొంతమందికి కలలో కొన్ని మంత్రాలు ఉపదేశం ఇవ్వబడతాయి. వాటిని సాధన చెయ్యడం ద్వారా జన్మరాహిత్యాన్ని పొందగలరు. ఇక నిత్య జీవనంలో కూడా ఏపని చేస్తున్నా ఒక స్వరం చెవిలో మంత్రాన్ని వినిపిస్తూ ఉండడం జపం పూర్ణత్వం పొందడాన్ని సూచిస్తుంది. రామకృష్ణ పరమ హంస, రమణ మహర్షి వంటి వారికి ఇది సాధ్యమైనది. ఈ స్థితిలో అనేక శక్తులు సాధకుని వశమౌతాయి. అణిమాద్యష్ఠసిద్ధులు సాధకుని లొంగతీసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాయి. అనేక విధాల ప్రలోభపెడతాయి. వాటికి లొంగితే తరువాతి స్థితి ఏమిటన్నది తెలియదు. సాధన అక్కడితో ఆగిపోయి సాధకుడు లౌకిక వ్యామోహాలలో పడతాడు. అనేక విధాల భ్రష్ఠుడౌతాడు. వాటికి లొంగక ఉపాస్యదేవతనే ఆశ్రయించినవారు జీవైక్యస్థితిని పొందుతున్నారు.

మంత్రము - ఉపాస్య దేవత - ఉపాసకుడు వేరువేరు అనేస్థితిలో మొదలైన ఈ ప్రయాణం ఆమూడూ ఐక్యమై ఒకటే శక్తి గా రూపొందడంతో పరిపూర్ణమౌతుంది.

పైవిషయాలన్నీ గమనించిన మీదట కొన్ని విషయాలు తెలుస్తాయి.

౧) మొదట గురువు మంత్ర దీక్షను పూని వారి సమక్షములో కొంత సాధన చెసిన తరువాత స్వయముగా ప్రయత్నించాలి.

౨) మూడవస్థితి ప్రారంభకులకు మొదట సంఖ్యానిర్ణయముతో గాక మానసిక నిశ్చలమును బట్టి సమయ నిర్ణయము ఉత్తమము. అంటే "మనసు నిలచినంత సమయము జపం చెయ్యాలి" అనే సంకల్పముతో మానసిక జపమును ( పునశ్చరణ) చెయ్యాలి. క్రమముగా నూటఎనిమిదిసార్లు, మూడువందలు, ఐదువందలు వెయ్యి అని సంఖ్యా నిర్ణయముతో సాధన చెయ్యాలి.

౩) సాధనమాత్రమే ఆసాధ్యాలను సుసాధ్యం చెయ్యగలదు. మనసు పదేపదే వేరే విషయాలమీదకి వెళుతున్నది కదా అని నీరుగారిపోక మళ్లీ మళ్లీ ప్రయత్నించాలి. అలా జపం చేస్తున్నప్పుడు వేరే విషంమీదకి మనసు మళ్లింది అని ఎన్ని సార్లు గుర్తుపట్టగలిగితే మీకు అంత స్థిరమైన సంకల్పం ఉన్నట్లు. మళ్ళిన మనసుని తీసుకువచ్చి మళ్లీ మంత్రం గుర్తుకు తెచ్చుకోవడం మీద పెట్టాలి. ఆ మంత్రము యొక్క అర్థము మీద దృష్టి నిలపాలి. ఆ మంత్ర అధిష్ఠాన దేవతను దర్శించే ప్రయత్నం చెయ్యాలి. కనుక పట్టువదలని సాధన మాత్రమే మీ జీవితాన్ని తరింపచెయ్యగలదు.

ఇంకనూ అనేక విషయాలు ఉన్నవి. కానీ కొన్ని మాత్రమే తెలపగలం. కొన్ని ఎవరికి వారు సాధన ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోవాలి.

సర్వం శ్రీ గురుచరణారవిందార్పణమస్తు!

ముష్కరుల లక్ష్యాలు మారుతున్నాయి.

2011-07-17T16:20:00.004+05:30

ముష్కరుల లక్ష్యాలు మారుతున్నాయి. ఆధునిక దేవాలయాలుగా... దేశ పురోభివృద్ధికి పట్టుగొమ్మలుగా భాసిల్లుతున్న భారీ డ్యాములకు పెను ముప్పు ముంచుకొస్తోంది. ఇన్నాళ్లుగా ఢిల్లీ, ముంబయి, హైదరాబాద్‌ వంటి కీలక నగరాల్లో భారీ విస్ఫోటాలతో భయాందోళనలు సృష్టిస్తున్న పాక్‌ ప్రేరిత ఉగ్రవాద ముఠాలు.. ఇప్పుడు మనదేశంలోని భారీ డ్యాములపై కన్నేసినట్టు కేంద్ర నిఘా సంస్థ (ఐబీ) పసిగట్టింది. ముఖ్యంగా స్వతంత్ర భారత తొలి మహా నిర్మాణంగా వెలుగొందుతున్న 'భాక్రా నంగల్‌' డ్యాంను పేల్చివేసేందుకు లష్కరేతోయిబా, జమాతుద్దౌలా ఉగ్రవాద సంస్థలు కుట్రలు పన్నినట్టు వస్తున్న వార్తలు.. దేశవ్యాప్తంగా పెను సంచలనం రేపుతున్నాయి. ఉగ్రవాదులు ఇప్పటికే భారత-పాకిస్థాన్‌ల మధ్య జల వివాదాలను రాజేస్తూ.. నీటి పంపకాల గురించి ఉద్రేకాలు రెచ్చగొట్టేలా ప్రచారం చేస్తున్నారు. పాకిస్థాన్లోకి ప్రవహిస్తున్న నదుల్లోని జలాలను భారత్‌ విచ్చలవిడిగా డ్యాములు కడుతూ అక్రమంగా వినియోగించేసుకుంటోందని ప్రచారం చేస్తున్నారు. ఈ వివాదాలను బూచిగా చూపించి అమాయక యువతకు తీవ్రవాదాన్ని నూరిపోస్తున్నట్టు వార్తలొస్తున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో చారిత్రాత్మకమైన, బహుళార్థసాధకమైన భాక్రా నంగల్‌ వంటి ప్రాజెక్టులను పటిష్ఠమైన భద్రతా ఏర్పాట్లతో రక్షించుకోవాల్సిన అవసరం మరింతగా పెరుగుతోంది. - ఈనాడు

ఇటువంటి స్థితిలో మన బాధ్యత ఏమిటి? మన దేశంలో మనల్ని మనం కాపాడుకోలేము. అనాలోచిత జీవనం ఇంకా ఎన్నాళ్లు. ఇన్ని జరుగుతున్నా ఇంకా పట్టనట్టు కళ్లుమూసుకు కూర్చుందామా? మన ప్రభుత్వం వీటికి అడ్డుకట్టను వేయలేదా? ఎక్కడ విఫలత చెందుతున్నాయి మన భద్రతా చర్యలు? దొరికిన ఒకరిద్దరినీ అహింస పేరుతో వదిలేస్తారు. రాజు అహింస అంటూ దండన వేయక పోతే అది చేతకాని తనం అవుతుంది కానీ కీర్తిని కలిగించదు. మన ప్రాణాలకు రక్షణ లేని రాజ్యాంగ పాలనలో మనం ఎంతకాలం మనగలం?

ఇల్లు మారటం వల్ల గత నెలరోజులుగా నెట్ లేదు.

2011-07-14T18:30:00.001+05:30

నమస్కారం
ఇల్లు మారటం వల్ల గత నెలరోజులుగా నెట్ అందుబాటులో లేదు. కొత్త టపాలు రాయలేక పోయాను. మెయిల్స్ కి సమాధానాలు ఇవ్వలేక పోయాను. ఏవరైనా మెయిల్ పంపి ఉంటే మరోసారి పంపవలసినది.

ఇకనుండి నెట్ అందుబాటులో ఉంటుంది.

ధన్యవాదములు

రాజశేఖరునివిజయ్ శర్మ.

రాముడు ఏమి తపస్సు చేశాడు?

2011-05-30T12:03:00.000+05:30

      రాముడు తపోధనుడైన, శక్తిశాలి అయిన రావణుని సంహరించ గలిగాడు కదా! మరి ఆ రాముడు చేసిన తపస్సు ఏముంది? రావణాసురుడు ఘోర తపస్సు చేసి అనేక శక్తులను, వరములను పొందాడు. మరి రాముడు చేసినట్టు ఎక్కడా వాల్మీకి రామాయణంలో చెప్పలేదే. కానీ రామునికి అంత శక్తి ఎక్కడనుండి వచ్చింది?

     కేవలం ఓ మనిషిగా ధర్మ బద్ధమైన జీవనమును ఏవిధంగా జీవించవచ్చో చేసి చూపాడు. మనిషిగా పుట్టాడు. ఎటువంటి మాయలూ చేయలేదు. నాటి రాజ కుటుంబాలలోని బిడ్డలవలెనె ఎదిగాడు. కానీ మిగతా వారిలో లేని విలక్షణత " ధర్మాచరణం " . ఈ పదం వినడానికి, అనడానికి చాలా సులువుగానే ఉంటుంది కానీ పాటించడానికి చాలా కష్టపడాలి. ధర్మాన్ని రక్షిస్తే అది మనల్ని రక్షిస్తుంది అన్న చెక్కు చెదరని విశ్వాసముండాలి. ఇందులోని విచిత్రమేమిటంటే ధర్మాన్ని ఆచరించడంలోని కష్టం పైనుండి చూసే వాడికే కనిపిస్తుంది. ఆచరించే వాడికి కష్టమంటే తెలియదు. అతను ఓ ఉత్తేజంతో నిండి ఉంటాడు. శోకం, భయం, అన్నవి అతని దరిదాపులలో కూడా ఉండవు. ఎందుకంటే తాను చేస్తున్నది ధర్మం అన్న నమ్మకం పరిపూర్ణంగా అతనికి ఉంటుంది కనుక.

తండ్రి ఇచ్చిన మాట కోసం విశ్వామిత్రుని అనుసరించాడు. తన వినయంతో విశ్వామిత్రుని అనుగ్రహాన్ని పొంది ఎంతో తపస్సు చేస్తే కానీ సంపాదించ లేని అనేక "అస్త్ర శస్త్రాలను" కైవసం చేసుకున్నాడు. పితృవాక్య పరిపాలన, గురువుల యందు గౌరవం, ఏక పత్నీ వ్రతము, ఆశ్రిత జన రక్షణ తన ధర్మములు అని ఆచరించి చూపించాడు. అటువంటి ధర్మాచరణం వలన రాముడు తపోధనుడయ్యాడు. రావణాది తపశ్శక్తి సంపన్నులైన రాక్షసులను కూడా సునాయాసంగా వధించగలిగాడు.

ఋతం తప స్సత్యం తప శ్శ్రుతం తప శ్శాన్తం తపో దమ స్తప శ్శమ స్తపో దానం తపో యఙ్ఞం తపో భూర్భువస్సువ బ్రహ్మైతదుపాస్యైతత్తపః | | అని ఉపనిషద్వాక్యం.

ఋజు వర్తనము, సత్య వాక్పరిపాలనము , వేదశాస్త్రముల అధ్యనము, శాంత స్వభావము, బాహ్యేంద్రియములను అదుపుచేయుట, అంతరింద్రియ నిగ్రహము, దాన ధర్మములను ఆచరించుట, యఙ్ఞములను నిర్వహించుట, బ్రహ్మమైన గాయత్రిని ఉపాసించడము మొదలగునవన్నియు తపశ్చర్యలే. దివ్యశక్తి ప్రదాయకములే.

    దీనిని బట్టి మనం అరణ్యాలకు వెళ్లి దీర్ఘకాలం ఆహార పానీయములను వదిలి జీవించడమొక్కటే తపస్సు అని అనుకోనవసరం లేదు. మనని తపింప చేయు ధర్మ బద్ధమైన ఏ కార్యమైననూ తపస్సే. అది ఒక విద్యలో రాణించాలని విద్యార్థులు చేసే ప్రయత్నం కావచ్చు, సత్యము మాత్రమే పలకుతూ జీవించడానికి చేసే యుద్ధం కావచ్చు లేదా మన ధర్మ బద్ధమైన వేద సమ్మతమైన జీవనమును నమ్మి దానిమార్గంలో నడవడానికి చేసే ప్రయత్నమైనా కావచ్చు. ధర్మమును తప్పని నిబద్ధత, మన ఊపిరిని ఉత్సాహముగా మార్చే పట్టుదల ఉన్న కార్యమేదైనా తపస్సే అని అనవచ్చు.

కొందరు సిద్ధపురుషులు మాత్రమే జన్మతః వైరాగ్యమును, ఙ్ఞానమును కలిగి సంసారమున బడక నిత్య ధ్యాన నిమగ్నులై ఉంటారు. అది అందిరికీ ఆచరణ యోగ్యమైనది కాదు. కనుక "ధర్మాన్ని నమ్మి ఆచరించడమే అన్నిటికన్నా ఉత్తమమైన తపస్సు". ఇది గృహస్థులకు మాత్రమే సాధ్యం. సంసారానికి భయపడి, అన్నిటిని వదిలి అడవులకు పారిపోయి చేసేది తపస్సు కాదు.

ఈ పేద పిల్లల చదువుకు సహాయమందించండి

2011-05-29T14:49:00.001+05:30

నమస్కారం
నేను పురోహితుడినైనా అనవసర భేషజాలకు పోకుండా నేను నివసించే ప్రాంతంలోని గుడిసెలలోని వారితో అప్పుడప్పుడు మాటలు కలుపుతుంటాను. వారి పిల్లలో గల ఆత్మన్యూనతను పోగొట్టే ప్రయత్నం చేస్తుంటాను. ఆ ప్రయత్నంలో భాగంగా వారిని పిలిచి అవీ ఇవీ పెట్టి మాటలలో వారి వివరాలు తెలుసుకుంటూ ఉంటాను. దగ్గరలోని ప్రభుత్వ పాఠశాలకు వెళ్లి అక్కడ పాఠాలు ఎలా జరుగుతున్నాయో పిల్లల ద్వారా తెలుసుకుంటాను. వారికి ఆడుకోవడానికి కావలసిన వస్తువులు, చదువుకు కావలసిన నోటు పుస్తకాలు కొనిపెడుతుంటాను. వారికి అప్పుడప్పుడూ చిన్న చిన్న తరగతులు నిర్వహిస్తూ ఉంటాను.

అలా నాకు తెలిసిన ఒక అమ్మాయి పదవ తరగతి పాసయింది. కానీ తల్లికి పక్షవాతం రావడంతో ఇంటి పని వల్ల, పెద్దలు ప్రోత్సహించక పోవడం వల్ల, ధనము లేక ఇంటర్ కు వెళ్ల లేక పోతోంది. ఒక సంవత్సరం ఖాళీగా గడిపింది. చాలా రోజుల తరువాత మొన్న నాకు కలిసి విషయం చెప్పి నాకు చదువుకోవాలనుంది అని చెప్పింది. "ఎవరైనా సహాయం చేస్తే నువ్వు చదువుకుంటావా?" అని అడిగితే తప్పకుండా చదువుతాను అని చెప్పింది.

తల్లి తండ్రులు కూలి పని చేసుకునే వారు. వాళ్ల ఇళ్లలో పదవతరగతి పూర్తిచేసినది ఈ అమ్మాయి మాత్రమే. ఇంటర్ చదవాలను కుంటోంది. సంవత్సరానికి ఎనిమిది నుండి తొమ్మిది వేలు అవుతాయి. రెండుసంవత్సరాలు సహాయం కావాలి. ఇది ఒక్కరే అందించినా ఫర్వాలేదు. నలుగురైదుగురు కలిసైనా ఫర్వాలేదు. ఏదో విధంగా ఆ అమ్మాయిని చదివించగలిగితే తప్పక ఆ అమ్మాయి వృద్ధిలోకి వస్తుంది.

అలాగే మరో అమ్మాయి ఉంది. ఆమెకు పన్నెండు సంవత్సరాలు ఉంటాయేమో. ఇళ్లలో పాచి పనికి వెళుతుంది. కానీ ఆ అమ్మాయి పనిచేస్తూ పాటలు పాడుతుంది. ఉన్నది ఉన్నట్టు గా అద్భుతంగా పాడుతుంది. ఈశ్వర ప్రసాదం వలన ఆ అమ్మాయికి చక్కటి స్వరం ఉంది. ఎవరైనా సహాయపడి సంగీతం నేర్ప గలిగితే ఆ సినిమా పాటలకు బదులు చక్కటి కీర్తనలు పాడుకుంటూ తరిస్తుంది. దయచేసి ఎవరైనా సహాయం అందించండి.

ఆసక్తి కలిగిన వారెవరైనా ఉంటే నాకు మెయిల్ చెయ్యగలరు.

rajasekharuni.vijay@gmail.com

Cell no : 9000532563

నేను చెయ్యగలిగినది మధ్యవర్తిత్వం ఒక్కటే. నాదగ్గర ధనములేదు. కానీ అవసరం ఎక్కడ ఉందో నేను సూచించ గలను. ఎవరైనా స్పందించి సహాయపడితే ఆపిల్లలకు మంచి భవిష్యత్తు ఉంటుంది కదా అన్నదే నాతపన. అందుకే ఈ చిన్ని ప్రయత్నం. ఈశ్వరానుగ్రహం కలిగి ధన సమృద్ధులైన వారు ముందుకు వచ్చి సహాయం అందించండి. ఒక వేళ మీరు సహాయం చేయలేక పోయినా, దానికి సమర్థులైన మీ స్నేహితులకు ఈ టపా చిరునామా ( post link ) ని మెయిల్ చెయ్యండి. మీరు ఆ పిల్లలకు మంచి భవిష్యత్తును ప్రసాదించిన వారవుతారు.

ధన్యవాదములు

సంధ్యావందనం తరగతులు నిర్వహించ బడుతున్నాయి

2011-05-15T17:04:00.002+05:30

నమస్కారం

వైశాఖ బహుళ విదియ అనగా May 19 వతేదీ నుండి సంధ్యావందనము నేర్ప బడుతున్నది. ఉపనయనము ఐనవారు పాల్గొన వచ్చును.

ముద్రలతో , సుస్వరము గా నేర్చుకొన దలచిన వారికి, భాగ్యనగర వాసులకు ఇది మంచి అవకాశము. సద్వినియోగ పరుచుకొనగలరు.

సంధ్యా హీనో2శుచిర్నిత్యం అనర్హస్సర్వ కర్మసు

యదన్యత్ కురుతే కర్మ తత్సర్వం నిష్ఫలం భవేత్

సంధ్యాహీనుడైన వాడు నిత్యము అశుచి అవుతున్నాడు. అతడు కర్మలు చేయుటకు అనర్హుడు. ఒకవేళ ఏదైనా కర్మ చేసినా అది నిష్ఫలమే అవుతుంది.

రోజూ స్నానం చేయుటచేత దేహము ఎలా శుభ్ర పడుతున్నదో, అదేవిధముగా మనము రోజూ చేసే సంధ్యావందనము మన మనస్సును శుభ్ర పరుస్తున్నది. రోజు ప్రారంభమున స్నానము చేయుట ఎంత ప్రధానమో, ఏ కర్మ చేయుటకైనా ముందు సంధ్యావందనము చేయుట ద్వారా మనసును స్థిర పరుచుకొనుటకూడ అంతే అవసరమని తెలుస్తున్నది.

కనుక బ్రాహ్మణులైన ప్రతీ ఒక్కరు సంధ్యావందనమును తమ కనీస కర్తవ్యముగా గుర్తించి, ప్ర్తీతితో నిర్వహించాలి.

మనము చేయడమే కాక మన చుట్టూ ఉన్న నలుగురికి నేర్పి ప్రోత్సహించాలి. ఆ ఉద్దేశముతోనే కొన్నిటినైనా ( సంధ్యావందనం, మంత్ర పుష్పం, నమక చమకములు వంటివి ) సుస్వరంగా నేర్పాలని ఈ ప్రయత్నము చేస్తున్నాను.

అమ్మ అనుగ్రహముతో ఎంత ఎక్కువమంది నేర్చుకోగలిగితే అంత సంతోషము.

పాల్గొన దలచిన వారు నాకు మెయిల్ చేసి లేదా నాకు ఫోన్ చేసి ( సాయంత్ర పూట మాత్రమే ) సంప్రదించ గలరు.

rajasekharuni.vijay@gmail.com

cell no : 9000532563

ధన్యవాదములు
--

ఇట్లు

భగవత్సేవకుడు
రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ
http://rajasekharunivijay.blogspot.com/

దేవాలయాలు - నిర్వహణ - కొన్ని విశేషాలు

2011-05-15T07:45:00.001+05:30

పూర్వం రాజులు ఆయా ప్రాంతాలలో సంచరిస్తూ అక్కడ తమకు ఎదురైన దేవతా మూర్తుల అద్భుత శక్తులకు ముగ్ధులై దేవాలయములను నిర్మించే వారు. అలాగే దేశమున కరువు కాటకములు, మానసిక పైత్యములు ప్రబలినపుడు పండితుల సూచన మేరకు కొందరు రాజులు దేవాలయములను నిర్మించే వారు. ఇది ఉత్తమమైన పద్దతి.

   కొందరు పేరు ప్రతిష్ఠలు లేదా అధికారము చిరకాలము నిలుపుకొనుటకు నిర్మించేడివారు. నేడు కూడా పేరు కోసమో, పరపతి తెలుపుకొనుటకో/ పెంచుకొనుటకో, మరికొంచెం నీచ స్థాయికి దిగి దేవాలయాల పేరుతో ధనమును చేకూర్చుకొనుటకో దేవాలయములు నిర్మిస్తున్నారు.



ఇవేవీ కాక మరో కారణం వలన కూడా దేవాలయములను నేడు నిర్మించు వారు కనిపిస్తున్నారు.

   మనలో చాలా మందికి ఎంతోకొంత సమాజ సేవ చేయాలన్న సంకల్పం ఉంటుంది. కొందరికి అది సంకల్పంగానే ఉంటుంది. కొందరి విషయంలో అది కార్య రూపం దాలుస్తుంది. పేదలకు ఆర్థిక సహాయం చేయడం, అనాథలకు - వృద్ధులకు ఆశ్రయం కల్పించడం, అన్నార్తులకు అన్నదానం చేయడం, ఉచిత వైద్య సేవలు అందజేయడం ఇలా అనేక రూపాలలో తమ సేవను సమాజానికి పంచుతుంటారు. వీటన్నిటికంటే ఉత్తమమైన సేవ ఏమిటి అని అందులో కొందరు కొంచం ముందడుగు వేసి ఆలోచిస్తారు. మన జీవిత గమ్యం సర్వవ్యాపి అయిన ఆపరమేశ్వరునిలో లీనమవడమే అని నమ్మిన కొందరు సాధ్యమైనంత ఎక్కువ మందికి అటువంటి పురోగతిని సాధించుటలో సహాయపడడమే నిజమైన సేవ అని తెలుసుకుంటారు. కొందరికి ఆకలి బాధ ఉండవచ్చు. కొందరికి ఆరోగ్య బాధ ఉండ వచ్చు. కాని నేటి రోజులలో ఎందరికో మానసిక బాధలు. అన్నీ ఉన్న వానికీ, ఏమీలేనివానికీ కూడా ఈ మనోవ్యధలు తప్పడం లేదు. ఈ మానసిక అస్థిరతను సరిచేయుటకు వేద సాంప్రదాయమున అనేక ఉపాయములు ఉన్నవి. అందు ‘భక్తి మార్గము’ ఒకటి. అటువంటి భక్తి మార్గమును అవలంబిచుట వలన ఇహమున కల అనేక సమస్యలను సరిదిద్దుకొన గలుగుటయే కాక, ఏదైతే జీవన పరమ గమ్యమని ఆధ్యాత్మికులు నమ్ముదురో ఆ గమ్యమును చేరుటకూడా సులభతరమౌను. కనుక ఈ విషయముల యందు అత్యంత నమ్మిక ఉన్న కొందరు ఒక దేవాలయమును నిర్మించెదరు. సద్గురువులైన పండితులను అర్చకులుగా నియమించి, వారి ఆదేశానుసారం నడుస్తూ తాము తరించడమే కాక అనేక మందికి ఒక ఆధారామును ఇచ్చి తరింపచేసిన వారవుతున్నారు. వీరు ఉత్తమమైన ధర్మకర్తలు అని చెప్పవచ్చు.

    ఒక విగ్రహము పెట్టి, అందంగా నాలుగు గోడలు నిర్మించినంత మాత్రమున అది దేవాలయము అయిపోదు. ఒక వేళ అలా పిలువబడినా అది ప్రాణం లేని దేహముతో సమానము. సర్వఙ్ఞుడైన ఆచార్యుడు( అర్చకుడు), అతని ఆదేశానుసారము నడుచుకొను ధర్మకర్త , ఆచార్యుని ఉపాసనచే కలుగు మంత్ర శక్తి, ధర్మనిష్ఠ, నియమ పాలన అనునవి ఐదు పంచప్రాణముల వంటివి. నిర్మాణము కేవలము దేహము మాత్రమే. దేవాలయము అనునది ఒక అద్భుత శక్తి కేంద్రము. దేవాలయము నుండి ఆశక్తి తరంగములు అక్కడి ఉపాసనా శక్తిని బట్టి దేశ దేశాంతరములు ప్రసరిస్తాయి. కేవలము మనము మాత్రమే పూజలు జరిపితే అక్కడ కొంత శక్తిమాత్రమే కేద్రీకృతమౌతుంది. అనేక మంది, అనేక పర్యాయములు నిరంతరాయంగా జరుపుతూ ఉంటే అక్కడ అఖండ శక్తి ప్రసారం జరుగుతుంది. ఆ అవకాశం దేవాలయములలో మాత్రమే ఉంది. తత్కారణం గా ఎన్నో అలజడులతో దేవాలయమునకు వచ్చిన వారికి కూడా దేవాలయములో అడుగు పెట్టగానే ఒక చక్కటి ప్రశాంతత కలగడం, అసలు పరిష్కారమే లెదు అనుకున్న సమస్యలకు కూడా భగవంతుని సన్నిధిలో ఒక పరిష్కారం లభించడం జరుగుతూ ఉంటుంది. అక్కడ పేద, ధనిక భేదంలేదు. ఎవరు ఎలా వచ్చినా ఆర్తితో ప్రార్థన చేసినంత మాత్రముననే ఒక సద్భావన మనసును ఆక్రమిస్తుంది. అటువంటి ఉత్తమ ఫలితాలు కలగాలంటే ధర్మకర్తలు, అర్చకులు ఉత్తములై ఉండాలి. మొదట వీరిద్దరు భక్తులైన నాడు మిగిలిన వారికి మార్గము చూపగలరు. కేవలము చూపులకు భక్తి నడవడిక కలిగిన ధర్మకర్తలు, అర్చకులు దేవాలయమును ఉత్తమముగా తీర్చిదిద్దలేరు. ఒకరికొకరు పరస్పర సహకారము వలన మాత్రమే శక్తి కేంద్రమైన దేవాలయము తయారవగలదు.

సేవలన్నిటిలోకీ ఉత్తమమైన సేవ ఈ దేవాలయ నిర్వహణ. దీని ద్వారా ఎందరో ఆర్తులకు పరమేశ్వరుని అనుగ్రహము కల్పించ వచ్చు. భక్తి తత్పరులైన ధర్మకర్తలు పరమ భక్తులైన, ఉపాసకులైన అర్చకులను నియమించి వారి సలహా ప్రకారము దేవాలయమును నిర్వహించవలెను. అప్పుడు అది ఆనంద నిలయము అవుతుంది. లేనిచో కేవలము పేరుకు మాత్రమే దేవాలయముగా నిలచి చేతలకు అది ఒక వ్యాపార కేంద్రము అవుతుంది.

"దేవాలయాలు" అనే లేబుల్ తో ఉన్న మరిన్ని టపాలను ఇక్కడ చూడండి.

ఈ విద్యార్థులకు ఆర్థిక సహాయమందించండి

2011-04-25T18:16:00.002+05:30

నమస్కారం.

మనలో చాలామంది చదువుకునే విద్యార్థులకు సహాయపడే వారుంటారు. అలాగే ఆసక్తి కలిగిన వారుంటే నా స్నేహితులైన శాస్త్ర విద్యార్థులకు సహాయమందించండి. వీరు "న్యాయశాస్త్రం" చదువుతున్నారు. అంటే లాయర్ లు చదివేది కాదు. భారతీయ సనాతన శాస్త్రం. వ్యాకరణం, జ్యోతీష్యము వలే న్యాయము కూడా ఒకటి. వీరు విద్యకోసం మన రాష్ట్రం వదిలి, గురువుని వెతుక్కుంటూ వెళ్లి తమిళనాడులో నివశిస్తున్నారు.

ప్రస్థుతం ఇటువంటి శాస్త్రాలను అభ్యసించేవారు చాలా అరుదు. వేదమును, శాస్త్రాలను బాగా తెలిసినవారుంటేనే మన భారతీయ హిందూ మతం నిలబడుతుంది. వేద పారాయణ చేస్తే చాలు వారికి పూర్వం రాజులు అనేకవిధాల సహాయపడేవారు. వారికి భూములు, గోవులు ఇచ్చి పోషించేవారు. నేడు అటువంటి పోషకులు లేక వేదమును చదివిన వారుకూడా బ్రతుకు తెరువు కోసం పురోహితులుగా మారిపోతున్నారు. పురోహితం కంటే వేదపారాయణ ఉత్తమమైనది. పురోహితులందరికీ వేదం పూర్తిగా రాదు. అందులో కొంత భాగం మాత్రమే వస్తుంది. దానిని "స్మార్తం" అంటారు. అంటే నిత్యం ఇళ్లలో జరిగే యఙ్ఞయాగాది క్రతువులు నిర్వహించడానికి వీలైనంత వరకు మాత్రమే వస్తుంది. పురోహితులు వేదపండితులని ఆశ్రయించి, ఈ శాస్త్ర పండితులతో స్నేహం చేసి వారికి తెలియని విషయాలను తెలుసుకుని తమ యజమానులకు పంచుతూ ఉంటారు.

శాస్త్ర పండితలు లేకపోతే ఆయా వేదమంత్రాలకు భాష్యాలను చెప్పేవారు ఉండరు. దాని ప్రాముఖ్యం ఏమిటో తేలుసుకొనలేము. వేదమార్గము ద్వారా నిత్య ఆనంద స్థితిని లేదా ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతిని ఎలా పొందవచ్చో చెప్పేవారు ఉండరు. కనుక శాస్త్ర పండితుల అవసరం హిందూ సమాజానికి చాలా అవసరం. పూర్వం వేదమును, శాస్త్రాలను బ్రాహ్మణులందరూ నేర్చుకొనే వారు. కాల క్రమంలో ఒక్కొక్క దానికి ఒక్కొక్కరు ఉంటున్నారు. నేడు వేదపండితులకు, పురోహితులకు కూడా ఆదరణ కరువౌతున్నది. ఇక శాస్త్ర పండితుల అవసరమేమిటో కూడా నేడు ఎవరికీ తెలియదు. వారితొ ప్రత్యక్ష సంబంధాలు ప్రజలకు ఉండడం లేదు. ఆ పరిస్థుతులలో శాస్త్రాన్ని అభ్యసించడానికి ముందుకు రావడం నిజంగా చాలా ధైర్యముంటే గానీ చేయలేరు. వారు పూర్తి విద్యనేర్చుకున్నాకూడా పోషకులు దొరకరు. అయినా వారు సాహసించి శాస్త్ర విద్య నేర్చుకొంటున్నారు.

కేవలం ఓ ఇంజనీరుకో, డాక్టరుకో ( విద్యనభ్యసించుటలో) సహాయ పడితే వారు పెరిగిన తరువాత ఈ సమాజానికి మంచే చేస్తారన్న నమ్మకం లేదు. కానీ నేను చెప్పే ఈ శాస్త్ర విద్యార్థులవలన సమాజానికి చాలా మంచి జరుగుతుంది. మన శాస్త్రము మరొక తరం పాటు నిలిచి ఉంటుంది.

కనుక వారికి రెండు సంవత్సరాలపాటు పోషకులు కావాలి. ప్రస్తుతం వారిద్దరకీ స్కాలర్ షిప్ వంటి ఆర్థిక సహాయం కావాలి. నేడు ఓ ఇంజనీరునో, డాక్టరు విద్యార్థినో ఎవరైనా ముందుకు వచ్చి చదివిస్తారు. కానీ ఇటువంటి శాస్త్ర విద్యార్థులను, వేద విద్యార్థులను పోషించాలంటే మన సనాతన విద్యపై అత్యంత నమ్మకముండాలి. ప్రేమ ఉండాలి. వీరిని చదివించడం కేవలం వరిఒక్కరికే సహాయ పడినట్లు కాదు. హిందూ సమాజానికే ఒక జ్యోతిని ప్రసాదించినట్లు. కనుక అటువంటి ఆసక్తి కలిగిన వారు నన్ను సంప్రదించ గలరు. పూర్తి వివరాలు తెలియజేయగలను.

cell no : 9000532563

ధన్యవాదములు

తరచు స్పందించ లేక పోవచ్చు

2011-04-17T19:10:00.000+05:30

నమస్కారం

బ్లాగు/అంతర్జాల మిత్రులకు నమస్కారం. నేను ప్రస్థుతం నా వృత్తికి, ఆధ్యాత్మిక జీవనమునకు సంబంధించిన లక్ష్యములలో మరింత సమయమును కేటాయించుటకొరకు నెట్ తీయించి వేశాను. కనుక బ్లాగులు, గ్రూపులు, మెయిల్స్ మొదలైన వాటిలో తరచుగా స్పందించక పొవచ్చును. కానీ కనీసం వారానికి ఒకసారి తప్పక వస్తూఉంటాను.

బ్లాగును మామూలుగానె నడుపుతాను. మితృలు గమనించగలరు.

ధన్యవాదములు.

పురాణాలు - ఉప పురాణాలు

2011-03-22T14:12:00.000+05:30

శ్లో|| మద్వయం భద్వయం చైవ బ్ర త్రయం వ చతుష్టయమ్‌ |

అ - నా - ప - లిం - గ - కూ - స్కాని పురాణాని పృథక్‌ పృథక్‌ ||

1. మత్స్య పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 14,000 ('మ' ద్వయం)

2. మార్కండేయ పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 9,000

3. భవిష్య పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 14,000 ('భ' ద్వయం)

4. భాగవత పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 18,000

5. బ్రహ్మ పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 10,000 ('బ్ర' త్రయం)

6. బ్రహ్మాండ పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 12,000

7. బ్రహ్మ వైవర్త పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 18,000

8. వామన పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 10,000

9. వాయు పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 24,600

10. విష్ణుపురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 23,000 ('వ'చతుష్టయం)

11. వరాహ పురాణం - శ్లోకాల సంఖ్య : 24,000

12. అగ్ని పురాణం - శ్లోక సంఖ్య : 16,000 - అ

13. నారద పురణం - శ్లోక సంఖ్య : 25,000 - నా

14 పద్మ పురణం - శ్లోక సంఖ్య : 55,000 - ప

15. లింగ పురాణం - శ్లోక సంఖ్య : 11,000 - లిం

16. గరుడ పురాణం - శ్లోక సంఖ్య : 19,000 - గ

17. కూర్మపురాణం - శ్లోక సంఖ్య : 17,000 - కూ

18. స్కాంద పురాణం - శ్లోక సంఖ్య : 81,000 - స్కా

ఇవికాక - 18 ఉప పురాణాలున్నాయి. అవి :

1. సనత్కుమార పురాణం, 2. సాంబ పురాణం, 3. సౌర పురాణం, 4. నారసింహ పురాణం, 5. నారదీయ పురాణం, 6. వారుణ పురాణం, 7. వాసిష్ఠ పురాణం, 8. కాపిల పురాణం, 9. కాళికా పురాణం, 10. దౌర్వాస పురాణం, 11. ఔశసన పురాణం, 12. ఆదిత్య పురాణం, 13. మాహేశ్వర పురాణం, 14. శివపురాణం, 15. భాగవత పురాణం, 16. పారశర పురాణం, 17. నంది పురాణం, 18. మానవ పురాణం.

భక్తి సుధ వారి సైట్ నుండి....

యుగాదులు - మన్వాదులు

2011-03-19T17:53:00.002+05:30

యుగాదులు :

కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశి - కృత యుగాది

వైశాఖ శుద్ధ తదియ - త్రేతా యుగాది

మాఘ బహుళ అమావాస్యా - ద్వాపర యుగాది

భాద్రపద బహుళ త్రయోదశీ - కలి యుగాది

మన్వాదులు :

చైత్ర శుద్ధ తదియ - ఉత్తమ మన్వాది

చైత్ర పౌర్ణమి - రౌచ్యక మన్వాది

జ్యేష్ఠ పౌర్ణమి - భౌచ్యక మన్వాది

ఆషాఢ శుద్ధ దశమి - చాక్షుష మన్వాది

ఆషాఢ బహుళ అష్టమీ - రుద్రసావర్ణిక మన్వాది

శ్రావణ బహుళ అమావాస్య - అగ్ని సావర్ణిక మన్వాది

భాద్రపద శుద్ధ తదియ - తామస మన్వాది

భాద్రపద బహుళ అష్టమీ - సూర్య సావర్ణిక మన్వాది

ఆశ్వయుజ శుద్ధ నవమీ - స్వారోచిష మన్వాది

కార్తీక శుద్ధ ద్వాదశీ - స్వాయంభువ మన్వాది

కార్తీక పౌర్ణమీ - ఇంద్ర సావర్ణిక మన్వాది

పౌష్య శుద్ధ ఏకాదశీ - రైవత మన్వాది

మాఘ శుద్ధ సప్తమీ - వైవస్వత మన్వాది

ఫాల్గుణ పౌర్ణమీ - బ్రహ్మ సావర్ణిక మన్వాది

ఈ మన్వాదులందు కూడా శ్రాద్ధామును ఆచరించ వలెను. పిండములు లేకుండా- హిరణ్య విధానముగా చేయవచ్చు. ఈ మన్వాదులలో పితృదేవతలకు శ్రాద్ధమును ఆచరించడం వలన రెండువేల సంవత్సరాల కాలం వారు తృప్తి నొందుదురు. శ్రాద్ధమునకు ముందుగానే తిల తర్పణ చేయవలెను.

ఆబ్దికాదులను ఆచరిస్తున్నారా? అయితే "ఆబ్దిక శ్రాద్ధవిధి" ని తెలుసుకొనండి.

2011-03-16T14:30:00.001+05:30

     నేటి మన జీవనం పరిగెత్తుటకే సరిపోతున్నది. సౌకర్యాలు అనేకం వచ్చాయి. కాలు కదపనవసరం లేకుండా కావలసిన పనులన్నీ చేసుకోగలిగిన ఆధునిక పద్ధతులు అందుబాటులో ఉన్నాయి. కానీ మనకు నిత్యం పరుగే. ఒక్క క్షణం తీరిక ఉండని జీవితం. ఎందుకోసమో ఆరాటం. దేనికోసమో పోరాటం. ఈ నవ నాగరిక జీవితం మనకు సుఖాన్నిస్తోందా!? ఏమో ఈ పరుగులలో పొందే సుఖం కూడా ఒక అనుభూతినివ్వలేక పోతోంది.   ఆశ్చర్యకరమైన, అర్థం కాని విషయమేమిటంటే ఎంతగా సౌకర్యాలు పెరుగుతున్నాయో- అంతగా మన జీవితంలో పరుగు పెరిగిపోతున్నది. ఏ సౌకర్యాలు లేని రోజులలో ఒక గ్రామం నుండి మరో గ్రామానికి ప్రయాణం కూడా కష్టమైన రోజులలో మన పూర్వుల జీవనం ఎంతో సాఫీగా, ఎటువంటి తొందరా లేకుండా సవ్యంగా సాగిపోయింది. మనకు నేడు ప్రపంచీకరణ పుణ్యమా అని అమెరికాలో ఉన్న సౌకార్యాలు అనకాపల్లిలోనూ లభ్యమౌతున్నాయి( ధనముంటే ). కానీ మన పూర్వీకులకు ఉన్న ప్రశాంత జీవనం మనకులేదు. ఆప్రశాంతత బయట నుండి వచ్చేది కాదు, అది ఆంతరంగికమైనది. ఎన్ని ఆధునిక సౌలభ్యాలున్నా ఇంకా ఏదో కావాలని తాపత్రయం. అందుకే అశాంతి. ఈ తాపత్రయంలో మన సాంప్రదాయాలను వదిలేస్తున్నాం. మన దేశాన్ని వదిలేస్తున్నాం. మనల్ని మనమే వెలివేస్తున్నాం. అందులో భాగంగా పూజాదికాలను మానివేస్తున్నారు. ఇక ఆబ్దీకాదులను ఎందరు నిర్వహిస్తున్నారు? వాటి ప్రాముఖ్యత ఎంతమంది గుర్తిస్తున్నారు?
   పూర్వం మన వారు ఆబ్దీకానికి అత్యంత శ్రద్ధవహించేవారు. మామూలుగా రోజూ చేసే పూజలో పాటించే మడికంటే ఇంకా కఠినతరమైన మడిని ( శుభ్రతను ) పాఠించేవారు. నేటికీ అది అమలులో ఉంది. అయితే ఈ ఆచారవ్యవహారాలలో నేటి తరానికి అవగాహన అంతగా లేక, చెప్పే వారులేక ఈ ఆబ్దిక విధిలో శ్రద్ధ కరువవుతున్నది. శ్రద్ధతో చేసేదే శ్రాద్ధం అన్నారు. బ్రాహ్మణులలో అయితే భోక్తలను ( బ్రాహ్మణులను ) పిలిచి భోజనం పెట్టడం ఆచారంగా ఉంది. బ్రాహ్మణులు అన్న( అన్నముతో చేసే )శ్రాద్ధమును, మిగతావారు ఆమ ( బియ్యము,పచ్చి కూరలు మొదలైన వానితో ) శ్రాద్ధమును ఆచరించాలి. పూర్వము మేషము ( మేక ) ను, మధువు ( మద్యము) ను పితృదేవతా ప్రీతికొఱకు బ్రాహ్మణులకు సమర్పించేవారు. ఇప్పుడు మేషము బదులుగా మాషములతో( మినుముతో ) చేసిన గారెలు , మద్యమునకు బదులుగా తేనెను బ్రాహ్మణునికి సమర్పించాలి. కలియుగములో మధుమాంసములు బ్రాహ్మణులు స్వీకరించడం నిషిద్ధం.

   రోజూ పూజచేస్తే పుణ్య బలంతో సుఖములను పొందుతారు. చేయకపోతే పూర్వపాపఫలితాన్ని ఈజన్మలో ఎదుర్కొనలేక అనేక ఇబ్బందులు పడుతారు. అంతే కానీ ప్రత్యేక పాపం రాదు. అయితే ఆబ్దికాదులను నిర్వహించకపోతే పితృదేవతల శాపాన్ని పొందవలసి ఉంటుంది. ఆబ్దికాన్ని నిర్వహించడం ప్రతి గృహస్థుని విధి. మనకి సంవత్సరకాలం, పితృదేవతలకి ఒక రోజు అవుతుంది. వారు రోజూ ఆకలితో పీడింపబడుతూ ఉంటారు. ప్రతీ సంవత్సరం పితృతిథినాడు ఆబ్దీకమును నిర్వహించి పలు ( గోవులు, బ్రాహ్మణులు, పక్షులు, అగ్ని హోత్రము, జల చరముల ) రూపాలలో కల వారికి పితృదేవతల నుద్దేశించి భోజనమును సమర్పిస్తాము. అలా ప్రతీసంవత్సరం ఆబ్దీకమును నిర్వహించడం వారికి రోజూ భోజనమును పెట్టడం వంటిది. ఆసమయములో చేసే దాన,ధర్మములు ఊర్ద్వలోకాలలోని పితృదేవతలకు అనంతములై అందుతాయి అని శాస్త్ర వచనం. ఆవిధంగా తృప్తులైన పితృదేవతలు వంశాభివృద్ధి జరగాలని, అక్షయముగా నున్న సిరిసంపదలతో వంశములోని వారు సుఖించాలని దీవిస్తారు. సాధారణముగా పితృశాపం తగిలిన వారికి సంతానముండదు. సంతానం లేకపోవడానికి కల ప్రధాన కారణాలలో ఇది ఒకటి. ఆర్తితో వారిని ప్రార్థించి, ఈ ప్రత్యాబ్దికాదులను శ్రద్ధతోనిర్వహించడమే దానికి నివారణోపాయం .

   చనిపోయిన రోజు ఏ తిథి ఉందో ఆ తిథినే ఆబ్దీకమును ఆచరించాలి. ( పుట్టిన రోజునుకూడా తిథుల ప్రకారం జరుపుకోవాలి ) పెద్దలు చనిపోయిన మొదటి సంవత్సరములో ( ప్రతీ నెలా ఆ తిథినాడు వచ్చే ) పన్నెండు మాసికములను వదలకుండా నిర్వహించాలి. కొందరు తెలియక ఈ నెలలలో కొన్ని వదులుతున్నారు. అది మా ఆచారం అని చెప్తున్నారు. అది సరైన పద్ధతికాదు. తప్పక ఆచరించాలి. మనకు కుదరకపోతే మాకు ఆచారం లేదు అని చెప్పుకోవడం నేడు కనిపిస్తోంది. ఇది కలిప్రభావం తప్ప మరొకటి కాదు.

పూజాదికాలు కాస్త ఎక్కువగా చేస్తేనే వ్యంగ్యంగా మాట్లాడే జనం మధ్యలో జీవనం సాగిస్తూ - ప్రత్యాబ్దీకమును, పుష్కర శ్రాద్ధాదులను తెలిసో తెలియకో, నమ్మకం ఉండో లేకో నేటికీ ఇంకా ఆచరిస్తున్న వారున్నారు. అటువంటి వారికి ప్రయోజన కరంగా ఉంటుందని నాదగ్గర కల కీ.శే.లు చల్లా లక్ష్మీ నరసింహ శాస్త్రిగారిచే రచింపబడిన "ఆబ్దికశ్రాద్ధవిధి" అనే పుస్తకమును PDF గా పొందుపరుస్తున్నాను. అది ఆస్తికులకు మరింత ఆసక్తిని, సంగ్ధిగ్ధంలో ఉన్నవారికి కొంత అవగాహనను కలిగిస్తుందని ఆశిస్తున్నాను. ఇది చాలా వరకు బ్రాహ్మణులు శ్రాద్ధము ఆచరించడానికి గల నియముములను వివరించినను, కొన్ని అందరికీ ఉపయోగపడు నియమములును కలవు. ఎవరికి సంబంధించినవి వారు తెలుసుకొనగలరు.

పుస్తకం కొరకు ఈ క్రింది లింక్ లో చూడండి.

https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=explorer&chrome=true&srcid=0B0Zi3RYt07USMzdmNzc1YWYtYWRlZS00Y2QxLWFmOTgtNWM3MmIwN2I4Y2M2&hl=en

శ్రీ సూక్త విధాన గౌరీ పూజ( Sree Sukta Vidhaana Gouri Pooja PDF - Telugu )

2011-03-02T16:39:00.001+05:30

మహా శివరాత్రి శుభాకాంక్షలు

Sree Sukta Vidhaana Gouri Pooja

ఈ అభినవ తాటకను వధిస్తే మీరు సిద్ధులౌతారు

2011-02-24T18:01:00.007+05:30

"మూర్తీ భవించిన ధర్మ మూర్తి, ఆదర్శ పురుషుడు అని ఆస్తికులందరూ కొనియాడే ఆరాముడు తన రాక్షససంహారంలో మొదటగా తాటక అనే రాక్షసిని చంపాడు కదా! మరి అదేమి ధర్మం?అబలను చంపుట అదేమి న్యాయం? అతడేమి దేముడయా?" అని అనేకులు ప్రశ్నిస్తుంటారు. ఇది అందరికీ అర్థం కాని ధర్మ సూక్ష్మం కనుక ఈప్రశ్న వేయడానికి ఆస్తిక - నాస్తిక బేధం అవసరం లేదు. ఎవరైనా వేయవచ్చు. అది సమంజసమైనదే కూడా! అటువంటి సందేహం వచ్చింది అంటే రామాయణం గురించి కొంత యోచన చేస్తున్నట్లే. ఈ ప్రశ్నకు వాల్మీకి రామాయణం ద్వారా నాకు తెలిసినంత వరకు నా సమాధానాన్ని( నా అభిప్రాయాన్ని ) తెలిపే ప్రయత్నం చేస్తాను.వాల్మీకి రామాయణమే మనకు ప్రమాణము. మిగతా వన్నీ దానినుండి ఉద్భవించినవే. వీటిలో అనేక స్వీయ కల్పనలు ఉన్నాయి. కనుక వాల్మీక మహర్షి ప్రణీత రామాయణమును తెలుసుకోనిదే నిజం తేట తెల్లమవదు.కనుక నేను ఇతః పూర్వం టపా ( ఆదిలోనే అబలను చంపుట అదేమి న్యాయం? - 1 ) లో తెలిపిన తాటక వధ ఘట్టాన్ని ఓ సారి చదివి ఈ చర్చను కొనసాగించగలరు.

ఇప్పుడు మనం పై ప్రశ్నపై ఆలోచిద్దాము. రాముడు తాటకను ఎందుకు చంపాడు? ౧. తండ్రి ఆదేశం ( విశ్వామిత్రుని ఆదేశాలను శిరసావహించమని ), ౨. గురువు సూచన, ౩. గోవులకు, బ్రాహ్మణులకు హితము చేయడం కోసం, ౪. ఆదేశ ప్రజల సౌఖ్యము కొరకు( లోకకళ్యాణార్థము ) నేను తాటకను చంపుతాను అని రాముడు చెప్పాడు.

దశరథుడు విశ్వామిత్రునితో రాముని పంపుతూ అతడు ఏమి చెపితే అది శిరసావహించి నిర్వహించ మని చెప్పి పంపాడు. అలాగే గురువైన విశ్వామిత్రుడు ధర్మాధర్మాలు వివరంగా తెలిపి తాటకను చంపడం రాజుగా నీధర్మం అనితెలిపాడు. కనుక రాముడు నేను తాటకను చంపుతాను అన్నాడు. అన్నాడు కానీ వెంటనే చంపక కొంత అవకాశమిచ్చాడు. ఆమె అబల అగుట చేత నాకు ఆమెను చంపుటకు మనస్కరించడం లేదు. కనుక ఆమె కాళ్లు, చేతులు నరికి వేసినచో ఆమె గమనశక్తి తగ్గి వెనుతిరుగుతుంది అని లక్ష్మణునితో చెప్పి ఆవిధంగా చేస్తాడు. కానీ ఆమె మాయావి అగుటచే కంటికి కనిపించకుండా అనేక రూపాలలో వీరిపై రాళ్ల వర్షం కురిపిస్తుంది. సంధ్యవేళ వస్తె ఆమె శక్తి పెరిగుతుంది, ఆమెను చంపటం మరింత కష్టమౌతుంది అని గురువైన వశ్వామిత్రుడు సూచించడంతో ఇక తప్పక ఆమెను వధిస్తాడు. ఇన్ని కారణాల వలన కూడా మనకు అది అధర్మంగా తోస్తే మరో కోణంలో చూద్దాం. అది కూడా రామాయణము ( చరిత్రగా కాక ) కేవలము ఒక ‘కావ్యముగా’ మాత్రమే పోల్చుకుంటూ చూద్దాం.

తాటక ఎవరు? ఒక స్త్రీ.

స్త్రీని ఎందుకు చంపకూడదు? స్త్రీ సహజంగా శారీరక రీత్యా పురుషుని కంటే శక్తి తక్కువ కలిగినది కనుక. ( అలాగే బ్రాహ్మణులు పురుషులైనప్పటికీ ఆధ్యాత్మిక విద్యలలో నిమగ్నులై మరొకరిని బాధపెట్టడానికి, యుద్ధము చేయడానికి విముఖులై ఉంటారు కనుక - గోవులు సహజముగా సాధు ప్రవర్తన కలిగినవి కనుక వీరిద్దరినీ చంపుటకూడా మహా పాపములుగా మన ఋషులు తెలిపారు. ) అదే అర్థంలో "అబల" అంటారు. బలము లేనిది కనుక ఆమెను చంపుట తగదు.

మరి తాటక అబలా? ఇక్కడే విచిత్రంగా చెప్పారు వాల్మీకి. "తాటక జన్మరీత్యా అబల, కానీ పుట్టుకతోనే వేయి ఏనుగుల బలము కలిగినది" అన్నారు. అంటే ఆమె అబల మరియు సబల అన్న మాట. అది ఎలా కుదురుతుంది? బలము లేనిది, అదే సమయములో బలము కలిగినదీ కూడా ఎలా అవుతుంది? ( ఇక్కడే వాల్మీకి మహర్షి రచనా వైచిత్రి అబ్బురపరుస్తుంది. మహర్షులకు మన పై ఎంత ప్రేమ ఉందో ఋజువు అవుతుంది. ఈ మర్మం తెలిసిన కొద్దీ మన కన్నుల వెంట నీరు ధారాపాతంగా కారుతుంది. పూర్వమే (పూర్వపు టపాలో- చూడండి ) నేను తెలిపినట్లు మహర్షులు పురాణాలలో చాలా సందర్భాలను పూర్తిగా వివరింపక కొంత చూచాయగా చెప్పడం జరుగుతుంది. అది మన మీద కల అవ్యాజమైన ప్రేమ వలన తప్ప మరొకటి కాదు. వారి సూచనను గమనించి ఆవాక్యాలను తవ్వుకుంటూ వెళ్తె మనకు కొన్ని సత్యాలు తెలుస్తాయి. అవి మనల్ని ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో పయనింప చేస్తాయి. )

అలా బలము ఉన్నది అయితే ఆమె అబల కాదు సబల అనవలసినదే కదా! ఆవిధంగా చూస్తె రాముడు అబలను చంపాడు అన్నది సరికాదు. అతడు బలహీను రాలిని చంపలేదు. వేయి ఏనుగుల బలము కలిగిన రాక్షసిని చంపాడు. కనుక ఈ అపవాదు సరికాదు.

సరే అదీ వదిలేద్దాం కాసేపు తాటక అబల అనికూడా అనుకుందాము. కానీ బలవంతు రాలు కూడా. మామూలు బలం కాదు వేయి ఏనుగుల బలం ఆమెది. పుట్టినప్పుడే ఆమెకు అంత బలం ఉంది. పైగా తాటక మాయావి. అనేక రూపాలను పొందగలదు. అనేక వస్తువులను సృష్టించ గలదు. ఇవన్నీ మహర్షి ఎందుకు చెప్పినట్టు? ఏదో సూచనగా మనకు తెలుపుతున్నట్లు ఉంది. అది ఏమై ఉంటుంది? ఈశ్వరుని సృష్టిలో ఇటువంటి తత్వం గలిగినది మరొకటి ఉన్నదా? మీకు తోచిందా అదేమిటో? తెలిసినట్లైతే చిక్కుముడి వీడినట్లే!

సరే నేనే చెప్తాను. తాటకవలెనే ఒకే సమయమున బలము లేనిది మరియు బలము కలిగినది అయిన ఒక విచిత్ర సృష్టి భగవంతుని లీలలలో కలదు. దానిపేరే "మనస్సు". ఈ మనస్సు కు కల బలము ఇంతా అంతా అని చెప్పుటకు వీలు కాదు. అలాగే దీనికి బలము లేని స్థితి కూడా కలదు. మనలోని చాలామందికి ఈ రెండు స్థితులు అనుభవమే. ఏ స్థితి ఎప్పుడు కలుగుతుందో చెప్పుటకు ఎంతో తపస్సు అవసరం. ఆ తపస్సు చేసిన వారే జీవితంలో ఉన్నత స్థితిని పొందుతున్నారు. మనసు మాయావి. అది ఎప్పుడు ఏ వికృత రూపం దాలుస్తుందో, ఎప్పుడు ప్రసన్నమై ఆనందాన్ని చిందిస్తుందో కేవలం సాధన వలన మాత్రమే తెలుసుకొన గలం. ఈ మర్మం తెలిసిన నాడు మీరు మాంత్రికులౌతారు.

మనసు విచ్చలవిడిగా సంచరింప చేసిననాడు, అది ఆశ్రయించ రాని వాటిని ఆశ్రయించిన నాడు వికృత రూపం దాలుస్తుంది. మీరు వ్యతిరేకించ నంత కాలం దాని వికృత రూపం తెలియదు. ఒక్కసారి మీకు బాగా అలవాటైన ( సిగరెట్ - మందు - స్త్రీ - టీవీ - జూదం ) మీకు నిజంగా చెరుపు చేస్తున్నాయనిపించిన దేనినైనా ఆపడానికి ప్రయత్నించండి. మనసు మొండికేస్తే గదమాయించి చూడండి. అప్పుడు తెలుస్తుంది దాని రాక్షసత్వం ఎంత కర్కశమైనదో. అగస్త్య మహాముని అలా తనను అదుపు చేశాడనే తాటక ( అతడిని ఏమీ చేయలేక ) అతడు సంచరించిన అరణ్యమును ఆక్రమించి అందు నివసించే ప్రజలను నానా బాధలను పెట్టింది. చివరకు ఎవ్వరినీ ఆ అరణ్యమున అడుగుపెట్టకుండా చేసింది. అలాగే మనసు కూడా మనం సంచరించిన భావాలను, అనుభూతులను ఆక్రమిస్తుంది. క్రమక్రమంగా మనకు ఆనంద కరమైన అనుభవం అంటూ ఏదీ మిగలకుండా చేస్తుంది. మొత్తం తానే అయి వికృత రూపం దాల్చి మనల్ని పిచ్చి వారిగా చేస్తుంది. ఇటువంటి వారు మనకు ఈ ఆధునిక జీవనంలో అనేకులు ఎదురవుతారు. రేపు మనమే ఆ మనసు దాడికి గురికామనేమిటి నమ్మకం?

క్షమించండి మిమ్మల్ని భయపెట్టడం నా ఉద్దేశం కాదు. కేవలం ఒక ఆలోచన కల్పించి, మంచి మార్గమేదో నిర్ణయించుకోమనడమే నా ఉద్దేశం.

మరి తిరగ బడిన ఆ మనసును ఏమి చేయాలి? ఎలా నిగ్రహించాలి? దీనికి కూడా వాల్మీకి మహర్షి అక్కడే సమాధానం చెప్పారు. మాయావియై కంటికి కనిపించక, తమమీద రాళ్ల వర్షం కురిపిస్తున్న తాటకను రాముడు ఎలా నిగ్రహించాడో అలానే నిగ్రహించాలి. మాయావియై కంటికి కనిపించక పోవడం అంటే ఈ మనసు ఎక్కడ ఉందో, దీని రూపమేమిటో మనకు కనిపించక పోవడం. రాళ్ల వర్షం మనపై మనసు చేసే దాడి ( ఏదో తెలియని బలహీనతకు గురిచేయడం, డిప్రెషన్ ). తాటకను రాముడు " శబ్ద వేధి విద్య " ద్వారా బాణములు ప్రయోగించి నిగ్రహించాడు.కంటికి కనిపించని వాటినికూడా కేవలము శబ్దము వచ్చు దిశను, తీవ్రతను బట్టి అస్త్రములను ప్రయోగించడం "శబ్దవేది విద్య" అంటారు. అలానే మన కంటికి కనిపించని ఈ మనసును తెలుసుకొనవలెనంటే అసలు ఆ మనసునుండి కలుగు ఆలోచనలు ఎక్కడ నుండి వస్తున్నాయో, దానికి మూలమేమిటో వెతుకుతూ వెళ్లడమే శబ్దవేది అవుతుంది. అలా చేసినట్లైతే మీ మనసుని నిగ్రహించగలరు. జీవితంలో ఉన్నత స్థితిని పొందదలచినవాడు మొదటగా నిగ్రహించ వలసినది ఈ మనసునే అని తెలుపుటకు విశ్వామిత్రుడు రాముని చేత తాటక ను వధింపచేశారు.తాటకను సంహరించుట ధర్మ బద్ధమైనదని నిరూపించినాడు. మనసు కూడా తాటక వలే స్త్రీ తత్వం కలిగి, సున్నితమైనదై ఉంటుంది. అయ్యో ఈ మనసును కష్ట పెట్టడం ఎందుకు? అది కోరినది ఇవ్వవచ్చుకదా అని భ్రమించి దానిని వదిలేశామా! ఇక అంతే! మనసుకు అడ్డూ ఆపూ ఉండదు. జీవితాన్ని ఛిన్నాభిన్నం చేస్తుంది. అనేక దుర్గతుల పాలు చేస్తుంది. కనుక మనసుకు మహా బలం కలదని, సక్రమంగా వాడితే అది అద్వితీయమైన శక్తిని మనకు కలిగిస్తుందని గుర్తించి, స్వేఛ్ఛావిహరిణి అయిన తాటక వలే కాక, నియబద్ధమైన దానిగా మలచుకోవాలి. మన మనసులోని కామమనే తాటకను వధించిన నాడు మీరు సిద్ధపురుషులౌతారు. కోరినది సిద్ధింప చేసుకునే మహాశక్తి వంతులౌతారు.

కానీ మనసును ఒక వైపుకు మరల్చుటకు, ఏకాగ్ర పరచుటకు గురువుల అనుగ్రహం చాలా అవసరం. రాముడు కూడా విశ్వామిత్రుని సూచన మెరకు, అతని సమక్షమున మాత్రమే ఈ తాటకను వధించినాడు. మనం కూడా ఒక గురువు సమక్షముననే ఈ సాధన చేయాలి. స్వయంగా చేయడం చాలా ప్రమాదకరం. భగవన్నామ స్మరణం సర్వదా చేసే వారికి తెలియకనే ఇవి అన్నీ జరుగుతూ ఉండును. మిగతా వారికి ఎంతో సాధన మీదనే ఈ మనోవిద్య పట్టు బడుతుంది.

రాముడేమి తపస్సు చేసెను? ( రాముడు జీవితంలో ఎక్కడా తపస్సు చేసినట్లే కనపడడు. మరి మహా మాయావులైన రాక్షసులను సంహరించాడు. గొప్పతపశ్శాలి అయిన రావణుని సునాయాసముగా సంహరించాడు. అతనికి అంతటి శక్తి ఎక్కడ నుండి వచ్చింది? ) త్వరలో...

సర్వం శ్రీ గురుచరణారవిందార్పణమస్తు.

ఆదిలోనే అబలను చంపుట అదేమి న్యాయం? - 1

2011-02-22T20:35:00.006+05:30

ఈ విషయం పై చర్చించే ముందు వాల్మీకి రామాయణంలోని ఈ ‘తాటక వధ’ ఘట్టాన్ని తెలుసుకోవడం ఎంతైనా అవసరం. అందుకని ఈ టపాలో కథ రాస్తున్నాను.

{బాలకాండము 24-25-26 సర్గల నుండి కొంత సంక్షేపించి గ్రహిస్తున్నది. }

తండ్రి ఆదేశం మేరకు యాగ సంరక్షణార్థం విశ్వామిత్రుని వెంట వెళ్లిన రామడు "బల- అతిబల" అనే విద్యలను నేర్చుకుంటారు. గురువైన విశ్వామిత్రుని తో రామలక్ష్మణులు పవిత్ర గంగా సరయూ సంగమ ప్రదేశమును దర్శించి, "అచ్చటనే పరమశివుడు తపస్సు చేసెననీ - మన్మధుని దహించి వేసెనని - అందువలన అతనికి ‘అనంగుడను’ నామము కలిగెనని - ఆ ప్రదేశమునకు ‘అంగదేశము’ అన్న పేరు కలిగెనని" తెలుసుకొంటారు. అక్కడి నుండి నావపై గంగా సరయూ సంగమ ప్రదేశాన్ని దాటి కీకారణ్యమున ప్రవేశిస్తారు. రాముడు ఆసక్తిగా అడిగిన ప్రశ్నకు విశ్వామిత్ర మహర్షి ఆ అరణ్య చరిత్రను వివరించడం మొదలు పెడతారు.

ఆప్రదేశము పూర్వము " మలదము - కరూశము " అనే జన పదములుగా ఉండెడిది. ఇంద్ర వర ప్రసాదితములైన ఆ జనపదములు అనేక సంపదలతో తులతూగెడివి. కానీ కొంతకాలము తరువాత- పుట్టినప్పుడే వేయి ఏనుగుల బలము కలదియు, కామ రూపిణియు ఐన "తాటక" యను యక్షిణి ఇచట నివశించెను. ఆమె తన కుమారుని తో కలసి ఈ నగర ప్రజలను బాధింప సాగెను. జనపదములను ధ్వంసము చేసెను. తత్ఫలితముగా "మలదము - కరూశము" అను ఈ జన పదములు నిర్జనములుగా మారెను. తాటక ఈ ప్రాంతములను ఆక్రమించి నేటికీ జీవనము సాగించుచుండెను. శత్రుసంహారకా! రామా! నీవు నీ బాహు బలముతో దుర్మార్గురాలైన ఆ తాటకను వధింపుము - అని పలికెను.

అప్పుడు శ్రీరాముడు ఈ విధంగా ప్రశ్నిస్తాడు:

అల్ప వీర్యా యదా యక్షాః శ్రూయంతే మునిపుంగవ |

కథం నాగ సహస్రస్య ధారయత్యబలా బలమ్ | |

ఓ మునీశ్వరా! యక్షులు అంతగా పరాక్రమవంతులు కారని ప్రతీతి. అబల అయిన తాటక ( యక్షిణి) వేయి ఏనుగుల బలమును కలిగియుండుట ఎట్లు సంభవము?

అందుకు సంతోషించిన విశ్వామిత్రుడు శత్రు భయంకరుడైన రాఘవునితో ఇట్లు పలికెను: "సుకేతుడను" మహాయక్షునికి బ్రహ్మ వరప్రభావమున వేయిఏనుగుల బలము కలిగినదిగా "తాటక" అను పుత్రిక కలిగెను. అట్లు జన్మించిన తాటక పెరిగి యుక్తవయస్కురాలాయెను. చక్కని రూప శోభలతో విలసిల్లెడి ఆమెను ’జంభాసురుని’ కుమారుడైన "సుందునకు" ఇచ్చి వివాహము చేసెను. తాటకకు "మారీచుడు" అను కుమారుడుకలిగెను. అతడు ఇంద్రుని యంతటి పరాక్రమ శాలి. అగస్త్యుని వలన సుందుడు మరణించగా, తన కుమారుడైన మారీచునితో కూడి ఆ తాటక అగస్త్యుని చంపుటకు పూనుకొనెను. ఆయనను తినివేయుటకు గర్జించుచూ ముందుకురికెను. అది చూసిన అగస్త్యుడు "రాక్షసత్వము పొందుము" అని మారీచుని శపించెను.

రాక్షసత్వం భజస్వేతి మారీచం వ్యాజహార సః

అగస్త్యః పరమ క్రుద్ధః తాటకామపి శప్తవాన్

పురుషాదీ మహా యక్షీ విరూపా వికృతాననా

ఇదం రూపం విహాయాథ దారుణం రూప మస్తుతే

"ఓ తాటకా! నీకు ఈ రూపము పోయి, భయంకర రూపము ప్రాప్తించును. వికారమైన రూపముతో, వికృతమైన ముఖముతో నరమాంస భక్షకురాలివగుము" అను అగస్తుడు తాటకను గూడా శపించెను.

అట్లు అగస్త్యుని శాపమును పొందిన తాటక అందులకు తట్టుకొనలేక క్రోధముతో ఉడికిపోయెను. ఆ కారణముగా తాటక అగస్త్యుడు సంచరించిన ఈ పవిత్ర ప్రదేశమునంతయును ధ్వంసమొనర్చుచున్నది.

ఏనాం రాఘవ దుర్వృత్తాం యక్షీం పరమదారుణమ్

గోబ్రాహ్మణ హితార్థాయ జహి దుష్ట పరాక్రమామ్

కనుక ఓ రాఘవా! దుష్ప్రవర్తన గలదియు, మిక్కిలి భయంకరమైనదియు, తన పరాక్రమముచే లోకమునకు ఉపద్రవములను కలిగించుచున్నదియు ఐన ఈ తాటకను హతమార్చి గోవులను కాపాడుము, బ్రాహ్మణులకు హితమును గూర్చుము.

ఓ రఘునందనా! శాపమునకు లోనైన ఈ తాటకను చంపుటకు నీవుతప్ప ఈ ముల్లోకములయందెవ్వడును సమర్థుడు కాడు.

న హి తే స్త్రీవధకృతే ఘృణా కార్యా నరోత్తమ

చాతుర్వర్ణ్య హితార్థాయ కర్తవ్యం రాజసూనునా

ఓ నరోత్తమా! ’స్త్రీని చంపుట యెట్లు?’ అని ఆమెయెడ కనికరము చూపవద్దు. నాలుగు వర్ణముల వారికిని ( ప్రజలందరికి ) మేలు చేకూర్చుట రాజకుమారుని కర్తవ్యాము.

నృశంసమనృశంసం వా ప్రజారక్షణా కారణాత్

పాతకం వా సదోషం వా కర్తవ్యం రక్షతా సతా

ధర్మ పరిరక్షకుడైన రాజు ప్రజలహితమునకై చేయుకార్యము అది క్రూరమైనదా, తద్భిన్నమైనదా? అని చూడరాదు. అది పాపకృత్యమైనను, దోషయుక్తమే ఐనను దానిని అవశ్యము ఆచరింపవలసినదే.

రాజ్య భార నియుక్తానామ్ ఏష ధర్మః సనాతనః

అధర్మ్యాం జహి కాకుత్ స్థ ధర్మో హ్యస్యా నవిద్యతే

రాజ్యభారమును మోయు వారికి ఇది విద్యుక్త ( నిత్య ) ధర్మము. కనుక ఓ కాకుత్ స్థా! అధర్మమునకు ఒడిగట్టిన ఈ తాటకను వధింపుము. ఈమెకృత్యములలో ‘ధర్మము’ అనుమాటకు చోటే లేకున్నది కదా!

శ్రూయతే హి పుర శక్రో విరోచనసుతాం నృప

పృథివీం హంతు మిచ్ఛంతీం మంథరామభ్యసూదయత్

ఓ రామా! పూర్వము విరోచనుని సుతయైన ‘మంథర’ అను నామె భూదేవిని చంపుటకు పూనుకొనగా ఆమెను ఇంద్రుడు చంపెను - అని విందుము.

విష్ణునాపి పురా రామ భృగుపత్నీ దృఢ వ్రతా

అనింద్రం లోకమిచ్ఛంతీ కావ్యమాతా నిషూదితా

భృగు పత్ని, శుక్రాచార్యుని తల్లియు ఐన ‘ఉశన’ అనునామె ఇంద్రాది దేవతలను చంపుటకు దృఢ వ్రతమును చేపట్టగా విష్ణువు ఆమెను చంపెను.

ఏతైశ్చాన్యైశ్చ బహుభిః రాజపుత్త్ర మహాత్మభిః

అధర్మసహితా నార్యో హతాః పురుషసత్తమైః

తస్మాదేనాం ఘృణాం త్యక్త్వా జహి మచ్ఛాసనాన్నృప

ఓ రాజకుమారా! ఈ విధముగా పెక్కుమంది మహానుభావులు, సత్పురుషులు అధర్మములకు ఒడిగట్టిన స్త్రీలను వధించిరి. కావున ఓ రామా! కనికరము చూపక నా మాటను పాటించి, దుర్మార్గురాలైన తాటకను వధింపుము.

అంది అంతయు వినిన రామడు ఈ విధముగా పలికెను:

పితుర్వచననిర్దేశాత్ పితుర్వచన గౌరవాత్

వచనం కౌశికస్యేతి కర్తవ్యమ్ అవిశంకయా

గురువర్యా! ‘ఈ విశ్వామిత్రుల మాటలను నిస్సంశయముగా పాటింపుము’ అనునది మా తండ్రిగారి ఆదేశము, వారి ఆఙ్ఞలను అవశ్యము గౌరవింతును.

అనుశిష్టోస్మ్యయోధ్యాయాం గురుమధ్యే మహాత్మనా

పిత్రా దశరథేనాహం నావఙ్ఞేయం హి తద్వచః

మహాత్ముడును, మా తండ్రియును ఐన దశరథుడు అయోధ్యలో వసిష్ఠాది గురువుల సమక్షమున నన్ను అట్లు ఆఙ్ఞాపించియుండెను. ఆమాట నాకు ఉల్లంఘింపరానిది.

సోహం పితుర్వచః శ్రుత్వా శాసనాత్ బ్రహ్మవాదినః

కరిష్యామి న సందేహః తాటకావధముత్తమమ్

మాతండ్రిగారి ఆఙ్ఞప్రకారము, బ్రహ్మవాదులైన మీశాసనమును తలదాల్చి నిస్సందేహముగా తాటకను వధించితీరెదను.

గోబ్రాహ్మణ హితార్థాయ దేశస్యాస్య సుఖాయచ

తవచైవా ప్రమేయస్య వచనం కర్తుముద్యతః

గోరక్షణమునకును, బ్రాహ్మణులహితము కొఱకును, ఈ దేశముయొక్క సౌఖ్యము కొఱకును మహామహిమాన్వితులైన మీవచనము పాఠించుటకు పూనుకొనుచున్నాను.

అని పలికిన రాముడు తన ధనుష్టంకారము చేస్తాడు. అది విని వారిపైకి ఉరికిన తాటకను చూసి సోదరునితో " ఓ లక్ష్మణా! ఈ యక్షిణి యొక్క భయంకరమైన వికృతాకారమును. చూడుము. ఈమెను చూచినంతటనే పిఱికివారి గుండెలు బ్రద్ధలగును. మాయలమారియు, ఎదిరింపరాని శక్తికలదియు అయిన ఈమెను ముక్కు,చెవులు ఖండించి వెనుదిరిగి పారిపోవునట్లు చేసెదను. స్త్రీ అగుటవలన చంపుటకు నేను ఇష్టపడుటలేదు.( నహ్యేనాముత్సహే హంతుం స్త్రీ స్వభావేన రక్షితామ్ )" అనుచు ఆమెను చంపుటకు ఇష్టపడడు. ముందుగా కాళ్లు చేతులు ఖండించిన ఆమె గమన శక్తిని, శక్తి సామర్థ్యములను నశింపచేయుట యుక్తమని భావించి ఆవిధంగా చేస్తాడు. కానీ మాయావి అయిన తాటక అనేక రూపములను పొంది వారిని భ్రమ పెట్టుటకై యత్నించెను. అది చూసిన విశ్వామిత్రుడు "ఓ రామా! నీవు ఇంత వరకు ఆమెపై చూపిన కనికరము చాలును. ఇంక ఉపేక్షింప తగదు. సంధ్యాసమయము కావొస్తున్నది. ఆ సమయములో వారి శక్తి మరింత పెరుగును కనుక వెంటనే ఆమెను వధింపుము" అని సూచించుటతో రాముడు తమపై అదృశ్య రూపములో రాళ్ల వాన కురిపించు చున్న తాటకపై "శబ్దవేధి" విద్యను ప్రదర్శించుచు బాణములను ప్రయోగించెను. తనను అడ్డగించు చున్న రామలక్ష్మణులపైకి మరింత వేగముగా పిడుగువలే ఉరికి వచ్చుచున్న తాటకను రాముడు వక్షస్థలముపై బాణముతో కొట్టి, ఆ తాటకకు ముక్తిని ప్రసాదించెను.

ఇది అంతయు చూసి ఇంద్రాది దేవతలు సంతసించిరి. విశ్వామిత్రునితో " ఓ బ్రహ్మర్షీ! శ్రీరాముడు దేవతలకొఱకై ఒక మహా కార్యము నిర్వహింప వలసి ఉన్నది. కావున ప్రజాపతి అయిన "భృశాశ్వుని" కుమరులైన దివ్యాస్త్రములను అన్నింటిని రాఘవునకు ఉపదేశించ వలసినది" అని పలికిరి. వారి వాక్యముల మేఱకు విశ్వామిత్రుడు రామునకు అనేక దివ్యాస్త్రములను ప్రీతితో ఉపదేశిస్తాడు. ఇవి తరువాతి కాలములో రావణునితో యుద్దము చేయుటకు ఎంతయో ఉపయోగపడినవి.

తరువాతి టపాలో ( ఈ అభినవ తాటకను వధిస్తే మీరు సిద్ధులౌతారు లో ) ఈ కథపై చర్చ వస్తుంది.

సర్వం శ్రీగురుచరణారవిందార్పణమస్తు.

రామాయణమునే ఎక్కువగా ఎందుకు విమర్శిస్తుంటారు ఈ ఆస్తికనాస్తికులు?

2011-02-19T13:36:00.007+05:30

రాముడు శత్రు సంహరం మొదలుపెట్టినదే తాటకతో. అలా అబలను చంపుట అదేమి న్యాయము? రావణుని చూసి సీత ఆమెలా( - ) ఎందుకు నవ్వింది? సీతాదేవి బంగరు లేడిని ఎందుకు కోరింది?రాజ్య భోగాలు వదిలి వచ్చిన సీతకి బంగారం మీద మోజా ? రాముడు వాలి నెందుకు చెట్టు చాటు నుండి వధించాడు? సీతని అగ్ని పరీక్ష ఎందుకు చేశాడు? సీతపై రామునికి నమ్మకము లేదా? పతి వ్రత అయిన సీత తన తపో శక్తి తో రావణుని ఎందుకు చంపలేదు? ఓ చాకలి మాటలు పట్టుకుని మళ్లీ సీతని అడవుల పాలు చేయడం రాముని తప్పు కాదా?.............. ఇలా రామాయణం చుట్టూ అనేక ప్రశ్నలు. కొన్ని అవసరమైనవి, కొన్ని అనవసరమైనవి, తలా తోక లేనివి.

రామాయణమునే ఎక్కువగా ఎందుకు విమర్శిస్తుంటారు ఈ ఆస్తికనాస్తికులు? ఎందుకంటే రామాయణం ఉత్తమ గ్రంధం కనుక. అటువంటి కావ్యం ఇతః పూర్వం కానీ, ఇతః పరం కానీ లేదు కనుక. అది వారు కూడా ఒక విధంగా ఒప్పుకోలేక ఒప్పు కుంటున్నారు కనుక. దానికి కలిగిన ఆదరణ మరే రచనకు లేదు కనుక.

అంత ఆదరణ కలగడానికి రామాయణంలో ఏముంది? రామాయణం లో ఏముంది? అనికాదు, ఏది లేదు? అని ప్రశ్నించుకోవాలి మనం. రామాయణ ప్రారంభంలోనే తాను రచిస్తున్నది మామూలు కావ్యం కాదని, అది ఒక ఆదర్శ పురుషుని కథ అని - అనేకులకు ఇది మార్గ దర్శకమౌతుందని చెప్పకనే చెపుతారు మహర్షి వాల్మీకి.

తన ఆశ్రమానికి వచ్చిన నారదుని వాల్మీకి మహర్షి ఈ విధంగా ప్రశ్నిస్తాడు.

కోన్వస్మిన్ సాంప్రతం లోకే గుణవాన్ కశ్చ వీర్యవాన్ |

ధర్మఙ్ఞశ్చ కృతఙ్ఞశ్చ సత్య వాక్యో దృఢవ్రతః | |

సకల సద్గుణ సంపన్నుడు, ఎట్టి విపత్తులకు చలించని వాడు, సామాన్య- విశేష ధర్మములనన్నిటినీ ఎఱిగిన వాడు, శరణాగత వత్సలుడు, ఎట్టి క్లిష్ట పరిస్థితులయందును ఆడి తప్పనివాడును, చలించని సంకల్పము కలవాడు అయిన పురుషుడు ఈ లోకమున ఎవడు కలడు?

చారిత్రేణ చ కో యుక్తః సర్వభూతేషు కో హితః |

విద్వాన్ కః కస్సమర్ధశ్చ కశ్చైక ప్రియదర్శనః | |

సదాచార సంపన్నుడు, సకల ప్రాణులకును హితమును చేకూర్చు వాడు, సకల శాస్త్రా కుశలుడు, సర్వకార్య దురంధరుడు, తన దర్శనముచే ఎల్లరకునూ సంతోషమును కూర్చువాడు ఎవరు?

ఆత్మవాన్ కో జిత క్రోధో ద్యుతిమాన్ కః అనసూయకః |

కస్య బిభ్యతి దేవాః చ జాత రోషస్య సంయుగే | |

థైర్యశాలియు క్రోధమును (అరిషడ్వర్గమును) జయించినవాడును, శొభలతో విలసిల్లువాడును, ఎవ్వరిపైనను అసూయ లేనివాడును, రణరంగమున కుపితుడైనచో, దేవాసురులను సైతము భయకంపితులను జేయువాడును అగు మహాపురుషుడు ఎవడు?

ఇటువంటి లక్షణాలు కల మహాపురుషుడు అసలు ఎవరైనా ఈ భూమండలమున నేటి కాలములో ఉన్నాడా? ఉంటే అతని దివ్య చరితమును తెలుసుకోవాలని నాకు కుతూహలముగా ఉన్నది.

అందుకు నారదుడు పైగుణములన్నిటికి తగిన వానిగా ఇక్ష్వాకు వంశ ప్రభువైన శ్రీరాముని తెలుపుతాడు.

ఇక్ష్వాకువంశము మిక్కిలి వాసిగాంచినది. లోకోత్తరపురుషుడైన శ్రీరాముడు అందవతరించి, ఎంతయు జగత్ప్రసిద్ధుడాయెను. అతడు మనోనిగ్రహము గలవాడు, గొప్ప పరాక్రమవంతుడు, మహాతేజస్వి, ధైర్యశాలి, జితేంద్రియుడు, ప్రతిభామూర్తి, నీతిశాస్త్ర కుశలుడు, చిఱునవ్వుతో మితముగా మాటలాడుటలో నేర్పరి, షడ్గుణైశ్వర్యసంపన్నుడు, శత్రువులను సంహరించువాడు, ఎత్తైన భుజములు గలవాడు, బలిష్ఠమైన బాహువులు గలవాడు, శంఖమువలె నునుపైన కంఠము గలవాడు, ఉన్నతమైన హనువులు (చెక్కిలి పైభాగములు) గలవాడు, విశాలమైన వక్షఃస్థలము గలవాడు, బలమైన ధనస్సు గలవాడు, పుష్టిగా గూఢముగానున్న సంధియెముకలుగలవాడు, అంతశ్శత్రువులను అదుపు చేయగలవాడు, ఆజానుబాహువు, అందమైన గుండ్రని శిరస్సు గలవాడు, అర్థచంద్రాకారములో ఎత్తైన నొసలు గలవాడు, గజాదులకు వలె గంభీరమైన నడక గలవాడు......... ఇలా రాముడు సర్వగుణ సంపన్నుడని తెలిపి అతని దివ్య కధను వాల్మీకి కి వివరిస్తాడు.

పై గుణములన్నీ కేవలము ఒక కథలోని పాత్రకు కల్పించిన గుణములే అనుకుందాము. రామాయణము కేవలము ఒక ( చరిత్ర అని గాక ) కథ అనుకుందాము. ఈ గుణములన్నీ కథా ప్రారంభముననే ప్రస్థావించ బడ్డాయి అంటే ఇంతటి గుణములు కల నాయకుని ఈ కావ్యము ద్వారా పరిచయం చేస్తున్నాను అని వాల్మీకి తెలుపకనే తెలుపుతున్నట్టే కదా!

అందులో ఓ భార్యా భర్తల అనురాగం ఉంది. భార్యాభర్తలకు ఒకరిపై ఒకరికి ఉండవలసిన అవగాహన అద్భుతంగా చిత్రించ బడింది. ఓ తండ్రి ని ఉత్తమంగా గౌరవించిన కొడుకు కథ ఉంది. ఓ స్వామి భక్తి పరాయణుడైన హనుమ కథ ఉంది. అగ్నిని కూడా భరించ గల ఓ సాధ్వి చరిత ఉంది. ఓ స్నేహ బధం( రామ సుగ్రీవులు) ఉంది. పిత్రు వాక్య పరిపాలకుడుగా, శిష్యుడిగా, సోదరుడిగా, భర్తగా, జగద్రక్షకుడైన రాజుగా రాముని దివ్యగుణముల కీర్తనము అణువణువునా ఉంది. ఆఖరికి రామణుని వంటి వారికి కలిగే గతీ వివరించ బడింది.ఇది ఒక చరిత్ర కాక కేవలం ఒక కావ్యం మాత్రమే అనుకుంటే ధర్మ పాలనలో రాముడు, భర్తను అనుసరించడంలొ సీత, సోదర ప్రేమలో లక్ష్మణ - భరతులు, స్వామి భక్తిలో హనుమంతుడు, అధర్మ పరుడైన రావణుడు, బ్రహ్మర్షి వశిష్ఠుడు, రాజ పదవినుండి బ్రహ్మర్షిగా మారిన విశ్వామిత్రుడు.... ఇలా అనేక పాత్రల చిత్రణ అద్భుతంగా రచియింప బడినది. రామాయణంలో ఈ పైపాత్రలన్నీ ఆయా గుణములలో అత్యున్నతమైనవి. తరువాత ఏ కావ్యములోనూ ఆయాగుణములలో అంత కంటే ఉదాత్త పాత్రలను సృష్టించ లేక పోయారు.అటువంటి పాత్రలను పరిచయం చేసిన వాల్మీకి రచనా పాఠవం తరతరాలు అతనిని మరువకుండా చేసింది. ఇంతటి ఉత్తమ గుణములు కలిగిన వ్యక్తులు ఒక చోట, ఒకే కాలములో ఉన్నారు అన్న ఊహే ఎంతో ఆనందంగా ఉంటుంది. మరి కథగా చూస్తేనే ఇంతటి పరవశమైతే ఇక అది నిజంగా మన భరత భూమిమీద జరిగిన చరిత్ర అంటేనో! అందుకే మన భారతీయలుకు రామాయణం అంటే అంత ప్రేమ. పరవశం, మమేకత్వం.

మరి ఇంతటి కీర్తి కలిగిన రామాయణానికి ఇన్ని విమర్శలెందుకు వస్తున్నాయి?

ఫలభరితమైన చెట్టుకు దెబ్బలు తగలడం అనేది లోక సహజమే కదా!? హిందూ ప్రజలందరికీ పూజనీయమైన ఈ రచనలో, అందులోని పాత్రలలో ఉన్న నీతిని గ్రహించడం మాని దానిని దూషించడమే పనిగా పెట్టుకున్నారు కొందరు వ్యక్తులు. దానికి అనేక కారణములు ఉన్నవి.

రామాయణమును గురించి సరైన అవగాహన లేక : మనకు అనేక రామాయణములు వచ్చినవి. వాటిలో రమణీయమైన వర్ణన ఉండవచ్చునేమో కానీ అసలైన వాల్మీకి రామాయణమును తప్పుదోవ పట్టించినారు. దురదృష్ట వశాత్తు కలి ప్రభావమున ఈ నవీన రామాయణ ములే పరిచయము కానీ, వాల్మీకి రామాయణము గురించి సరైన అవగాహన ప్రజలకు లేదు. పైగా పాఠ్య పుస్తకాలలో కూడా ఈ వాల్మీకి రామాయణమును ఎక్కడా పరిచయం చేయడం లేదు. మన దేశమునే మన రామయణమునకు ఆదరణ లేదు. అయిననూ నేటికీ రామాయణ కథ అనేకులకు ఆదర్శమవుతున్నదీ అంటే అందలి ఆదర్శ గుణములే నని చెప్పవచ్చును.

గుర్తింపు కోసం: అవును గుర్తింపు కోసము రామాయణమును కించ పరుచు వారూ ఉన్నారు. మనం పక్కింటి వాడినో, ఎదిరింటి వాడినో తిట్టామనుకోండి వాడికీ వీడికీ ఏదోగొడవ ఉన్నట్టుంది మనకెందుకులే అని ఎవరూపట్టించుకోరు. అదే ఏ ముఖ్య మంత్రినో, ప్రధాన మంత్రినో, సినీ తారనో తిడితే అభిమానులు, వ్యతిరేకులు అందరూ "ఎందుకు తిడుతున్నాడు? ఏమిటి కారణం?" అని మనల్ని గుర్తిస్తారు.(ఇటువంటి ధృక్పధంతోనే తల్లి సీతమ్మను నిందిస్తూ రాసిన చెత్త రాతలను ఈ మధ్యనే ఒక బ్లాగులో మనం గమనించాము.) టీవీ చానళ్లు మొదలైనవి ఇక ఊదరగొట్టేస్తాయి. అలా అందరి గుర్తింపు మనకి లభిస్తుంది. ఫ్రీ పబ్లిసిటీ అన్నమాట. ఇక మనం ఏమి చేసినా అది ఒక వార్త అవుతుంది. కొన్ని రోజులు మనం తుమ్మినా దగ్గినా అది టీవీలో వచ్చేస్తుంది. కానీ అది ఎన్ని రోజులు. కొన్ని రోజులు మాత్రమే. విషయం పాత బడిన తరువాత మనం ఎవరో పక్కింటి వాడు కూడా పట్టించుకోడు. పైగా మనం అనవసరంగా ఆ రాజకీయ నాయకుడినో, సినిమా యాక్టర్ నో తిట్టామని తెలిసినా, మన ఐడెంటిటీ క్రైసిస్ బయట పడినా మనల్ని ఓ నీచమైన చూపుతో చూస్తారు తెలిసినవారందరూ.

మత వ్యతిరేకత ( లేదా ) నాస్తిక వాదన : మత వ్యతిరేకత తోనో, లేదా దైవము మీద నమ్మకము లేకనో కూడా అనేకులు ఈ విమర్శలను గుప్పిస్తుంటారు. సాధారణం గా ఇటువంటి వారు ఇందులోని మంచిని గుర్తించరు. ఒప్పుకోరు. కేవలం తమకు అసమజసమని, తప్పు అని అనిపించిన దానిని మాత్రమే పదే పదే చర్చిస్తూ ఉంటారు. ఎవరైనా విరితో వాదన మనకెందుకులే అని మాటాడక ఊరుకుంటే తామే గెలిచినట్టు, తమదే సరిఅయిన మార్గ మన్నట్టు అహంకరిస్తారు. పోనీ అది సరికాదని ఖండిస్తే, నిరూపణలతో చూపిస్తే దానిని స్వీకరించక- తప్పు అని పించినా ఒప్పుకోక మరో వాదన తీసుకు వస్తారు. ఎందుకంటే తామే నిజమైన మార్గంలో ఉన్నామన్నది వీరి ఆలోచన. తమలో, తమ భావాలలో మార్పుకు సహజంగా వీరు సిద్ధంగా ఉండరు.

ఋషుల భావం గ్రహించలేక : మన పురాణములన్నీ ఋషుల చే ప్రసాదించ బడినవి. వారు అనేక సందర్భాలలో ఆయా సంఘటనలను పూర్తిగా వివరింపక మనకే వదిలి వేస్తారు. ఉదాహరణకు : సత్యనారాయణ కథలో పేద బ్రాహ్మణుడు వ్రతం చేసి ధనవంతుడైపోతాడు, అలాగే కట్టెలమ్ముకునే వాడు సమస్త సంపత్తులూ పొంది సుఖిస్తాడు. అని వివరింప బడి ఉంటుంది కానీ ఎలా పొందారు? అన్నదానికి వివరణ ఉండదు. సరిగ్గా ఇటువంటి సందర్భాలు విమర్శచేయడానికి అనువుగా తోస్తున్నాయి అనేకులకు. వ్రతం చేయగా నే ధనవంతుడైపోతాడా? లేదా పూజ చేయగానే పాపాలన్నీ తొలగి సమస్త సంపదలు అలాఎలా వస్తాయి. పూజ చేస్తే చదువు వస్తుంది. పెళ్లి అవుతుంది అంటారు. ఇవన్నీ ఎలా సాధ్యం? అంత అసంబద్ధంగా రచన ఎలా చేశారు ఋషులు? వారికి స్క్రిప్ట్ రైటింగ్ సరిగా రాదా? అని వాదిస్తారు అనేకులు. నమ్మకం లేని వారికి సమాధానం చెప్పడం చాలా కష్టం. కానీ ఇలాంటి వారికి ఒక ప్రశ్న. మనం తిండి ఎందుకు తింటాం? నన్ను తప్పుగా అనుకోకండి. నిజంగానే అడుగుతున్నాను మనం తిండి ఎందుకు తింటాం? బ్రతకడం కోసం ఔనా!? మరి తిండి తింటే ఎలా బ్రతుకుతాం? తింటే ఓపిక వస్తుంది. లేక పోతే నీరసం వచ్చి క్రుంగి, కృశించి పోతాం. అంటే తిండి మనకు శక్తి ఇస్తున్నది. అంతవరకు బానే ఉంది. కానీ ఆశక్తి ఎలా వస్తున్నది? ఆహారం గ్లూకోజ్ గామారి రక్తంలో కలుస్తున్నది. అందువలన మనకు శక్తి కలుగుతున్నది. ఇది అందరూ నమ్మే సిద్ధాంతం. కానీ ఆ పనితీరు మనకు ఎలా తెలుసు? మనమేమైనా ఎవరి ప్రేగులైనా కోసి చూశామా? లేదు అలా పరిశోధించిన అనేక మంది శాస్త్రఙ్ఞులు చెప్పారు కనుక మన చిన్న నాటి నుండీ ఆపరిశోధనలను పుస్తకాలలో చదువుకున్నాము కనుక దానిని అందరమూ నమ్ముతాము. అయితే ఇది మన నమ్మకం మాత్రమే. మనకు అందరికీ ప్రత్యక్షంగా తెలియదు. కేవలం ఆహారం స్వీకరించడం తెలుస్తోంది - శక్తి రావడం తెలుస్తోంది ( పనులు చేయ గలుగుతున్నాం కనుక ) మధ్యలో జరిగే గ్లూకోజ్ గా మారడం - రక్తంలో కలవడం వంటివి మనకు కంటికి కనపడవు. అలాగే పూజ చేయడం తెలుస్తుంది. ఫలితం రావడం తెలుస్తుంది. కానీ మధ్యలో జరిగే తంతు మనకు కనపడక దానంతట అదే మనల్ని మన లక్ష్యం వైపుకు నడిపిస్తుంది. నిజానికి మనకు పూజలు, దైవ ధ్యానము మొదలైన వాటివల్ల కేవలం విల్ పవర్ మాత్రమే వస్తుంది. దానితో మనం కోరుకున్నది సాధించ గలము. ఇవన్నీ కొందరు చింతన ద్వారా గ్రహించి(పరిశోధించి) వాటి సారాన్ని మనకు అనేక కథలు గా రాశారు. పురాణాలలో అనేక కథలు వివరించడంలో దానిలో ప్రధానమైన విషయాలను విశదంగా వివరించి, కొన్నిటిని మన ఆలోచనకే వదిలేశారు మన ఋషులు. కానీ అవి అర్థంకాక, కలి మాయ చేత అనేక దూషణలు చేస్తుంటారు నాగరికులు.

ఇలా అనేక కారణములతో రామాయణాది పురాణేతిహాసములు విమర్శలకు గురి అవుతున్నవి. మరి వీటిని ఆపలేమా? కనీసం ఖండించ లేమా? దానికిమార్గాలు ఏమిటి? అనేకం ఉన్నాయి.

౧. పాఠశాల స్థాయి నుండీ మన రామాయణాన్ని ఇతర ఇతిహాస పురాణాలను ( మూలములను) పాఠ్యాంశాలలో కొంత వరకైనా పరిచయం చేయాలి.
౨. ఇంట్లో పిల్లలకి ఈ మూల రామాయణమును, భారతమును వివరించి కథలుగా చెప్తూ ఉండాలి. అందువలన మధ్యలో చేర్చ బడినవి ఏమిటో తెలుస్తుంది.
౩. ఈ విధంగా తెలిసిన విషయాలను ఎవరైనా అఙ్ఞాన వశము చేత వ్యతిరేకిస్తుంటే, కించ పరుస్తూ ఉంటే మనం చూస్తూ ఊరుకొనక మన వాదనను వినిపించాలి. అది వారికొరకు కాదు. ఆ కువిమర్శలు నిజమనుకుని దానివైపు వేరొకరు ఆసక్తులవకుండా ఉండుటకొరకు. కనీసం చుట్టూ చేరిన జనులైనా నిజమేమిటో గ్రహిస్తారు. ఒక్కరికి అసలు విషయం చేరినా సంతోషమే కదా! మనం ఖండిచక పోతే సరిఅయిన అవగాహనలేని నేటి తరం పదే పదే వినిపించే భగవద్దూషణములే సరి అయిన మార్గమనుకునే అవకాశం చాలా ఉంది. కనుక మనకు తెలిసినంత మేర ఖండించాలి.

౪. కేవలం వాదన వినిపించడమే కాక, భారతీయ సాంప్రదాయము, పురాణేతిహాసములు నా ప్రాణములు. వాటిని కించ పరచడం నా దేశమును కించ పరచడమే. కనుక చట్ట పరమైన, న్యాయ పరమైన పోరాటమునకు కూడా నేను సిద్ధమే అని నిరూపించాలి. అంటే ధర్మ యుద్ధానికి సిద్ధ పడాలి.

ఇలాంటి అనేక చర్యలు తీసుకుంటేగానీ మన వఙ్ఞ్మయమును మనం రక్షించుకొనలేము. ఇది మన అందరి ఆస్థి. దీనిని రక్షించుకొనుట మన కర్తవ్యం. ఇప్పటికైనా గళములు విప్పి మీ వాదన వినిపించండి. ధర్మ పోరాటం చేసే వారికి మీ సమ్మతిని, మేము మీకు తోడున్నాం అనే ధైర్యాన్ని ఇవ్వండి. సరి అయిన దారిలో మీరు నడవడమే కాక నలుగురినీ నడిపించండి. చూస్తూ కూర్చుంటే మన అస్థిత్వాన్నే మనం కోల్పోవలసిన స్థితి వస్తుంది.

"ఆదిలోనే అబలను చంపుట అదేమి న్యాయం?" త్వరలో....

ధర్మ యుద్ధం మెదలు పెట్టండి

2011-02-08T22:22:00.001+05:30

భరతమాత బిడ్డలందరూ కోపంతో రగిలి పోయే శీర్షిక. అదీ తల్లి సీతమ్మని కించ పరుస్తూ. ఇది చూసి ఊరుకుంటూ కూర్చుంటే ఆ తల్లి బిడ్డలుగా మనం తలదించుకున్నట్టే. ఇలా ఎంతకాలం. నేను పుట్టిన భూమిలో నా తల్లిపైనే నిందలా? ఏమిటీ వైపరీత్యం. నిన్న బ్రాహ్మణ్యమే లేదన్నారు. అటుమొన్న పూజలెందుకు? అని ప్రశ్నించారు. అది వారి వ్యక్తిగత అభిప్రాయమని మిన్నకున్నాము. కానీ నేడు మనందరికీ తల్లి అయిన సీతమ్మను...

ఇలా చూస్తూ కూర్చుంటే మాతల్లినీ మీతల్లినీ తిట్టినా పట్టని మనుషులమౌతాము. ధర్మ యుద్ధం ఇకనైనా మొదలుపెట్టాలి. లేకుంటే ఈ బ్లాగులలో మరీ విపరీత ధోరణులు పెరిగిపొతున్నాయి. మన సహనం చేతకానితనం కాకూడదు. రాజు చేసే పని రాజు చేయాలి. అందరూ బ్రాహ్మణ ధర్మాన్ని పాటిస్తే ఇలానే ఉంటుంది.

వెంటనే ఆబ్లాగు యజమానులు ఆశీర్షిక తొలగించి, తమ చర్యకు క్షమాపణ తెలియజేయాలి. న్యాయపరంగా మనమేమీ స్పందిచలేమా? ఇటువంటి వాటికి తగిన సమాధానం చేప్పలేమా?

కళ్లముందే జరుగుతున్నా గుర్తించలేని గుడ్ది వాళ్లమై పోతున్నాము

2011-01-22T16:29:00.000+05:30

నేడు మనం చాలా విషయాల్ని కొట్టి పడేస్తున్నాము. కానీ మన పూర్వులు ఎంత శ్రమించి మనకు ఈ సాంప్రదాయాల్ని, శాస్త్రాల్ని ప్రసాదించారో తెలుసుకోలేకున్నాము.

జనవరి - 11 వ తేదీ మాకు తెలిసిన ఒకరింట్లో ఒక పెద్ద వయసు స్త్రీ చనిపోయారు. ఆరోజు మంగళవారం, ఉత్తరాభాద్రా నక్షత్రం. మంగళ వారం చనిపోవడం, అందునా ధనిష్ఠా పంచకములలో చనిపోవడం చాలా కీడు. మళ్లీ వాళ్లింట్లో మరో వ్యక్తి చనిపోతారని పెద్దలు చెప్తారు. కనుక దహన సంస్కారమప్పుడు కొన్ని శాంతి క్రియలు చేయాలి. మరి వారు అవి చేశారో లేదో తెలియదు.

మళ్లీ నిన్న అంటే పెద్దావిడ చనిపోయిన పదకొండవరోజు శుక్రవారము మరొకరు వారికి చలా దగ్గరి బంధువులు చనిపోయారు.

ఇలాంటి వెన్నో చూస్తూ కూడా మనం నమ్మలేకుండా ఉన్నాము. మన శాస్త్రాల , సాంప్రదాయ విలువల్ని గుర్తించ లేకున్నాము.

ధనిష్ఠ పంచకములు : ధనిష్ఠ, శతభిషం, పూర్వా భాద్ర, ఉత్తరా భాద్ర, రేవతి ఈ ఐదింటి యందు ఎవరైనా చనిపోతే ఆ ఇంటిని ఆరునెలలు వాడరాదని శాస్త్ర వచనం.

ఓ పురోహితుని పరిచయం - నాకు వచ్చిన ఈ లేఖ

2011-01-20T16:53:00.000+05:30

నేను మొన్న రాసిన "మీరూ పురోహితులుగా మారండి" అనే వ్యాసానికి స్పందనగా నాకు ఒక మెయిల్ వచ్చింది. నేనాశించిన పురోహితం అటువంటిదే అని చెప్పడానికి బ్లాగు మిత్రులతో అది పంచుకుంటున్నాను.

రాజశేఖరుని విజయ్ శర్మ గారు
నమస్కారములు.

మీరు రాసిన "మీరూ పురోహితులుగా మారండి" అనే వ్యాసం చదివాను. చాలా చక్కగా రాసారు. మీ వ్యాసం చదివాక మేము కూడా ఇదే మార్గంలో 40 సంవత్సరాలుగా జీవిస్తున్నాము అని చెప్పడానికి సంతోషిస్తన్నాను.
ఆర్తితో చేరవచ్చిన వారిని ఆర్తిహరులుగా, రోగులై ఆశయ్రించిన వారిని యోగులుగా తీర్చిదిద్ది, సనాతన ధర్మాన్ని శాస్త్రంతో సమన్వయించటంలో అపరపారాశర్యునిగా, ఆచరించి చూపటంలో జగదాచార్యునిగా వాసికెక్కిన కులపతి శ్రీమాన్‌ ఎక్కిరాల కృష్ణమాచార్యులవారి దర్శకత్వంలో జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దుకుంటూ, పరోపకారమే పరమాశయంగా, స్వధర్మాచరణమే తపస్సుగా, జీవించటమే యోగసాధనగా, ఇల్లే ఈశ్వరాలయంగా భావించే రామనాథం( పేరు మార్చాను) గారు మా తండ్రిగారని చెప్పుకోవవడానికి నేను ఎంతో గర్వపడుతాను. ఆయన అడుగుజాడలలోనే మాతల్లిగారు కూడా పయనించిన మహోన్నతమూర్తి. మేమందరం ఇలా ఉన్నమంటే వారి ఆశీఃఫలమే తప్ప మరొకటి కాదు.

మా తండ్రిగారికి ఎంఏ తెలుగు చదివేరోజులలో కులపతి శ్రీమాన్‌ ఎక్కిరాల కృష్ణమాచార్యులవారి శిష్యరికం లభించింది. ఆయన వలన హోమియోవైద్యం మరియు ఆధ్యాత్మిక జీవన విధానము అవడ్డాయి. మా తండ్రిగారు అధ్యాపకవృత్తిలో ఉంటూనే ఉచిత హోమివైద్యసేవ చేసేవారు. ఆర్తితో వచ్చినవారి సాంత్వన వచనాలు చెప్పి వారి ఆర్తిని తీర్చేవారు. అలాగే రామాయణం, భారతం వంటి వాటిలోని పాత్రల ద్వారా నిత్యజీవితంలో మన నడవడిని ఎలా తీర్చదిద్దుకోవాలో ప్రవచనాల రూపంలో చెప్పేవారు.

అలాగే ఆయన అధ్యాపకవృత్తిలో ఆయన దగ్గర చదుకోవడానికి వచ్చే విద్యార్థులకు లౌకికమైన విద్యతో పాటు జీవితానికి కావలసిన ఆధ్యాత్మిక సమన్వయం, ఆధ్యాతికత వేరు, జీవితం వేరు కాదని, జీవితాన్ని ధర్మబద్ధంగా నడుపుకుంటూనే ఆధ్యాత్మికంగా ఎలా పురోగమించాలో ఆచరణాత్మకంగా బోధించేవారు. మాతల్లిగారు కూడా పంతోమంది విద్యార్ధులకు మార్గదర్శకత్వం చేసేవారు.. ఎంతోమంది మాకు అన్నదమ్ములుగా, అక్కచెల్లెళ్ళుగా కలిసిపోయినవాళ్ళు ఉన్నారంటే అతిశయోక్తికాదు. దానితోపాటు తల్లి కడుపు చూస్తుంది, తండ్రి ....... చూస్తాడు అన్నట్టుగానే మాతల్లిగారు ఇంటికి ఎవరు వచ్చినా వారు చెప్పకపోయినా తెలుసుకుని వారికి ఏదికావాలో అది కడుపునిండా పెట్టేవారు.

మాయింటిని ఒక దేవాలయంగా, అడుగుపెడితే దేవాలయంలోకి అడుగుపెట్టినట్టుగా భావించేవారు. అంతేకాకుండా మాయింటికి మాస్టర్ కుటీర్ అని నామకరణం చెయ్యడమే కాకుండా మాఇంటి ముందుభాగానికి సాంత్వన అని, వైదద్యసేవ చేసే చోట స్వస్థత అని, మేము పూజ, ధ్యానం చేసుకునేచోట సాధన అని, మాయింటి మేడమీద ఉన్న రెండువాటాలకు కలాప, శంబళ అని నామకరణం చేసారు. దీనికి ఆయన స్వస్థత అనే చోటుకు వస్తే భౌతికమైన ఆరోగ్యం చేకూరుతుందని, సాంత్వన అనే చోటుకు వస్తే జీవితంలోని ఒడిదుడుకులకు చక్కని పరిష్కారం లభించి, ఆధ్యాత్మిక సాధనకు మార్గం సుగమం అవుతుందని, అక్కడినుడి సాధన అనే చోటుకు వస్తే చేస్తున్న, చేసిన, మరియు మొదలుపెట్టిన సాధన ఫలించి పరమగురువుల స్థానములైన కలాప, శంబళ గుహలను చేరి వారి ప్రణాళికలో జీవితాలను నడుపుకుని, పుట్టినందుకు మానవజన్మను సారథకం చసుకుంటారు అని తరచు చెప్పేవారు. అలాగే అలా తీర్చదిద్దబడిన వారిలో తగివారు ఎవరైనా ఉంటే వారికి కళ్యాణం కుదిర్చేవారు. ఇలా చెయ్యడంవల్ల సమాజానికి మంచి క్రమశిక్షణ గల తరాన్ని అందించినట్లు అవుతుంది అని చెప్పేవారు. ఎంతో కళ్యానం కానివారికి కూడా మార్గదర్శనం చేసి సంబంధాలు కుదిర్చిన ఉదంతాలు ఎన్నో ఉన్నాయి.

ఒకటి రెండు ఉదంతాలు ప్రప్తావించి ముగిస్తాను.

మాచిన్నతనంలో ఒక విద్యార్థి కళాశాలో చేరి మాతండ్రిగారితో సాన్నిహిత్యం పెరిగాక ఆయన మాయింటికి సాయంత్రంపూట ధ్యానానికి వస్తుండేవాడు. అతనిది మాఊరికీ దగ్గరలోని చిన్నపట్టణం. అక్కడ కళాశాల సౌకర్యం అప్పట్టో సరిగా లేనందువలన మరియు మాతండ్రగారు పనిచేసే కళాశాల మాకోనసీమలో ప్రముఖమైనది కావడం వల్ల అతను అందులో చదువుకున్నాడు. మాకు ప్రతిరోజూ ఉదయం ధ్యానం, పూజ, సాయంత్రం ధ్యానం అనంతరం మంచి పుస్తకం మాతల్లిగారు చదువుతుంటే వినడం మాకు అలవాటు. ఎవరైనా వచ్చినా వీటిలో తప్పకుండా పాల్గొనేవారు. ఎవరికయినా ఏదైనా, ఏవిషయం మీద అయినా సందేహం వస్తే మాతండ్రిగారు తీర్చేవారు. అలాగే మాతల్లిగారు సహాయపడేవారు. వచ్చినవారిలో ఎవరయినా అర్థాకలితో ఉన్నా గమనించి వారికి తినడానికి ఏమయినా పెట్టేవారు. ఇలా వారు చూపించే ప్పేమ, ఆప్యాయతలకు కరగిపోయి వారి సమస్యలను కూడా చెప్పుకునేవారు. మాతల్లి దండ్రులిద్దరూ వారిని తమ కన్నబిడ్డలలాగ ఆదరించి, వారి సమస్యలకు పరిష్కారం చూపేవారు. ఆవిధంగా వారు మంచిమార్గంలో మంచి వ్యక్తిత్వం గల పౌరులుగా, పదిమందిని తామే నడిపించగల ధీరులుగా తయారయ్యేవారు. ప్రస్తుతం మనం చెప్పుకుంటున్న విద్యార్థి మాయింటికి ధ్యానానికి వచ్చినప్పుడు మా యొక్క ఈవిధమైన జీవనవిధానానికి ఆకర్షితుడైనాడు. అలా ఒకసంవత్సరం గడిచాక ఒకనాడు మాతండ్రిగారితో మాస్టారూ నాకు రూములో ఉండి చదువుకోవడం ఇబ్బందిగా ఉంది. మీ ఇంటిదగ్గర అయితే నాకు ప్రశాంతంగా చదువుకోవడానికి వీలవుంది. రావచ్చా? అని అడిగాడు. దానికి ఆయన దాన్దేముంది. తప్పకుండా రావోయ్ అన్నారు. అప్పటినుండి రోజువారి ధ్యానంతో పాటు మిగిలిన సమయంలో మాయిటిదగ్గరే చదువుకుంటూ ఉండేవాడు. అతనికి వాళ్ళ ప్రక్క పల్లెటూరిలోని బంధువుల ఇంటినుండి భోజనం వచ్చేది. శలవువులు వస్తే మాత్రం వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళేవాడు. ఏరోజైనా భోజనం రాకపోతే మాతల్లిగారే గమనించి సమయానికి అతనికి భోజనం పెట్టేవారు. అలా మాయింట్లో చదువు, అప్పుడప్పుడు మాతల్లిగారి చేతి భోజనం, మాతండ్రడిగారు చెప్పే మంచిమాటలతో అతను మాకుంటుంబ సభ్యుడిగా కలిసిపోయాడు. అప్పటికి మేము చాలా చిన్నవాళ్ళం. మేము అతనితో ఆడుతూపాడుతూ, అతను చెప్పే కథలువింటూ అతనితో కలిసిపోయాం. అలా అతను పూర్తికాలం మాయింట్లోనే ఉండిపోయి, అక్కడినుండే కళాళాలకు వెళ్ళే స్థితికి వచ్చాడు. అతని చదువు కొద్దికాలంలో అయిపోతుందనగా ఒకనాడు అతను మాతండ్రిగారితో మాస్టారూ మాపెద్దచెల్లెలు ఉంది. ఆమె విప్లవంగా మగళ్ళందరినీ ద్వేషిస్తోంది. మగవాళ్ళందరూ వెధవలు. వాళ్ళందరినీ కాల్చిపారెయ్యాలి. పెళ్ళాం మగాడి బానిస..... ఇలా మాట్లాడుతూ, వేదికలమీద ఉన్యాసాలు ఇస్తూ పెళ్ళి వద్దనే స్థితికి వచ్చింది. మాకు ఏమిచెయ్యాలో తెలియడంలేదు అన్నాడు. అప్పుడు మాతండ్రడిగారు అయితే మీచెల్లెలిని కొంతకాలం మాయింట్లో ఉండటానికి తీసుకురా. మేము ఆమె ప్రవర్తన, ధోరణి, నడవడి గమనించి మంచిమార్గంలోకి వచ్చేలా చూస్తాం. కానీ ఈవిషయాలేమీ ఆమెకు చెప్పకు. అన్నారు. ాతను తక్షణమే తన చెల్లెల్ని తీసుకువచ్చి మాయింట్లో దింపేసి వెళ్ళిపోయాడు. మాతల్లిదండ్రులు ఆమెను తమ సోంతకూతురులాగా ఆదరించారు. వారు మోదట ఆమె చేసిన వాదనకు ఎదురు చెప్పకుండా ఆమె దారిలోనే సమాధానపరుస్తూ, నెమ్మదిగా ఆమెలో మార్పు తీసుకువచ్చారు. ఒకనాడు మాతల్లిగారు ఆమెతో నువ్వు మగవాళ్ళందరూ చెడ్డవాళ్ళంటున్నావు కదా. మీతండ్రగారు, మాస్టారు(మాతండ్రిగారు) కూడా చెడ్డవాళ్ళేనా అని అడిగారు. అప్పుడు ఆమె వాళ్ళిద్దరూ మాత్రమే మంచివాళ్ళు తక్కినాళ్ళు కాదంది. సరే అయితే అలాంటి ఇంకొకళ్ళు ఉంటే పెళ్ళి చేసుకుంటావా అని లడిగా మాతల్లిగారు. దొరికితే తప్పకుండా చేసుకుంటాను అంది. ఇది జరిగి కొన్నాళ్ళకు వాళ్ళ ఇంట్లోనే అద్దెకు ఉంటున్న వాళ్ళ అన్నయ్య స్నేహితుడిని చూసింది. అతనిని బాగా గమనించి, పరీక్షించి ఒకరోజు మాయింటికి తీసుకువచ్చి ఇతనినే చేసుకుంటాను అంది. మాతల్లిదండ్రులు మనఃస్ఫూర్తిగా ఆశ్వీరదించారు. అతను మాతండ్రీగారిలాగే చాలామంచివాడు. ఆరకంగా ఆఅమ్మాయి జీవితం మాతల్లిదండ్రుల వలన చక్కబడింది, ఇప్పుడు ఇద్దరమ్మాయిలతో చక్కగా కుటుంబాన్ని నడుపుకుంటూ పదిమంది మంచిచేసే స్థితిలో ఉంది.

ఇలాంటిదే మరొకటి

మాతండ్రిగారు ప్రతిరోజూ ఉచితంగా హోమియోవైద్యం చేసేవారు. ఎవరు ఎప్పుడు వచ్చినాకూడా విసుగు కనిపించనీయకుండా ఆప్యాయంగా మందు ఇచ్చి వారికి కావలసిన సహాయం చేసేవారు. ఒక్కోసారి అర్థరాత్రిపూట కూడా తేలు వంటి విషకీటకాలు కరిచాయని మందుకోసం పరుగున వచ్చేవారు. అలాంటి సందర్భాలలో ఏమాత్రం కంగారు పడకుండా మందువేసి బాధ నివారణ అయ్యేవరకు రోగి ప్రక్కనే ఉండి సాంత్వన వచనాలు చెబుతుండేవారు. వారు కొద్దిసేపటిలోనే బాధ నివారణ అయి సంతోషంగా దండాలు పెడుతూ వెళ్ళిపోయేవారు. ఒకనాడు రాత్రి పదిగంటల ప్రాంతంలో ఒకవ్యక్తి వచ్చి తలుపుతట్టారు. మాతండ్రిగారు తలుపు తీసి ఏమిటండీ వచ్చినపని? అని అడిగితే దానికి ఆయన మేము ఈఊరికి కొత్తగా వచ్చాము. మాఅబ్బాయికి ఆస్త్మావ్యాధి ఉంది. సమయం సందర్భం లేకుండా ఊపిరి తీసుకోలేనంతగా ఆయసంతో బాధపడతాడు. ఇప్పుడు కూడా అలాగే వచ్చి గిలగిలలాడిపోతున్నాడు. మేము ఈఊరికి క్రొత్త కాబట్టి ఏమిచెయ్యాలో తెలియక మాప్రక్కవాళ్ళని అడిగితే మీదగ్గరకు వెళ్ళమన్నారు అని చెప్పారు. వెంటనే మాతండ్రిగారు గురువుగారికి దండం పెట్టుకుని (ఏపని చేసినా మొదట గురువుగారికి దండం పెట్టుకోవడం ఆలవాటు. అదే మేమందరం పాటిస్తున్నాము) ఒక మోతాదు మందు ఇచ్చి ఇది వెంటనే అబ్బాయికి వేసెయ్యండి. రేపు సావకాశంగా అతనిని తీసుకువస్తే లక్షణాలు, మూలకారణం, చరిత్ర అన్నీ చూసి వ్యాధి నివారణ చేస్తాను అన్నారు. వచ్చినాయన మందు తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు. మరునాడు ఎంతో సంతోషంగా వారి అబ్బాయిని తీసుకుని మాయింటికి వచ్చి మాస్టారూ మీరిచ్చిన మందు ఇంటికి వెళ్ళిన వెంటనే అబ్బాయికి వేసేసాను. మందు వేసిన అరగంటలో ఆయసం తగ్గి సుఖంగా నిద్రపోయాడు. వ్యాధి వచ్చిన తరువాత ఇంతసుఖంగా రాత్రిపూట నిద్రపోవటం ఇదే మొదటిసారి అన్నారు. అప్పుడు మాతండ్రిగారు మనదేముందండీ అంతా గురువుగారి దయ అనిచెప్పి, అబ్బాయి వ్యాధికి కారణాలు, ఎన్నాళ్ళనుంచి వస్తోంది వంటి వివరాలు కనుక్కుని వైద్యం ప్రారంభించారు. అప్పటినండి అతను తరచు మాయింటికి వచ్చి మందు తీసుకుంటూ ఉండేవాడు. ఒకనాడు మాతండ్రిగారు అతను ఏమి చేస్తుంటాడు ,అతని మానసిక స్థితి, కుటుంబ వివరాలు వంటివి కనుక్కున్నారు. అతను ఇంజనీరింగ్ రెండోసంవత్సరం మాకు దగ్గరలోని కళాశాలోనే చదువుతున్నాడు. అతని తండ్రిగారికి వ్యాపారంలో భాగస్వాములు మోసం చెయ్యటం వల్ల నష్టం వచ్చందిట. పూలు అమ్మిన చోట కట్టెలు, కట్టెలు అమ్మిన చోట పూలు అమ్మలేనివిధంగా వ్యాపారం చేసే ఉరు వదిలి మాఊరు రావటం జరిగింది. ఈఅబ్బాయి బాగా మెరిట్ విద్యార్థి. అతను ఇంటర్మీడియెట్ చదువుతుండగా ఐఐటికి కూడా చాలా కష్టపడి చదివాడు. కానీ కొద్దిలో ర్యాంకు తప్పిపోయి డిప్రెషన్ లోకి వచ్చేసాడు. అప్పటి నుండి తనమీద తనకే నమ్మకం తగ్గిపోయి, మానసికంగా కృంగిపోయి శారీరక అనారోగ్యం పాలైపోయాడు. ఇదంతా విన్న మాతండ్రిగారు అతనిని నువ్వు నాదగ్గర మందు తీసుకోవడంతో పాటు, నువ్వు కళాశాలనుండి ఇంటికి వచ్చాక సాయంత్రం పూట మాయింటికి ధ్యానానికి రా. అంతా గురువుగారే చూసుకుంటారు అని చెప్పారు. అలాగే అతను మాయింటికి రోజూ ధ్యానానికి వచ్చేవాడు. ధ్యానం అయిన తరువాత అతనికి ఉండే సందేహాలను మాతల్లిదండ్రులు తీర్చి సాంత్వన కలిగించేవారు. అతను నెమ్మదిగా గురువుగారి దయవల్ల అతని శారీక, మానసిక ఆరోగ్యాలు దారిలో పడసాగాయి. ఒకరోజు ఉదయం పదకొండు గంటల ప్రాంతంలో బాగా వర్షం కురుస్తున్నవేళ అతను ఏడుస్తూ బాగా డిప్రెషన్ కి లోనయి మాయింటికి వచ్చి మాతల్లిగారితో ఆంటీ నేను బాగా డిప్రెస్ అయిపోయాను. నేను ఎందుకు పనికివస్తానో తెలియదు. అందుకని చచ్చిపోవడానికి వెడుతున్నాను. ఇంట్లో కూడా చెప్పలేదు. ఎందుకయినా మంచిదని మీకు చెప్పడానికి వచ్చాను. వస్తాను అని చెప్పి వెళ్ళిపోబోయాడు. అసమయంలో మాతండ్రిగారు కళాశాలకు వెళ్ళారు. ఇలాంటి సందర్భాలలో మాతల్లిగారు కంగారు పడరు. నిదానంగా ఆలోచిస్తారు. వెంటనే ఆవిడ అదేమిటి అలా అంటున్నావు. ముందు నువ్వసలు లోపలికి వచ్చి కూర్చో అని అతనిని పట్టుకుని లోపలకు తీసుకువచ్చి కూర్చోబెట్టారు. తుడుచుకోవడానికి తువ్వాలు ఇచ్చి అతతని బాధ కనుక్కుని తప్పు నాన్నా ఇలాంటి పిచ్చిపనులు చెయ్యకూడదు. గురువుగారి దయ ఉండబట్టి నీకు కనీసం మాయింటికి వచ్చి చెప్పాలి అనిపించింది. లేకపోతే ఏమయ్యేది అంటూ ఓదార్చారు. తరువాత వేడిపాలు ఇచ్చి పడుకోబెట్టారు. ఈలోగా మాతండ్రిగారు వచ్చి పరిస్థితి చూసి అతనికి ధైర్యం చెబుతూ నువ్వు ఇలా అధైర్యపడితే మీతల్లిదండ్రులు ఏమైపోతారు. జీవితంలో ఎన్నో ఓటములు వస్తుంటాయి. ప్రతి ఓటమిని ఒక విజయానికి పునాదిరాళ్ళుగా తీసుకోవాలి. చూస్తూ ఉండు తొందరలోనే గురువుగారి దయవల్ల మీ కుటుంబపరిస్థితి చక్కబడుతుంది. అలాగే నీ ఆరోగ్యం బాగుపడి, నువ్వు ఇంజనీరింగ్ మంచిమార్కులతో ప్యాసవుతావు. ఆపైన అమెరికా కూడా వెడతావు అంటూ ధైర్యం చెప్పారు. అతను తన ఆలోచనని విరమించుకుని, స్థిమితపడి ప్రశాంతమైన మనస్సుతో ఇంటికి వెళ్ళాడు. అతనికి అప్పుడు అమెరికా వెళ్ళడమనే ఊహ కలలో కూడా లేదు. కానీ గురువుగారి అనుగ్రహం వల్ల మాతండ్రిగారు చెప్పినట్లుగానే కొంతకాలానికి అతని తండ్రికి ఆయన భాగస్వాములతో ఉన్న సమస్యలు పరిష్కారమయి నష్టం కొంత భర్తీకావడం జరిగింది. ఆతరువాత ఆయన క్రొత్త వ్యాపారం ప్రారంభించి నిలదొక్కుకుని మంచిస్థితిలోకి వెళ్ళడం జరిగింది. ఈ అబ్బాయి కూడా ఇంజనీరింగ్ మంచిమార్కులతో ప్యాసయి, పైచదువులకు అమెరికా వెళ్ళడం, తదుపరి అక్కడే ఉద్యోగం తెచ్చుకోవడం జరిగాయి.

ఇలాంటి ఎన్నో విషయాలు మాయిట్లో మాతల్లిదండ్రుల ద్వారా జరగడం మేమెరుగుదుము. ఇలాంటివన్నీ చూస్తే మీరు రాసిన "మీరూ పురోహితులుగా మారండి" అనేదానికి మాయిల్లె ఒక ఉదాహరణ అనిపిస్తుంది.

నమస్కారాలతో....

మీరూ పురోహితులుగా మారండి

2011-01-18T07:13:00.001+05:30

   హిందూ మతం లోని ఆనందం, ఔన్నత్యం మీకు పూర్తగా తెలియాలంటే మీరు పురోహితులుగా మారాలి. ఏకులం వారైనా ఏమతం వారైనా ఈ పురోహితం చేయవచ్చు. నేను ఓ పురోహితుడిని కనుక ఆ ఆనందమేమిటో దానిరుచేమిటో ఎరిగిన వాడిని కనుక ఆ ఆనందం మీకూ పంచుదామని ఈ ప్రయత్నం. పురోహితులుగా మారాలంటే దానికి ప్రత్యేకమైన యోగ్యతలేవో కావాలి, మనకి పొద్దున లేచింది మొదలు ఉద్యోగం చేసుకోవడానికే సమయం సరిపోవడం లేదు, మళ్లీ ఈ పురోహితం ఎక్కడ వెలగబెట్టగలం, ఇది మనకి కుదరదు అనుకొంటున్నారేమో! అలా అనేముందు దీనిని ప్రయత్నించి అప్పుడు ఆ మాట చెప్పండి. నేనూ ఒప్పుకుంటాను. కనీస ప్రయత్నం లేకుండా ఓ మంచి ఆలోచనని కాదనకండి. పూర్తిగా చదివితే మీకే అర్థమవుతుంది.

౧. పురోహితులుగా ఏమి చేయాలి?

ఏముంది సమాజ హితం.

౨. దానికి నేనెటువంటి గుణాలు కలిగి ఉండాలి?

కాస్త సాధన - కాస్తనిజాయితీ- కాస్త సాటిమనిషి పట్ల , సమాజం పట్ల ప్రేమ - తెలియనిది తెలుసుకోవాలనే తపన ఇవి ఉంటే మీరు పురోహితులుగా రాణించేస్తారు.

౩. అంటే ఇవి లేక పోతే పనికి రామా?

ఎందుకు పనికి రారు పనికొస్తారు. మీకు కనక శ్రద్ధ - తప్పును ఒప్పుకుని మార్పును స్వీకరించే గుణం ఉంటే పై విషయాలు అలవరచుకోవడం పెద్ద కష్టం ఏమీ కాదు. పైగా మనలో చాలా మందికి నా సమాజ శ్రేయస్సు కోసం ఏదో ఒకటి చేయాలన్న తపన చాలా ఉంది. కాకపోతే అది ఎలా చేయాలో తెలియదు.

౪. సరే అయితే ఇప్పుడు మేము కూడా పంచ,కండువా కట్టుకుని పూజలూ అవీ చేస్తూ ఉద్యోగాలు మానేసి మీకూడా తిరగాలా ఏమిటి?

అబ్బే అవేవీ అవసరం లేదు. మీమీ ఉద్యోగాలు నిరభ్యంతరంగా చేస్తూనే పురోహితమూ చేయవచ్చు. పైగా దీనికోసం మీకు ఇష్టంలేకుండా ఏత్యాగమూ చేయనవసరం లేదు. మీరు చేయవలసిందల్లా ఎవరికి మీరు పురోహితంద్వారా మేలు చేయాలనుకుంటున్నారో వారిని వెతుక్కోవడం, పురోహితం ప్రారంభిచడం. పురోహితుడవ్వాలంటే బ్రాహ్మణుడు మాత్రమే అవ్వాలి అనే నియమం కూడా ఏమీ లేదు ఆసక్తి ఉన్న ఎవరైనా అవ్వొచ్చు. నిజానికి ఇప్పటికే చాలామంది తమకు తెలియకుండానే పురోహితం చేస్తున్నారు.

౫. అర్థకాలేదు. పూర్తిగా వివరంగా చెప్పండి.

అదీ అలాఅడిగారుకనుక చెప్తున్నాను. :)

మనం ముందర పురోహితులుగా అవడానికి మానసికంగా సిద్ధపడాలి అంటే ముందు పురోహితం అంటే ఏమిటో తెలుసుకోవాలి. నాదృష్టిలో "ఆధ్యాత్మిక లేమితో బాధపడేవారి హృదయాలను ఆధ్యాత్మికతతో నింపడమే పురోహితం"    అంటే ఓ డాక్టరు వ్యాధిగ్రస్థునికి చికిత్స చేసి స్వస్థత చేకూర్చినట్లు, మనమూ సమస్యలో ఉన్నవారికి ఆసమస్యకు మూలకారణం వివరించి ఆనందం రుచి చూపిస్తూ, తోటి వ్యక్తులను తద్వారా సమాజాన్ని ఆనందం వైపు నడిపించడమే పురోహితం అంటే.

ఇక మనం పురోహితులము అవ్వాలంటే మనకు కావలసిన అర్హత ఙ్ఞానం. వ్యాధికి సంబంధించిన సంపూర్ణ అవగాహన. వ్యాధి ఏమిటి? ఆధ్యాత్మిక లేమి ఏ మానసిక సమస్యకైనా మూలకారణం ఇదే అనిగుర్తుంచుకోవాలి . ( అనేక భౌతిక విషయాలలో కూడా ఆధ్యాత్మిక సాధన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ) మరి దాని చికిత్స ఏమిటి? ఆధ్యాత్మిక సాధన. చికిత్స ద్వారా మనం వారికి అందించ గలిగినది ఏమిటి? ఆనంద జీవనం.

మన ఋషులు భారతీయ జీవన విధానాన్ని రూపొందించడంలో ఎంతో తపన చెందారు. ఆనందం ఎక్కడనుండి వస్తోంది? దానిని పరిపూర్ణంగా పొందడం ఎలా? కష్ట సుఖాలకు అతీతంగా నిశ్చల ఆనంద స్థితి ఏవిధంగా పొందగలం? మొదలైన అనేక ప్రశ్నలకు సమాధానాన్ని వారి తపస్సు ద్వారా పొందారు. దానిని భవిష్యతరాలకు అందించడానికి తపించారు. వారి ప్రేమను తలచినప్పుడల్లా నాకళ్లు చమరుస్తాయి. భారతీయ జీవన విధానం వారు మనకు పెట్టిన భిక్ష. అది ఆనందం అనే పరమావధిని లక్ష్యంగా చేసుకుని రూపొందించ బడింది. కానీ నేడు ధనం పరమావధి అని ప్రాకులాడడం వల్లే అనేక సమస్యలు వస్తున్నాయి. మన పూర్వులకు ఎంత ప్రేమ ఉంటే నేటికీ మనం భారతీయ జీవన విధనాన్ని కళ్లారా చూడగలుగుతున్నాం!? ఈ విధానం నలుగురూ అమలుపరచేలా చేయడంలో ఎంత తపించి ఉంటారు!? మన మీద ఎంత ప్రేమ ఉంది వారి హృదయాలలో!?   అదే మనకు స్ఫూర్తి కావాలి. మనకున్న బలహీనతలను తొలగించడంలో వేయింతల బలాన్ని ఇవ్వాలి. ఋషులు మనకు ఒక జీవన విధానాన్ని ప్రసాదించారు. దానికి ప్రాతి పదికగా వేదాన్ని వారసత్వంగా ఇచ్చారు. ఆ ఋషుల స్ఫూర్తితో తన ప్రతి చర్యలోనూ ప్రేమను నింపుకుని తాను తరిస్తూ చుట్టూ ఉన్న నలుగురినీ తరింప చేసేవాడే పురోహితుడు. ప్రతీ ఒక్కరూ ఎంతో కొంత ఙ్ఞానాన్ని, ఎంతో కొంత అఙ్ఞానాన్నీ కలిగి ఉంటారు. ఎవరూ పరిపూర్ణులు కారు. కానీ తమఙ్ఞానాన్ని నలుగురికీ పంచాలనుకునేవారు క్రమక్రమంగా కొత్త విషయాలను తెలుసుకుంటూ పరిపూర్ణ ఙ్ఞానం ( ఆనందం ) వైపు పయనిస్తారు. ముందు మనకుతెలిసినదెంతో మనం ఇంకా సాధించ వలసినదేమిటో విచారణ చేసుకోవాలి. ఆ తరువాత మనకు తెలిసిన పరిధిలో సాటివారికి తగు సహాయమందించాలి. అలా సాయమందించడంలో మననూ అనేక తెలియని విషయాలు ప్రశ్నిస్తూ ఉంటాయి. వాటికి "సద్గ్రంధ పఠనం-సజ్జన సాంగత్యం- స్వీయ సాధన" మొదలైన వాటి ద్వారా సమాధానాలను రాబట్టుకోవచ్చు. ప్రతీ ఒక్కరికీ ఏదో ఒక సమస్య వస్తూనే ఉంటుంది. ఆ సమస్యలకు కారణం చాలావరకు ఆధ్యాత్మిక లేమి. ఆధ్యాత్మిక సాధన ఉన్నట్లైతే మనం, మన సమాజం నేడు ఎదుర్కొంటున్న చాలా సమస్యలు అసలు సమస్యలే కావు. కనక ఆదిశగా మనం పయనిస్తూ తోటివారిని పయనింప చేసే ప్రయత్నమే పురోహితం అంటే. మీకు కష్టంలో ఎవరైనా కనపడితే చూస్తూ ఊరుకోకండి. దానికి తగిన తరుణోపాయం ఆధ్యాత్మిక సాధన అన్న విషయాన్ని వారికి నచ్చే, వారు మెచ్చే విధంగా చెప్పే ప్రయత్నం చేయండి. మీ తపన, తోటి వారిపై గల ప్రేమ, మీకు భగవంతుడి పై గల నమ్మకం, మీ ప్రార్థనలో కల ఆర్తి, గురువుల ఆశీస్సులు మీకు దారి చూపుతాయి. ఇంకా ఈ విషయంలో సాధకులైన తోటి మిత్రుల సహకారాన్ని పొందండి. మీకవసరమనుకుంటే నా పూర్తి సహకారాన్ని నేనందిస్తాను.

ఇక్కడ మీకో సందేహం రావచ్చు. "నాకే ఆధ్యాత్మికత అంటే ఏమిటో తెలియదు. ఇక తోటి వారికేమి నేర్పగలను? " అని

నిజానికి చాలామందికి కూడా ఇదే సందేహం. ఆధ్యాత్మికతకు ఒక్క మాటలో వివరణ ఇవ్వడం చాలా కష్టం. కానీ "నిన్ను నిన్నుగా నిలబెట్టుకోవడమే ఆధ్యాత్మికత" అంటాను నేను. మన బుద్ధి అనేక సందర్భాలలో మనల్ని ప్రశ్నిస్తూ ఉంటుంది. అలా ప్రశ్నించిన బుద్ధికి సరైన సమాధానాన్నిచెప్పి నేను సక్రమ మార్గంలోనే ఉన్నాను అని నిర్థారించుకుంటూ ముందుకు వెళుతూ ఉండడమే ఆధ్యాత్మికత. ఆ బుద్ధిని నిద్ర పుచ్చి మనసు లాగిన కేసల్లా మళ్లడమే ఆధ్యాత్మిక లేమి. ఇదిఅర్థంకాకనే మనలో చాలామంది ప్రక్కవాళ్లకి సమస్య వచ్చినప్పుడు - ఆ సమస్యకు తగిన పరిష్కారం వారికి తెలిసినా కూడా సలహా చెప్పడం మానేస్తున్నారు. మనం సలహా చెప్పినప్పుడు వారు వేశే ప్రశ్నలకు మనం సంతృప్తి కరమైన సమాధానాలు ఇవ్వలెమేమో అన్న సందేహం. ఇక్కడ ఆలోచించ వలసినది అది కాదు. అదే సమస్య మనకి ఎదురైతే మనకి మనం సమాధానం చెప్పుకోగలమా లేదా అన్నది ముందు ఆలోచించాలి. నేనే ఆపరిస్థితులలో ఉంటే ఏమిచేస్తాను? అంతకంటే మెఱుగైన పద్ధతి నాదగ్గర ఉందా? అని మనం ఆలోచిస్తే సరిఅయిన సమాధానం దొరుకుతుంది. అప్పుడు మనం ఇతరుల సమస్యకు మూలకారణం, దాని నివారణొ పాయం చెప్పడం మొదలు పెట్టాలి. అదీ వారి స్థాయికి తగిన రీతిలో. ఇదంతా కాస్త మనో బలమున్న ఎవరైనా చెయ్యగలరు. దానికి పెద్ద విధి విధానాలెమీ తెలియనవసరం లెదు. ఏ మంత్రోపాసనలు అవసరం లేదు. కానీ ఆమనో బలం ఎవరికి ఉంటోంది? అన్నది ప్రశ్నించుకుంటే కేవలం భగవత్ భక్తులకు, నిజమైన సంఘ సేవకులకు ఎక్కువగా ఉన్నది. మీరు ఏ కథ తీసుకోండి సాధరణం గా మనసు తీవ్రంగా గాయపడిన వారుకూడా ఈ భగవత్ సేవ లేదా సంఘ సేవ అనే రంగాలలోకి దిగితే వారి మానసిక అశాంతి తొలగి స్వస్థత చేకూరడమే కాక ఆయా రంగాలలో అద్భుతంగా రాణిస్తారు. ఆధ్యాత్మికత అంటే కేవలం పూజలు చేయడం కాదు. అది మనసును ఆత్మతో లయంచేసే ప్రక్రియ. ఈ రెండు రంగాలూ ఆధ్యాత్మికతకు బాగా ఊతమునిచ్చేవే.

సమస్యను ఎదుర్కొంటున్న వ్యక్తిని బట్టి అతనికి ఏమార్గంలో తరుణోపాయం చూపాలి అన్నది ఉంటుంది. ఒక మార్గం పూజలు, మంత్రోపాసనలు అయితే ఇక రెండవది మనలోని దుర్గుణాలను,అత్యాశను తగ్గించుకుంటు సంఘ సేవకు నడుంబిగించడము. ఈ రెండిటిలో ఏదైనా ఉత్తమమే. వీటిని మరొకరికి నేర్పడానికి మనకున్న అనుభవానికి తొడు వారికి పూర్తిగా సాయపడాలన్న ఆర్తి ఉండాలి.

తప్పుదారిన వెళ్లబోవుచున్న మీస్నేహితునికి సరైన సమయంలో సరైనవిధంగా పరిష్కారాన్ని అందించ గలిగారా మీ ఆనందానికి అవధులు ఉండవు. అతడు పూర్తిగ తప్పుడు మార్గం పట్టాక(అంత్య దశలో) సలహా ఇవ్వడం - దానిని అతనిచే పాటింపచేయడం చేయాలంటే ఎంతో అనుభవం కావాలి. అదే మీకు విషయం తెలిసిన(ప్ర్రారంభ దశ) దగ్గరనుండి పురోహితాన్ని(చికిత్సను) మొదలు పెట్టారనుకోండి త్వరగా ఫలితాలు సాధించ గలరు.

నేను నా స్నేహితులతో తఱచు అనే వాడిని. మనకు బాగా దగ్గర స్నెహితులలో ఎవరైనా చెడు మార్గం పట్టి పాడై పోయారంటే, లేదా నిరాశ నిస్పృహలతో ఆత్మహత్య వంటి వాటికి పాల్పడ్డారంటే దానికి మనము కూడా బాధ్యులమే అని. మనం అతను పాడైపోవడం చూస్తూ - మంచి ఏమిటో తెలిసి కూడా ఎటువంటి స్పందన చూపక పోబట్టే వాళ్లు ఆస్థితిలో ఉన్నారు. నిజంగా మీరు మనస్ఫూర్తిగా ప్రయత్నిస్తే ఎంత మొఱటు వ్యక్తిలోనైనా మార్పును తీసుకు రావచ్చు. అది నేను చెప్పే పురోహితం వల్ల సాధ్యమే. దీనికి అనుభవం కంటే ఆ తోటి వ్యక్తిపై మీకు కల ప్రేమ ఎక్కువ ప్రభావాన్ని చూపుతుంది.

నేను ఓ పురోహితుడిగా నిలబడటానికి ఎంతో తపించాను. దానికి తగిన అర్హత పొందే క్రమంలో నన్ను నెనే మార్చుకున్నాను. ఎంతో ఆనందాన్ని నా సొంతం చేసుకున్నాను. ఓ పురోహితుడిగా నాకెదురైన ఏ సమస్యనూ నా వల్ల కాదని వదిలేయడం నాకు గుర్తులేదు. నా ప్రతి అడుగులోనూ ఎందరో గురువులు అదృశ్యరూపంలో నన్ను మున్ముందుకు నడిపించారు.వారందరికీ గురుదక్షిణగా నేనీ బ్లాగు ప్రారంభించాను.

ప్రాతః స్మరణ శ్లోకాలు

2010-12-16T21:31:00.003+05:30

నిదుర లేవగానే మంచి మంచి ఆలోచనలు చేయడం వలన ఆరోజంతా ఉత్సాహంగా ఉంటుంది. అటువంటి మంచి ఆలోచనలు కల్పించే ప్రయత్నమే ఈ ప్రాతస్స్మరణ శ్లోకాలు చేస్తున్నాయి. పొద్దున్న మెలకువరాగానే ఈ క్రింది శ్లోకాలు మనసులోనే చదువుకుంటూ వాటి భావాన్ని ధ్యానం చేసే ప్రయత్నం చేయాలి.

మన జన్మకు కారకులైన మాతా పితరులను స్మరించవలెను. తరువాత మన ఙ్ఞాన దాతలైన గురువులను ధ్యానించవలెను.

ఇక ఉదయాన్నె చదువలసిన శ్లోకాలు చాలా ఉన్నప్పటికీ కొన్ని ప్రసిద్ద శ్లోకాలను ఇక్కడ రాస్తున్నాను. వీటిని పఠించుట వలన దుస్స్వప్న నాశనము, కలినాశనము,మహాపాతక నాశనము కలిగి మంగళకరమగును.

౧. గురుర్బ్రహ్మ గురుర్విష్ణుః గురుర్దేవో మహేశ్వరః
గురుస్సాక్షాత్ పరబ్రహ్మా తస్మై శ్రీ గురవేనమః

౨. అఙ్ఞాన తిమిరా2౦ధస్య ఙ్ఞానా2౦జన శలాకయా
చక్షురున్మీలితం యేన తస్మై శ్రీ గురవే నమః

౩. ఉత్తిష్ఠోత్తిష్ఠ విశ్వేశ ఉత్తిష్ఠ వృషభధ్వజ
ఉత్తిష్ఠ గిరిజా కాన్త త్రైలోక్యం మంగళం కురు

౪. వక్రతుండ మహాకాయ కోటి సూర్య సమప్రభ
అవిఘ్నం కురుమే దేవ సర్వ కార్యేషు సర్వదా

౫. శారదా శారదా2౦భోజవదనా వదనా2౦బుజే
సర్వదా సర్వదా2స్మాకం సన్నిధిం సన్నిధిం క్రియాత్

౬. యశ్శివో నామ రూపాభ్యాం యాదేవీ సర్వ మంగళా
తయోస్సంస్మరణా త్పుంసాం సర్వతో జయ మంగళమ్

౭. లక్ష్మీ నివాస నిరవద్యగుణైక సింధో, సంసార సాగర సముత్తరణైకసేతో
వేదాంత వేద్య నిజ వైభవ భక్త భోగ్య, శ్రీ వేంకటా2చలపతే తవసుప్రభాతమ్

౮. బ్రహ్మ మురారిః త్రిపురాన్తకారిః భాను శశీ భూమిసుతో బుధశ్చ
గురుశ్చ శుక్రః శని రాహు కేతవః కుర్వన్తు సర్వే మమ సుప్రభాతమ్

౯. భృగుర్వసిష్ఠః క్రతురంగిరాశ్చ మనుః పులస్త్యః పులహశ్చ గౌతమః
దాల్భ్యోమరీచిః చ్యవనో2థ దక్షః కుర్వన్తు సర్వే మమ సుప్రభాతమ్

౧౦. సనత్కుమారశ్చ సనన్దనశ్చ సనాతనో2ప్యాసురి సింహళౌ చ
సప్త స్వరాః సప్త రసాతలా కుర్వన్తు సర్వే మమ సుప్రభాతమ్

౧౧. సప్తా2ర్ణవాః సప్తకులా2చలాశ్చ సప్తర్షయో ద్వీపవనాని సప్త
భూరాది కూర్మో భువనాని సప్త కుర్వన్తు సర్వే మమ సుప్రభాతమ్

౧౨. పృథ్వీ సగన్ధా సరసాస్తథా2పః స్పర్శీ చ వాయుర్జ్వలితం చ తేజః
నభః సశబ్దం మహతా సహైవ కుర్వన్తు సర్వే మమ సుప్రభాతమ్

౧౩. ప్రహ్లాద నారద పరాశర పుణ్డరీక వ్యాసా2౦బరీష శుక శౌనక భీష్మదాల్భ్యాన్
రుక్మాంగదా2ర్జున వసిష్ఠ విభీషణా22దీన్ పుణ్యానిమాన్ పరమభాగవతాన్ స్మరామి

౧౪. పుణ్యశ్లోకో నలో రాజా పుణ్యశ్లోకో యుధిష్ఠరః
పుణ్యశ్లోకాచ వైదేహీ పుణ్యశ్లోకో జనార్దనః

౧౫. బ్రహ్మాణం శంకరం విష్ణుం యంమం రామం దనుం బలిం
సప్తైతాన్ సంస్మరేన్నిత్యం మహా పాతక నాశనమ్

౧౬. అహల్యా ద్రౌపదీ సీతా తారా మండోదరీ తథా
పంచకం తాః స్మరేన్నిత్యం మహాపాతక నాశనమ్

౧౭. గాయత్రీం తులసీం గంగాం కామధేనుమరుంధతీమ్
పంచ మాతౄః స్మరేన్నిత్యం మహా పాతక నాశనమ్

౧౮. కర్కోటకస్య నాగస్య దమయంత్యా నలస్యచ
ఋతుపర్ణస్య రాజర్షేః కీర్తనం కలినాశనమ్

౧౯. మూకం కరోతి వాచాలం, పంగుం లంఘయతే గిరిమ్
యత్కృపా తమహం వందే పరమానందమాధవమ్

౨౦. హరే రామ హరే రామ రామ రామ హరే హరే
హరే కృష్ణ హరే కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణ హరే హరే

౨౧. మహాదేవ మహాదేవ మహాదేవ దయానిధే
భవానేవ భవానేవ భవానేవ గతిర్మమ

౨౨. కృష్ణః కరోతు కళ్యాణం కంసకుంజరకేసరీ
కాళిందీజలకల్లోలం కోలాహల కుతూహలీ

౨౩. కరాగ్రె వసతే లక్ష్మీః కరమధ్యే సరస్వతీ
కరమూలే స్థితో బ్రహ్మా ప్రభాతే కర దర్శనమ్

౨౪. ఆత్మాత్వం గిరిజామతిః పరిజనాః ప్రాణాః శరీరం గృహం
పూజా తే విషయోపభోగరచనా నిద్రా సమాధిస్థితిః
సంచారః పదయోః ప్రదక్షిణ విధిః స్తోత్రాణి సర్వాగిరః
యద్యత్ కర్మ కరోమి తత్తదఖిలం శంభో! తవా2రాధనమ్

౨౫. ఇత్థం ప్రభాతే పరమం పవిత్రం, పఠేత్ స్మరేద్వా శృణుయాచ్ఛ తద్వత్
దుస్స్వప్న నాశత్విహ సుప్రభాతం, భవేచ్చ నిత్యం భగవత్ ప్రసాదాత్

ఇంకా భూమి ప్రార్థన చేస్తూ, స్వాసను పీలుస్తూ, కుడి కాలు మొదటగా నేలపైమోపాలి.

శ్లో.. సముద్రవసనే! దేవి! పర్వత స్తనమండలే!
విష్ణుపత్ని! నమస్తుభ్యం పాదస్పర్శం క్షమస్వమే

రోజూ ఒకేలా లేవడం కన్నా కొన్ని రోజులు ఈ శ్లోకాలు చదివే ప్రయత్నం చేసి చూడండి. ఆ రోజులోని తేడా ఏమిటో మీకే తెలుస్తుంది.

బ్రాహ్మణుడు నిత్యము ఏమేమి విధులని ఆచరించాలి?

2010-12-15T14:40:00.005+05:30

బ్రాహ్మణుడైన వాడు నిత్య ఆచార వంతుడై, అనుష్ఠాన పరుడై, స్వాధ్యాయమును సాగించుచూ క్రొత్త విషయములను వేదములనుండి గ్రహించుచూ, తనకు తెలిసిన వాటిని తెలియని వారికి తెలుపుచూ ఉండవలెను. తాను ఎంత శ్రమకు ఓర్చి అయినను నిత్యానుష్ఠాన,దేవతార్చనాదులను ఆచరించ వలెను. ఆవిధముగా ఆచరించినపుడు మాత్రమే అతడు "భూసురుడు" అన్న మాటకు తగిన వాడు అవుతాడు. అటులకాని వాడు భూలోకమున దేవతల రూపముధరించిన కలిపురుషుడే కానీ మరొకడు కాదు.

ఇక బ్రాహ్మణుడు నిత్యము ఏమేమి చేయాలి అన్నది చాలామందికి సందేహము. అది కొంత తీర్చే ప్రయత్నము చేద్దాము.

ప్రొద్దున్నే నిద్రనుండి ౪ గం.లకు లేవాలి. ప్రాతస్మరణము,శుభవస్తు దర్శనము చేసి, కాలకృత్యములు తీర్చుకుని, నదికి గానీ తటాకమునకు గానీ వెళ్లిస్నానమాచరించవలెను.

౧. స్నానము
౨.సంధ్యోపాసనము
౩.జపాదికము
౪.ఔపాసనము
౫. పంచాయతన దేవతార్చనము
౬.బ్రహ్మయఙ్ఞము
౭. వైశ్వదేవము
౮. పంచాయతనమునకు పునః పూజ
౯. అతిథిపూజ( భోజనము)
౧౦.భోజనము
౧౧.సత్సంగము
౧౨. సాయం సంధ్యావందనము
౧౩. సాయమౌపాసనము
౧౪. రాత్రి వైశ్వదేవము
౧౫. రాత్రి దేవతార్చనము

ఇవిగాక స్వాధ్యాయము, అధ్యాపనము, యజనము-యాజనము, దానము-ప్రతిగ్రహణము,నైమిత్తికము

లు,శాంతులు, నిత్య లౌకిక కృత్యములు మొదలైనవి నిత్యము చేయాలి.

అధ్యాపనం అధ్యయనం యజనం యాజనం తథా
దానంప్రతిగ్రహణం చైవ బ్రాహ్మణానామకల్పతె

మరింత వివరంగా త్వరలో రాసేప్రయత్నం చేస్తాను.

నా పౌరోహిత్యంలో....

2010-12-08T09:37:00.003+05:30

రహదారి వెంట వెళుతుంటే చిన్ని పాప ఎదురవుతుంది. కళ్లతోనే పలకరిస్తాను. ఆమె మొహమంతా వికసిస్తుంది. ఆనందాన్ని దాచుకోవాలని ప్రయత్నిస్తుంది. సిగ్గుతో కూడిన అమాయకత్వం ఆ పాపాయి మోములో చూసిన నాకు ఏదోతెలియని ఆనందం కమ్మేస్తుంది. పిల్లలందరూ క్రికెట్ ఆడుతూ ఉంటారు. నేనూ వెళ్లి ఓ బాల్ వేస్తాను. నాకు వాళ్లు క్రికెట్ గురువులు. పంతులుగారు మాతో ఆడుతున్నారన్న ఆనందం వారి కళ్లలో స్పష్టంగా కనిపిస్తూ ఉంటుంది. గురువుగా ఉండడం కాన్నా ఏమీతెలియని వాడిగా ఉండడం లోని ఆనందం అనుభవానికి వస్తుంది. బాల్ ఇలా పట్టు కోవాలి, అలా వేయాలి అని నాకు వారు నేర్పిస్తుంటే నేను పూజ ఇలా చేయాలి, అలా చేయాలి అని నలుగురికీ నేర్పిన ప్రతీ మాటా గుర్తుకు వస్తాయి. చిన్న పిల్లలు అందరితోను తొందరగా కలవరు. వారి ప్రపంచం వేరు. ఆ ప్రంపంచంలోకి తొంగి చూసే ప్రయత్నం చేస్తుంటాను. ఆ ప్రయత్నంలో నేను కోల్పోయిన బాల్యాన్ని మళ్లీ పొందడాన్ని గమనిస్తుంటాను.

గోల్కొండ గేటు సిగ్నల్ దగ్గర ఆగిన ప్రతీ సారీ ఆర్మీ వారికి మనసులోనే ఓ సెల్యూట్ పెడతాను. నాకూ-వారికీ మధ్య పెద్ద తేడా ఉన్నట్లు కనిపించదు. బ్రాహ్మణుడికి వైదిక పరమైన నియమాలు అనేకం ఉన్నట్లే, వారికి యుద్ధ పరమైన నియమాలు ఉన్నాయి. కాకపొతే బ్రాహ్మణుడిది మానసికమైన సిక్షణ, వారిది శారిరక పరమైన సిక్షణ. శిక్షణలో తేడాలు ఉన్నా ఇద్దరి ధర్మం ఒక్కటే "దేశ రక్షణ". అలా ఆలోచిస్తు గోల్కొండ గేటుదాటి కోట పరిధిలోకి ప్రవేశించి కోటను చూసుకుంటూ మరోగేటు వైపుకు వెళ్తుంటాను. చాలాసార్లు అక్కడి ముస్లిం పిల్లలు ( అప్పుడప్పుడు పెద్ద వారు ) ఎవరైనా లిఫ్ట్ ఇస్తారేమో అని ఎదురు చూస్తుంటారు. నన్ను, నా వేషధారణను చూసి అడగాలా వద్దా అన్న సందేహంలో ఆగిపోతారు. నేను లిఫ్ట్ కావాలా అన్నట్టుగా కాస్త బండి వేగం తగ్గిస్తాను. ఆ పిల్లలు పరుగున వచ్చి బండి మీద కూర్చుంటారు. వెళ్తూ వెళ్తూ వారి చదువుల గురించి, అల్లరి గురించి, నాకు తెలియని హిందీ పదాల గురించి ఏవో మాటలు కలిపే ప్రయత్నం చేస్తాను. వాళ్ల మనసులో ఎక్కడో ఉన్న సందేహం అంత నిజం కాదన్న అవగాహన ఆ పసిహృదయాలకు చేరితే చాలన్నదే నా ఆలోచన. థాంక్యూ భయ్యా అంటూ బండిదిగిన వారిని చూసి నాలో నాకే చిన్ని పరవశం.

అర్థరాత్రి వేళ ఏ రోజైనా పూజంటూ బయటకు వెళ్లాల్సి వస్తుంది. ఒక్కో రోజు బండిలెకుండానే వెళ్లాల్సిన స్థితి. బస్టాప్ లో నుంచుని, తోడెవరు లేరుకదా అనుకునేంతలో ఎవరో పలకరిస్తారు. " పంతులుగారు ఎక్కడుంటారు? ఎక్కడికి వెళ్లాలి?" అంటూ... వారికి ఆ చనువు ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? అదే వేరే వ్యక్తినైతే అంత త్వరగా పలకరించడానికి ఇష్టపడని వారు నన్ను చూస్తే పరిచయస్తుడిలా ఎలా పలకరిస్తారు? అని నాలో నేనే ఏదోవెతకులాట మొదలెడతాను. నాకు ప్రతీసారీ తెలిసే నిజం ఒకటే. అటు పిల్లలు త్వరగా నాతో కలిసినా, పెద్దలు తెలిసిన వ్యక్తిని పలకరించినట్లు మాట్లాడినా అది నన్నుచూసికాదు నా లోని ఓ పురోహితుడిని చూసి. ఏదైనా ఆఫీసులో కానీ, మరోచోట కానీ నాకు కొత్త చోటుకు వెళ్లిన భావన కలగడం చాలా తక్కువ. అందుకు కారణం నేనో పురోహితుడిని. నేనుగా ఎవరికీ పరిచయస్తుడిని కాదు. కానీ నాలోని పురోహితుని పరిచయం వారికి ఈనాటిది కాదు. అది అనాదిగా వారిజీవితాలతో పెనవేసుకున్న అనుబంధం. పురొహితుడంటే ఓ పరిచయస్తుడేకాదు, ఓ స్నేహితుడు, ఓ గురువు, ఓ నమ్మదగిన వ్యక్తి. అటువంటి పురోహితుడిగా నేనున్నందుకు ఒక్కో క్షణం నన్ను నేనే అభినందించుకుంటాను.

పురోహితుడు అనే పేరుకే కాక భావానికి తగిన అర్హతను పొందడానికి నాకు నేనే సూచనలు చేసుకుంటుంటాను. నన్ను నేనే సరిచేసుకుంటుంటాను. నా చుట్టూ ఉండే ప్రపంచం నాకెప్పుడూ అందమైన గులాబీ పూలు పూచిన మొక్కలా కనిపిస్తుంది. చెట్టుకున్న ముళ్లను చూస్తూ కూర్చుంటే పువ్వుల అందాన్ని ఆస్వాదించలేము. అలాగని ముళ్లులేకుండా కేవలం పూలు పూసే చెట్టే కావాలంటే అది అత్యాసే అవుతుంది. అయినా ముళ్లు ఉన్నాయికనుకనే ఆ పూలకు అంత అందం వచ్చిందేమో అనిపిస్తుంది. ఈ భావాన్నే నా పురోహితంలో వ్యక్తపరచే ప్రయత్నం చేస్తుంటాను.

నాకు కేవలం పూజ చేసి రావడం ఇష్టం ఉండదు. పూజతో పాటు (ఆ పూజ చేసే) వారి మనసు లోతులను పలకరించి వచ్చే ప్రయత్నం చేస్తుంటాను. లోలోపల దాచుకున్న ఆనందాలను, దుఃఖాలను వెలికి తీస్తాను. పొంగుకొచ్చే ఆవేశానికి నా మాటలతో మంత్రం వేస్తాను. అంసంపూర్తిగా మిగిలిన ఎన్నో ప్రశ్నలు వారి మదినిండా. ఏదో తెలియని భయం. చేయరానిదేదో చేస్తున్నామన్న ఆలోచన. అవన్నీ తవ్వుకుంటే సుఖాలను వదులుకోవాలేమో అన్న దిగులు. అందుకే అంతరాత్మను లోలోపలే గొయ్యి తవ్వి ఆ గోతిలో కప్పేస్తారు. నేను ఆ గోతిని మరల తిరిగి తవ్వే ప్రయత్నం చేస్తాను. మీ భయాలకు అర్థం లేదు. కావలసినంత సుఖపడవచ్చు. అందులో తప్పే లేదు. ఏ వైరాగ్యమూ అవసరం లేదు. మీ అంతరాత్మలను చంపుకుంటే మీకు కలిగేది సుఖం కాదు, దుఃఖం. వాటిని బ్రతికించి చూడండి. మీలో ఎంత శక్తి దాగి ఉన్నదో మీకే తెలుస్తుంది. అనంత విశ్వాన్ని అరచేత పట్ట గలరు. అద్దంలోని బింబంలాగ ప్రపంచాన్ని ఓ కొత్త దృష్టితో అనుభూతించ గలరు. అని నేను చెప్పకనే చెప్పే ప్రయత్నం చేస్తాను. ఓ చిన్ని ధైర్యం వారి కళ్లలో కనిపిస్తుంది. ఏదీ ఒకేసారి జరిగి పోదు. క్రమ క్రమంగా కొన్ని పరిచయాల తరువాత వారిలో ఓ చిన్న మార్పు వస్తుంది. ఆ మార్పును చూసిన నాడు నాలో కలిగే ఆనందానికి నాలోని అణువణువు పులకిస్తుంది.

నన్ను ఓ పురోహితుడిగా మలచిన గురువులకు, ఆ పరమేశ్వరునికి వేవేల వందనాలు.

గాయత్రీ జప దీక్ష పూర్తయింది

2010-11-09T14:12:00.004+05:30

మొన్నటి ఆశ్వయుజ పౌర్ణమితో నలభైరోజుల గాయత్రీ జప దీక్ష పూర్తయింది. నేను పెట్టుకున్న నియమాలు నా జపం పూర్తి చేసుకోవడానికి శ్రీరామ రక్షగా నిలచాయి. జప సంఖ్య పెద్దది కావడం వల్ల సమయం సరిపోక చాలా కార్యక్రమాలు ( పూజలు ) వదులు కున్నాను. సంపాదన లేకుండా, ఇంటి నుండి కాలు బయట పెట్టకుండా దాదాపు గృహ నిర్భంధం నాకు నేనే విధించుకున్న రోజులవి. బ్రాహ్మణులందరూ సంధ్యావందనాన్నే వదిలేస్తున్నారు నేడు. నేనేమో " అగ్ని కార్యం " ( ఇది బ్రహ్మచారులు విధిగా రోజూ చేయవలసిన హోమం. ) కూడా మొదలు పెట్టాను.

కొంత మంది అంటారు " మనం ఎంత సాప్రదాయాన్ని పాఠిస్తున్నాం అన్నది ముఖ్యంకాదు, ఎంత ఆంతరంగిక సాధన చేస్తున్నాం అన్నది ముఖ్యం. ఈ పూజలు, మంత్రాలు యోగమార్గంలో మొదటి మెట్టు మాత్రమే అని. " నేనూ అది ఒప్పుకుంటాను. కానీ మొదటి మెట్టు కంటే చివరి మెట్టు గొప్పది కదా అని దానినే ఒకే సారి ఎక్కడానికి ప్రయత్నిస్తే బొక్కబోర్లా పడతాం. ఏదైనా క్రమంగా రావాలి. అది ఒక పరిణతితో కూడిన సాధన. కామ క్రోధాలు విజృభించి జనులను ధర్మ భ్రష్ఠులను చేసే కలి యుగం ఇది. ఈ యుగంలో మన విహిత కర్మలను మనం నిత్య అనుష్ఠించడానికి ప్రయత్నం చేస్తూనే భగవద్భక్తిని సాధన చేయాలి. భక్తి మార్గమే నేడు మనకు తరుణోపాయం. అటు మంత్రోపాసనలు, ఇటు యోగ మార్గం రెండూ నేడు స్వతంత్రంగా మనలేవు. అవి " భక్తి మార్గం " అనే చెట్టుకు పెనవేసుకుని మాత్రమే సఫలత చెందగలవు. నా ఉద్దేశం ఏమిటంటే మనం నిత్యం చేయవలసిన జపతపాలను వదిలివేసి, పండుగలను పర్వదినాలను వదిలివేసి బ్రతకడం కూడా కలి ప్రభావంలో ఓ భాగమే. అందరికీ కొన్ని వైదికమైన ( సంధ్యావందన, దేవతార్చన వంటి ) బాధ్యతలు ఉన్నాయి. వీటిని వదలి ధ్యానమార్గ సాధన చేయడమూ - ముసలి తనంలో ఉన్న తల్లిని వదిలి సంపాదనకోసం ఇతర దేశాలు వెళ్లడమూ నా దృష్టిలో రెండూ ఒకటే. మన నిత్య నైమిత్తిక కర్మలను చేస్తూనే యోగమార్గ సాధన చేయాలి. ఎవరో కొందరికి మాత్రమే ఈ విధానంలో కొన్ని అనుమతులు ఉంటాయి. మిగతా వారు వారిని చూసి వాతలు పెట్టుకునే ప్రయత్నం చేయకూడదు. సరే దీని గురించి చర్చించుకుంటే ఓ గ్రంధమవుతుందేమో. మరో సారి విపులంగా చర్చించే ప్రయత్నం చేస్తాను.

ఇక నా జప సాధనలో చాలా ఆటంకాలు వచ్చాయి. కొన్ని సార్లు నేను సంకల్పించిన జపం పూర్తవుతుందా అవదా అనే దిగులు కూడా వచ్చింది. తలకు మించిన భారం పెట్టుకున్నానేమో అనిపించింది. కానీ ఆటంకాలు వచ్చిన కొద్దీ నాలో పట్టుదల పెరిగింది. ఏదిఏమైనా సంకల్పించిన జపం పూర్తి చేయాలనుకున్నాను. దానికోసం అన్ని పనులూ వాయిదా వేశాను. అన్నికంటే ముఖ్యమైనది ధనం. నాకు లాంటి పురోహితులు చాలామందికి పూజలు చేసినంతకాలమే అది చేతిలో ఉంటుంది. ఉన్న పనులు కూడా మానుకుంటే అది పెట్టే ఇబ్బందులు అన్నీ ఇన్నీ కాదు. నాకు అనేక ఖర్చులు వచ్చేశాయి. దీక్ష పూర్తవుతూనే వేలలో ఖర్చు ఉంది. అది కాక నాకు వెనకేసిన ధనమేమీ లేదు. ఎప్పటిదప్పుడే సంపాదించుకోవాలి. మడి కట్టుకుని ఇంట్లో పూజలంటూ కూర్చుంటే నన్ను పోషించే వారెవరూ లేరు. ఇవన్నీ తలపై భారాన్ని పెంచే కార్యక్రమాలు. అయినా నాలో విచిత్రం గా పట్టుదల పెరుగుతూ వచ్చింది. ఎంతమందికి ఇలాంటి ఇబ్బందులు లేవు. నేను సంకల్పించిన పని పూర్తి చేయాలి. ఆపై అమ్మ దయ. ఆవిడని కష్టాలు పెట్టవద్దమ్మా అని ప్రార్థించను. ఎందుకంటే కష్టసుఖాలు మానవజన్మకు సహజం. కానీ అవితట్టుకునే ధైర్యాన్ని, ఎన్ని కష్టాలు ఉన్నా ఆతల్లి సేవలో తరించే శ్రద్ధనూ ప్రసాదించమని మాత్రం ప్రార్థించాను. నాలో ని ఆర్తి వేయింతలైంది. గాయత్రీ జప ఫలితమో ఏమో చాగంటి వారి రామాయణ ప్రవచనం సీతాకళ్యాణం ఘట్టం వరకూ కొన్నిరోజులు వరుసగా విన్నాను. మరి ఆప్రవచనంలోదో, వేరొక చోటిదో, నా సొంత కల్పనో నాకొక వాక్యం పదేపదే గుర్తుకు వచ్చేది. " మన దగ్గర భక్తి స్వల్పమాత్రంగా ఉంటే చాలు. ఒక దివ్యాయుధం మన ఒరలో ఉన్నట్టే. మన శత్రువును బట్టి దాని (భక్తి ) పరిమాణం పెరుగుతూ ఉంటుంది. శత్రువుని మట్టు పెట్టే మార్గాలు అదే చూపిస్తుంది. " ఈ వాక్యం నాకు ఎన్నో సార్లు స్వీయానుభవానికి వచ్చింది.

నేనేదో ప్రత్యేకమైన కోరికలతో నో, కష్టాలనుండి తేరుకోవడానికో ఈ జపం ప్రారంభించలేదు. నాకు చిన్నప్పటి నుండీ గాయత్రిని బ్రహ్మచారిగా ఉండగా కనీసం లక్ష పూర్తి చేయాలని కోరిక. అదీ కాక నా వృత్తి నలుగురికి మార్గ నిర్దేశం చేసి జీవితంలో ధైర్యాన్ని నింపే వృత్తి. " నేను నలుగురుని తరింప చేయాలంటే ముందు నేను తరించాలి. బ్రాహ్మణుడికి ఉన్న ది మంత్ర శక్తి మాత్రమే. అది ఉన్న నాడు ఎక్కడ ఉన్నా నలుగురిచే గౌరవింప బడతాడు. లేనినాడు హీనమౌతాడు. " అనే మాట నాకు ఎల్లప్పుడూ స్ఫురణలో ఉంటుంది. అందువల్లే నాకు నేను తరించే మార్గాలు ఎప్పటికప్పుడు మెరుగు పరుచుకుంటూ ఉంటాను. అందులో భాగంగానే ఈ సంకల్పం చేపట్టాను. ఎన్నో గ్రహజపాలు, దేవ-బ్రాహ్మణ పూజలు చేసిన తరువాత అమ్మవారు అనుగ్రహించి నాకు తనని సేవించే అవకాశం ఇచ్చారు. అవకాశం ఇవ్వడమే కాక నాచేత సంకల్పింపచేసిన పని పూర్తిచేయించారు. ఈ క్రమంలో ఎన్నో అనుభూతులు నాకు ప్రసాదించారు. అనుక్షణం అమ్మ ఒడిలోనే గడిపిన అనుభూతిని కలిగించారు. నేనున్నాను నీకు తోడు అనే మాటను పదే పదే నిరూపించి మరీ చూపించారు. నేను చేసిన జపం చాలా స్వల్పం. చేవలసినది, ఆచరించ వలసినది చాలా ఉంది. ధర్మం అనుష్ఠించాలంటే కూడా ఆర్థిక వెసులు బాటు ఉండాలనేది నాకు మొదటి సారి అనుభవంలోకి వచ్చింది. పూర్వం రాజులు బ్రాహ్మణులని పోషించే వారు. బ్రాహ్మణులు ఏ చింతాలేక ధర్మానుష్ఠాన తత్పరులై జీవించేవారు. నేడు అది పూర్తిగా నశించి పోయింది. అయినా అమ్మ దయ ఉంటే అన్నీ సక్రమంగా చేయగలము. అలాంటి అమ్మ కరుణ నా యజమానులకు, శ్రేయోభిలాషులకూ, మిత్రులకు, హిందూ సనాతన ధర్మ అనుష్ఠాన తత్పరులకు, నాకు మరల మరల కలుగాలని మౌనంగా అమ్మకు నివేదించగలిగాను.

కంప్యూటర్ పాడవడం వల్ల కొత్త టపాలు రాయలేక పోయాను.

2010-11-02T21:06:00.000+05:30

కంప్యూటర్ పాడవడం వల్ల, పూజలలో ఉండడం వల్ల ఇన్నాళ్లూ కొత్త టపాలు రాయలేక పోయాను. మెయిల్స్ కి కూడా అందుబాటులో లేను. వైరెస్ రావడం వల్ల అది జీమెయిల్ నుండేమో అనుకుని, నా మెయిల్స్ మొత్తం డిలీట్ చేశాను. గత నెలన్నరలో ఎవరైనా నాకు మెయిల్ పంపి ఉంటే నేను అది చూడలేదు . నాకంప్యూటర్ ఇప్పుడు కాస్త బాగు పడింది. రాయాల్సినవి చాలాఉన్నాయి. కానీ వచ్చేది కార్తీకమాసం. ఖాళీ చాలా తక్కువ దొరుకుతుంది. వీలునబట్టి పరమేశ్వరుని అనుగ్రహాన్ని బట్టి రాస్తాను.

ఇకనుండి నా బ్లాగుకు కామెంట్ సెక్షన్ ఉండదు. ఎవరైనా మీ అభిప్రాయం తెలుపాలనుకుంటే మెయిల్ చెయ్యగలరు. ధన్యవాదాలు.

ఆధ్యాత్మిక బ్లాగులు, వెబ్ సైటుల చిరునామాలు తెలియజేయగలరు

2010-10-01T13:32:00.001+05:30

మన బ్లాగులలో తెలుగువాడకం బాగా పెరిగింది. ఆ తెలుగులో మళ్లీ ఆధ్యాత్మిక విషయాలు రాసే బ్లాగులు కూడా చాలా వస్తున్నాయి. నేను వాటినన్నిటినీ అనుసరించాలనుకుంటున్నాను. కొంతైనా ప్రోత్సాహమందించాలనుకుంటున్నాను. తద్వారా నేనూ ఎంతో కొంత నేర్చుకోవాలను కుంటున్నాను. అటువంటి ఆధ్యాత్మిక బ్లాగులు, వెబ్ సైట్ ల వివరాలు నాకు కావాలి.

అందులో విషయం గొప్పదా కాదా, వారి ప్రయత్నం మెచ్చుకునే విధంగా ఉందా లేదా అన్నది నాకనవసరం. వారు రాసేది భగవంతుడు, భక్తి అనే విషయాలకు సంబంధించినదైతే చాలు. దయచేసి ఆ సైటు వివరాలు ఇక్కడ తెలుపగలరు.

చాలామంది ఆధ్యాత్మిక బ్లాగరులు ఫాలోవర్స్ గాడ్జట్ ని తమబ్లాగులో ప్రదర్శించడం లేదు. దయచేసి ఆవెసులుబాటు కలిగించండి చదువరులకు. మీకు ఫాలోవర్ ల మీదా దృష్టి లేకపోవచ్చు. కానీ ఎవరైనా మీ టపాలు తరచూ చదవాలి అనుకోవచ్చు కదా!? అలాగే చాలా మంది ఆధ్యాత్మిక బ్లాగరులు మరొకరి బ్లాగులలోకి కూడా ప్రవేశించడం లేదు. అదీ కాస్త మార్చుకుంటే మంచిదేమో. ఆలోచించండి.

నా వరకు నేను ఎక్కడభగవత్ విషయాలు చర్చించే బ్లాగు కనపడినా దానిని తప్పక అనుసరిస్తున్నాను. ఇంకా నాకు తెలియనివి మీరు ఎవరైనా చెప్తారని ఈ టపా రాస్తున్నాను. మరి మీకు తెలిసిన బ్లాగులు, వెబ్ సైటుల వివరాలు తెలుపుతారు కదూ!? :-)

గోపూజలు ఆపండి మహాప్రభో!

2010-09-29T19:40:00.000+05:30

పూర్వం ఏ పూజ చేసినా ముందుగా గోపూజ చేసిగానీ మొదలు పెట్టేవారు కాదు. నేడు ప్రతీ పూజలో కాకపోయినా కొన్ని ప్రత్యేకమైన పూజలలో మనం కూడా గోపూజ చేస్తున్నాం. కానీ నాటికీ నేటికీ గోపూజలో హస్తిమశకాంతరం ఉంది. పూర్వం గోవులను బట్టే వారి సంపదను లెక్కించేవారు. ప్రతీ వారికీ గోవులు ఉండేవి. ఉదయాన్నే లేచి వాటిని పూజించి మిగతా కృత్యాలు చేసుకోవడం ఆచారంగా ఉండేది.నేడు మనలో నూటికి తొంభైతొమ్మిది మందికి గోవులు లేవు. మనకు ఆ పూజ ఆచారమూ పోయింది. సరే అంతవరకూ బాగానే ఉంది.

గృహప్రవేశాలప్పుడు ఇంటిలోనికి ముందుగా తాముపెంచుకునే గోవుని పంపి తాము ప్రవేశించడం ఆచారంగాఉండేది. నేటికీ ఆ ఆచారం ఉంది. కాకపోతే నేడు ఆ గోవులు మనవి కావు. ఎక్కడో ఎవరో పెంచుకునే ఆవులను మనం తెప్పించుకుంటాం. ఇక ఆ ఆవు చేత సర్కస్ చేయిస్తాం. పూర్వం ఇళ్లన్నీ మట్టి నేలలతో ఉండేవి. ఇప్పుడు మరి మనవి పాలరాతి నేలలు. చక్కగా నున్నగా పాలిషింగ్ పట్టించి నీళ్లు పడితే జారిపడే విధంగా ఉంటాయి. ఆ నేలమీద మనమే అప్రమత్తంగా ఉంటే జారిపడతాం. అలాంటిది అలవాటు లేని ఆవూ,దూడలను మెట్లు ఎక్కించి, ఆ ఇంట్లో కాళ్లు జారుతూన్నా ఇల్లంతా తిప్పించి, భజంత్రీలు, బంధుగణాలతో నానా గోలా చేసి దానిని భయపెట్టి ఆ భయంతో అది పేడ వేస్తే ఆహా ఇల్లు పవిత్రమైందని భావించి మనం గృహప్రవేశం చేసుకోవడం అవసరమా!?

దానికంటే చక్కగా ఓ వెండి గోవును పళ్లెంలో పెట్టుకుని లోపలికి ప్రవేశించండి. గోవు చాలా పవిత్రమైనది. దానిని పూజ అనే పేరుతో నేడు మనం నానా హింసలూ పెడుతున్నాం. ఇదంతా తెలిసి చేస్తున్నాం అనికాదు. ఎవరూ ఆలోచించడం లేదు అంటున్నాను. గోవు బాధ పడకుండా ఇంట్లోకి ప్రవేశించాలి అంటే అక్కడివాతావరణం సహజంగా ఉండాలి. కొత్త వాతావరణంలో కొత్తవారిని చూస్తే అవి బెదురుతాయి. పైగా భజంత్రీలు, బంధువులు ఉంటారు. ఇంత మందిని ఒకేసారి చూసి కూడా అవి చాలా భయపడతాయి. ఇక ఆ గ్రానైట్ నేలమీద నడవడం కూడా వాటికి చాలా కష్టంగా ఉంటుంది. కనుక కాస్త ఆలోచించి ఈ ఆచారం నేటికి సరికాదని తెలుసుకోండి. కొంతమంది అపార్ట్ మెంట్లు కూడా ఎక్కించేస్తున్నారు. దయచేసి ఆపని చేయకండి. పుణ్యం రాకపోగా పాపం మూట కట్టుకోవలసి వస్తుంది. ఒక వేళ పెద్దలు, పురోహితులు ఎవరైనా అదేంటి గోవులేకుండా ఎలా ? అని ప్రశ్నిస్తే ఈ కారణాలన్నీ చెప్పి సున్నితంగా తిరస్కరించండి. నాకు తెలిసి పురోహితులు చాలా మందికి ఈ స్పృహ ఇప్పటికే కలిగింది. యజమానులు కూడా అర్థం చేసుకో గలిగితే గోవును బాధపెట్టిన పాపం తగలకుండా ఉంటుంది.

ఇక గోపూజను పూర్తిగా వదిలిపెట్టనవసరం లేదు. గృహప్రవేశమప్పుడు దగ్గరలో ఉన్న గోవును పిలిపించండి. కానీ ఇల్లంతా తిప్పే పని మాత్రం మానండి. చక్కగా గోవును పూజించండి. ఈ పూజా క్రమంలో కూడా ఆ గోవు ఒళ్లంతా పసుపు,కుంకుమ చల్లకుండా పాదాలకు, నుదుటివద్ద, తోకకు మాత్రమే కాస్త పసుపు రాసి పూజించండి. మనం కూడా పసుపు మంచిదని ఒళ్లంతా చల్లుకోం కదా!? పాదాలకు రాసుకుంటారు. అలాగే ఆవుకు కూడా.

ఇక ఆవుకు బిడ్డపుట్టేటప్పుడు ప్రదక్షణాలు కూడా దానిని భయపెట్టేవిధంగా ఉంటున్నాయి. కాస్త ఆవిషయంలో కూడా ఆలోచించండి. ఈ మధ్య మరీ మూర్ఖంగా ఆవుకు ఆరుపాదాలు ఉన్నాయి అంటూ వాటిని ఇల్లిల్లూ తిప్పి దానిపేరుతో డబ్బులు దండుకునే వారు తయారయ్యారు. అటువంటి వారిని ప్రోత్సహించకండి. చేతనైతే నాలుగు చివాట్లు పెట్టండి. ఆ ఆవులను పూజ పెరుతో ఒక చిన్న లారీ లాంటి దానిలో పెట్టుకుని తిప్పడం ఎక్కడో చూశాను. రెండు చేతులున్న మనకే లారీలో నుంచుని ప్రయాణించడం కష్టమైన పని. ఆ లారీ దూకుడుకు నుంచోలేక క్రింద కూర్చుంటాం. అలాంటిది చేతులు లేని ఆవులకు ఎంత కష్టంగా ఉంటుందో చూడండి. దాని ప్రాణం ఎంత హడలిపోయి ఉంటుందో ఒక్క సారి ఆలోచించండి. అలా వాహనాలలొ తిప్పి డబ్బులడిగే వారిని తప్పకుండా ఖండించాలి. కావాలంటే పోలీస్ కంప్లెయింట్ ఇస్తామని బెదిరించాలి.

ఆవుకు ఆరు కాళ్లు ఉంటే చాలా మంచిదని, దానికి పూజించడం చాలా విషేషమని మన నమ్మకం. ఇది నూటికి నూరుపాళ్లూ నిజం. కానీ దానివెనుక కారణాలు ఆలోచించాలి మనం. నోరులేని, మనకంటే నిమ్న స్థాయిలోని ప్రతీ జీవినీ మనం దాదాపుగా పూజిస్తాం. ఆఖరికి కుక్కను కూడా కాల భైరవుడంటూ పూజిస్తాం. అలా ఎందుకంటే వాటికి రక్షణ కల్పించాలని. వాటికి కూడా జీవించే హక్కును కల్పించాలని. మనం భక్తి పేరుతో నైనా వాటిని రక్షిస్తామని. గోవు ఎవరికీ హాని చెయ్యని సాధుజంతువు. పైగా అది తినేది గడ్డి, ఇచ్చేది తియ్యటి పాలు. అవి మన ఆరోగ్యానికి చాలా మంచిది. ఆవు మూత్రం, పేడ కూడా ఎన్నో ఔషధ గుణాలు కలిగి ఉన్నాయి. ఆవు పాలు, పెరుగు, నెయ్యి, మూత్రము, పేడ ఈ ఐదింటిని గో పంచకము అంటారు. విషేష పూజలలో వీటిని పూజించి సేవించడం నేటికీ ఉంది. అటువంటి ఆవును రక్షించాలని దానికి పూజలలో ప్రథమ స్థానం ఇచ్చారు. ఏదైనా ప్రయోజనం ఉన్నంత సేపే మనం దానిని రక్షిస్తాం. మన స్వార్థ గుణంతో ఏ ఉపయోగం లేదని, అంగవైకల్యంతో జన్మించిన ఆవులను సంరక్షించడం కష్టమని వాటిని ఎక్కడ వదిలేస్తామో అన్న చింతనతో అటువంటి వాటిని విషేషంగా పూజించాలన్న నియమం పెట్టి ఉండవచ్చు. అలాంటిది వాటిని పూజపేరుతో ఊరూరూ తిప్పుతూ మరింత బాధ పెట్టడం చాలావిచారకరం. అందరూ ఈ విధానాలను ఖండించాలి.

గోవులను బాధపెట్టకుండా పూజించే వీలులేకపోతే ఆ పూజలు మానండి. నష్టమేమీ లేదు. వాటిని తెలిసికానీ తెలియక కానీ ఏవిధంగానూ బాధ పెట్టడం మంచిదికాదు.

పిల్ల గణపతులు

2010-09-26T14:31:00.000+05:30

అందరూ గణేష్ ఉత్సవాలు జరుపుకుని ఉంటారు. ఈ నవరాత్రులలో తొమ్మిది రోజులూ గణపతిని మన శక్తి కొలదీ పూజిస్తాం. నవరాత్రులు వచ్చాయంటే పెద్దల హడావిడి కంటే పిల్లల అల్లరే ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఆ నవరాత్రి పందిరిలో పిల్లలు లేకపోతే అసలు తోచనే తోచదు. వాళ్లు ఏదో కోతి పని చేస్తూ, కాసేపు "ఓం గం గణపతయే నమః " " జై గణపతి మహరాజ్ కీ జై " అంటూ, కాసేపు చేసే పూజలు శ్రద్ధగా చూస్తూ ఉంటే అదో అందం. నేనైతే పెద్దలతో పాటు పిల్లలనూ తప్పనిసరిగా పూజకు కూర్చోపెట్ట మని చెప్తాను. దానివల్ల పూజలు అంటే వారికీ కొంత అవగాహన కలిగించినట్లు అవుతుంది.

పిల్లలు పూజలలో పాల్గోవడమే కాదు. నేడు వాళ్లే సొంతగా గణపతి నవరాత్రులు నిర్వహిస్తున్నారు అక్కడక్కడా. ఓ చిన్న పందిరి వేసి, దానికి వారికి తోచిన రీతిలో అలంకారం చేసి, చిన్నదో పెద్దదో ఓ గణపతిని పెట్టి తొమ్మిది రోజులూ పూజలు చేసేస్తున్నారు. ఇంతవరకూ సంతోషదాయకమే కానీ కాస్త పరికించి చూస్తే చాలా పెద్ద ముప్పు కనిపిస్తోంది నాకు.

పిల్లలు ఓ నోట్ బుక్ పట్టుకుని చందాల కోసం ఇల్లిల్లూ తిరుగుతున్నారు. వచ్చిన చందాలను ఎలా ఖర్చుపెట్టాలో నేర్పే పెద్దలు ప్రక్కన లేరు. పట్టిచ్చుకునే వారు కూడా ఉండరు. అరే పిల్లలైనా ఎంత చక్కగా చేస్తున్నారనే ఆనందం వ్యక్తం చేస్తారు. అలా మండపాలు వేసి గణపతిని పెట్టి పూజించే పిల్లల తలిదండ్రులు కూడా తమ పిల్లలగురించి గొప్పలు చెప్పుకోవడమే కానీ కాస్త దూరం ఆలోచించరు. అందువల్ల పిల్లల్లో ఉన్న భక్తి కాస్తా, పరధన భుక్తిగా మారే అవకాశమే ఎక్కువగా ఉంది. నెడు చాలమంది పెద్దలు భగవంతుడి పేరుతో చేస్తున్న పనే ఇది. పెద్దలకే దైవ ధనాన్ని జాగ్రత్తగా, స్వలాభాపేక్ష లేకుండా ఖర్చుపెట్టడం కత్తిమీద సాములాంటి పని. దానికి భగవంతుని యందు భక్తి, ప్రేమ లతో పాటు కాస్త భయం కూడా ఉండాలి.

పిల్ల గణపతులు

మరి పిల్లలు పోగేసిన చందాలు భగవంతుని కార్యానికి సక్రమంగా వినియోగిస్తున్నారా అని ఎంతమంది పరిశీలిస్తున్నారు. అసలు చందాలు వసూలు చెసి పందిరిలో నవరాత్రులు నడపడమే సక్రమైన పద్ధతి కాదు. ఒకవేళ ఎవరైనా భక్తి కల పిల్లవాడు అమ్మా నేను కూడా నవరాత్రి పూజలు చేస్తాను అంటే ఆ తల్లిదండ్రులు చక్కగా ఇంట్లో గణపతిని పెట్టుకుని దగ్గరుండి పిల్లవాడిచేత పూజలు చేయించి, ప్రసాదాన్ని పిల్లల చేతులమీదుగా నలుగురికీ పంచిపెట్టడం నేర్పాలి. తద్వారా పూజయొక్క ఆవశ్యకత తెలిచేయడమే కాకుండా, మనకు కలిగినది స్నేహితులు నలుగురితో కలిసి పంచుకోవాలి అనేటటువంటి మంచి విషయాలు అలవాటు చేసినట్లవుతుంది.

లేదా పిల్లలు ఇంకా గోలపెడితే ఇంటి ముందే ఓ చిన్న పందిరివేసి అందులో గణపతిని పెట్టి పూజించాలి. ఇక్కడ కూడా అన్ని పనులూ పెద్దల పర్యవేక్షణలో పిల్లల చేత జరుపబడాలి. అలా పందిరిలో పెట్టిన పక్షంలో ఆ గణపతిని వర్షం, ఎండ తగలకుండా-కుక్కలు పిల్లులు పూజా సామాగ్రిని పాడుచేయకుండా చూసుకునే బాధ్యతను పిల్లలకు అప్పజెప్పి ఎలా రక్షిస్తున్నారో గమనించాలి. అవసరాన్ని బట్టి తగిన సూచనలిస్తుండాలి.

ఈ ఉత్సవాలు సాధ్యమైనంత తక్కువ ఖర్చుతో చేసే అలవాటు నేర్పాలి. ఆర్భాటాలు పనికిరాదన్న సంగతి ఖచ్చితంగా తెలియచెప్పాల్సిన అవసరం ఉంది. గొప్పలు చాటుకోవలనే ప్రయత్నంలో మన పెద్దలు నేటికీ నీరు కలుషితమౌతోందని ప్రభుత్వం మొత్తుకుంటున్నా వినకుండా పెద్ద పెద్ద విగ్రహాలు, రకరకాల రంగులద్ది మరీ తయారు చేస్తున్నారు. అది తీసుకు వెళ్లి నీటిలో కలుపుతున్నారు. మన శాస్త్రాలు పూజవల్ల మనకు శుభం జరగాలంటే, ఆ పూజల వల్ల చిన్న ప్రాణికి కూడా అపకారం జరగకుండా జాగ్రత్త పడాలని చెప్తున్నాయి. ( మనం తద్దినం పెట్టినప్పుడు పిండాలతో ఉన్న దర్భలు తిని నోరు చీరుకుని చేపలు చనిపోతాయేమోనని దర్భలు నీటిలో కడిగి ఒడ్డున పడవేసి అప్పుడు పిండాలను నీటిలో కలపని పెద్దలు చెప్తారు. ) ఇలా ప్రతి చిన్న విషయంలోనూ ఎంతో ఆలోచించి మన పూజా విధానాలను రూపొందించారు పెద్దలు. అలాంటిది నేడు మన గొప్పలు వికృత రూపాలు దాల్చి పర్యావరణాన్ని ఎన్నోవిధాల నాశనం చేస్తున్నాయి. కనీసం దేముని విషయంలోనైనా అలా జరగకుండా జాగ్రత్త తీసుకోవడం మొదలుపెడితే అది క్రమంగా మన ప్రతి పనిలోనూ అలవాటవుతుంది. అందుకని పిల్లలకి ఇలాంటి చిన్న చిన్న విషయాలు కూడా వివరించి చెప్పాలి. పందిరి లో గణపతిని పెట్టడం ఎలాగైనా కాస్త ఖర్చుతో కూడినది కనుక ఒక్కరే దాని ఖర్చులు భరించడం కష్టమైతే చూట్టూ ఉన్న నలుగురు పిల్లల తలిదండ్రులనూ అందులో భాగస్వామ్యం చెయ్యాలి. ఇది కేవలం పెద్దలమధ్య అవగాహనగా ఉండాలి. పిల్లల జోక్యం ఇందులో ఉండకూడదు.

ఇలాకూడా కాదని పిల్లలకి పుస్తకాలిచ్చి ఊరిమీదికి పంపడం చాలా ఘోరమైన పని. దీని ప్రభావం పిల్ల వ్యక్తిత్వం మీద పడుతుంది. "మన పనైతే మనమే చేసుకోవాలి. అదే దేముని పనైతే నలుగురూ చేయివేస్తారు. అలా మన పని నలుగురి సాయంతో చేయడం ఓ కళ. పందిరి నిర్వహించిన పేరు ఒకరిది. డబ్బు ఊరందరిదీ...." ఇలా సాగాయనుకోండి వారి ఆలోచనలు ఇక వారిని భగవంతుడు కూడా రక్షించలేడు. మనకు ఉత్సవాలు చేయాలని కోరిక కలిగితే మనమే చేయాలి కానీ ఊరిమీద పడడమెందుకు? ఈ మధ్య కొన్ని చోట్ల యువజన సంఘాలు బెదిరించి మరీ డబ్బులు వసూలు చేస్తున్నాయట! ఇది మరీ దారుణం. మనం ఉత్సవాలు చేస్తుంటే మా ధనం కూడా కొంత వినియోగించండి అని ఎవరినా స్వచ్ఛందంగా తీసుకోమని కోరితే తప్పులేదు. కానీ చందాలు అడగడం అంత పొరపాటు పని మరొకటి ఉండదు.

చందాలు అడగడం ఒక ఎత్తైతే ఆ వచ్చిన ధనాన్ని ఖర్చు చేయడం మరో ఎత్తు. దానికీ పెద్దల సహకారం పిల్లలకి కావాలి. ఎటువంటి వాటికి ధనం ఖర్చుచేయాలి? ఎటువంటి వాటికి ఖర్చు చేయకూడదూ అనేది వారికేం తెలుస్తుంది. మనసు కోరిందల్లా చేస్తారు. ఈ క్రమంలో వారూ గొప్పలకు పోవడం లేదా స్వలాభం చూడడం వంటివి జరుగుతాయి. దేముడి ధనం మన ఇష్టం వచ్చినట్లు ఖర్చు చేసే అధికారం మనకి లేదు అనే విషయం వారికి స్పష్టంగా చెప్పక పోతే పెద్ద అనర్ధమే జరుగుతుంది. ధనం విలువ వారికి తెలియక పోగా, భగవంతుడి పేరుతో స్వార్ధ ప్రయోజనాలను నెరవేర్చుకునే పరమ స్వార్థ స్వభావులుగా తయారవుతారు. పైకి భక్తులుగా ఉంటూనే లోలోపల భగవద్రవ్యాన్ని ఏ విధంగా ఖర్చుచెయ్యాలా అన్న భావనలు వారిలో పెంపొందుతాయి.

చందాలే కాకుండా నేడు లడ్డూల వేలంపాటకూడా పెచ్చుమీరి పోతున్నది.

ఇది అందరూ ఆలోచించాల్సిన విషయం.

దీక్షలు స్వీకరించండి. అద్భుతమైన ఫలితాలను పొందండి.

2010-09-10T14:40:00.004+05:30

దీక్ష అనగానే మనకు గుర్తుకు వచ్చేది అయ్యప్ప స్వామి దీక్ష. ఇది చాలా ప్రాచుర్యం పొందింది. తరువాత భవానీ దీక్ష కూడా చాలా మందికి పరిచయం. ప్రతీ ఒక్క భక్తుడూ ఏదో ఒకసందర్భంలో దీక్ష తీసుకోవాలని అనుకుంటాడు. దీక్షలు చాలా మంది పడుతూ ఉంటారు. కానీ దీక్షా ఫలాన్ని ఏకొందరో మాత్రమే స్వీకరిస్తూ ఉంటారు. ఇది ఎందువల్ల?

నెలరోజులు ఉద్యోగం చేసి జీతం తీసుకోకుండా మానేయగలరా? ఈ నెల రోజులూ జీతం ఇవ్వం, ఉచితంగా మీ సేవలు అందించండి అంటే ఎంత బాధగా ఉంటుంది మనకు. ఎందుకంటే అది మన జీవన ఉపాధి కనుక. మనమీద కుటుంబ బాధ్యతలు ఉంటాయి కనుక. తనకు మాలిన ధర్మం పనికిరాదు. అందుకే కంపెనీ ఎంత లాసులో ఉన్నా కనీసం సగం జీతమైనా పొందే వరకూ పోరాడతాం. అలాగే ఈ దీక్షను రోజుల తరబడి చేస్తాము. మరి ఫలితం పొందకుండా ఎలా? పొందితీరాలి. అటువంటి దీక్ష ఎలా స్వీకరించాలి? ఏమి నియమాలు పాఠించాలి? అసలు ఏదీక్ష ఎక్కువ ఫలితాన్ని ఇస్తుంది?

మీరు అయ్యప్ప దీక్ష విని ఉంటారు. దుర్గా దీక్ష విని ఉంటారు. శివ దీక్ష విని ఉంటారు. హనుమత్ దీక్షలు తెలుసు. బ్రహ్మచర్య దీక్ష గురించి కొందరు విని ఉంటారు. విద్యా దీక్ష ఎప్పుడైనా విన్నారా? ఉద్యోగ దీక్ష తెలుసా? మరి మౌన దీక్ష? ఇలా అనేక రకాల దీక్షలు ఉన్నాయి. వీటిలో కొన్ని మనకు తెలిసి, కావాలనుకుని స్వీకరిస్తాం. మరికొన్ని ఇది దీక్ష అని తెలియకుండానే స్వీకరిస్తాం.

ఉదాహరణకు : బ్రహ్మచర్య దీక్ష. ఉపనయనము అయినప్పటి [ పిల్లవాడిని స్కూలులో చేర్చిన దగ్గర ]నుండీ, స్నాతక మహోత్సవం [ డిగ్రీనో, పీజీనో పూర్తి చేసి పట్టా పుచ్చుకునే ] వరకూ మనం బ్రహ్మచర్య దీక్ష అంటాము. ఇది తెలిసినా తెలియక పోయినా మనం దీక్షను పాటిస్తున్నట్టే.

అలాగే మనం ఒక్కో సారి ఓ నెలరోజులలో ఈ ఇంగ్లీషు గ్రామరు పై పట్టు సాధించాలి అని అనుకుని గంటల తరబడి సాధన చేసి ఇంగ్లీషుపై పట్టు సాధిస్తాం. అది కూడా దీక్షే! విద్యా దీక్ష అనవచ్చు.

ఇక ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతిని కలిగించేవి దైవ దీక్షలు. ఏదో ఒక దైవం మీద నమ్మకంతో ౪౦ రోజులు దీక్షపూని, కొన్ని నియమాలు పెట్టుకుంటాం. వీటివలన ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతి తద్వారా విద్యా ఉద్యోగ ఉన్నతులు కూడా కలగుతాయి. ఇంకా అనేక కోరికలు తీరుతాయి అనడంలో ఎటువంటి సందేహమూ అవసరంలేదు.

అటువంటి ఉన్నతి మనకు కలగాలంటే ఎలా?

మనం ఎంతో ఎదిగాము అనుకుంటాం. చాలా నాగరికులం అనుకుంటాము. కానీ ఒక్కోసారి సంతలో గొర్రెలలా ప్రవర్తిస్తాం. పక్కింటి వాళ్ల అబ్బాయి ఇంజనీరుంగు చేస్తున్నాడని మన వాడూ ఇంజనీరైపోవాలి అని పెద్దలు, మన స్నేహితులు అందరూ ఇంజనీరింగే కనుక మనమూ ఇంజనీరై పోవాలి అని పిల్లలు. ఎంసెట్ లో ఎంత రాంకు వచ్చినా ఫర్వాలేదు. ఏదో మారుమూల కాలేజీ లోనైనా ఫర్వాలేదు. మొదట ఓ గొప్ప బ్రాంచ్ అనుకుంటాం. మన రాంక్ చూసి ఇది చాలు లే అనుకుంటాం. తీరా కౌన్సిలింగ్ లో అది కూడా రాదని తెలిసి వాడు ఏదిస్తే దానికి ( మొక్కలకు పందిరెయ్యడం నేర్పే కోర్స్ ఒకటి పెట్టి, దానికి ‘పందిరి బ్రాంచ్’ అని పేరు పెట్టి అందులో సీట్లున్నాయి అంటే దానికి కూడా ) సిద్ధమే మనం. ఏ బ్రాంచ్ అయితే నేముంది. నాలుగుసార్లు తప్పినా ఫర్వాలేదు. చివరికి ఇంజనీరింగ్ అయింది అనిపించుకుంటే చాలు. తరువాత మళ్లీ ఏ కంప్యూటర్ కోర్సో చేసి ఎలాగోలా బి.పి.ఓ. జాబ్ సంపదించకపోతామా... ఇదే మన ఆలోచన, కాదు కాదు ధోరణి అనాలేమో.? ఎందుకంటే అసలు ఆలోచన అనేది ఉంటేగా..? చుట్టూ నలుగురూ చేస్తున్నారు. బాగా సంపాదించొచ్చు. నలుగురితో పాటు నరాయణా!

ఏమి చదువుతున్నామో, ఎందుకు చదువుతున్నామో తెలియకుండా చదువుతాం. అదీ ఒక చదువేనా..?

అంటే ఇంజనీరింగ్ ఎందుకూ పనికి రాని చదువని కాదు నా ఉద్దేశం. అది చాలా గొప్పది. అసలు నిరర్ధకమైన విద్య అనేది లేదు. మనం చదివే తీరే అలా ఉంది. ఇంజనీరింగ్ రాయాలంటే ఎవరో అన్నట్టు గట్స్ కావాలి. నేను ఫలానా కాలేజీలో, ఫలానా బ్రాంచ్ లో మాత్రమే చేరతాను. అని నిర్ణయించుకుని దానికి తగిన కృషి చేసి అక్కడే సీట్ సంపాదించి చదవాలంటే చాలా తెగువ, పట్టుదల ఉండాలి. అలా ఉన్ననాడు మీరు చదివింది చదువు అని నలుగురి ముందూ ఒప్పుకోవచ్చు. అలా లేని నాడు అది చదువే కాదు. అలా భ్రమ పడుతున్నారంతే!

సరిగ్గా దీక్షలు స్వీకరించే విషయంలో కూడా ఇలాగే జరుగుతోంది. అయ్యప్ప స్వామి దీక్ష చాలామంది స్వీకరించి ఉంటారు. కానీ ఎంతమంది నియమాలు సరిగ్గా పాటించారు? ఇక్కడా మనం గొర్రెల్లా మరొకరిని అనుసరిస్తున్నామే తప్ప కాస్త ఆలోచించడం లేదు. ఎక్కడ పడితే అక్కడ తింటాం. తిరుగుతాం. కొందరు ధూమపానం కూడా చేస్తారు. మరి తాగే వారు నాకు ఇంకా కనపడలేదు భగవంతుడి దయవలన. తోటి స్వామి పడి పూజ వెయ్యిమందిని పిలిచి చేస్తే , మనం రెండువేలమందిని పిలుస్తాము. రేపటి నుండి దీక్ష కనుక ఈ రోజు ఫుల్లుగా పట్టించేసి రేపు ఆ మందు దిగకుండానే మాలను ధరించాలి. (ఇది నా స్నేహితులైన స్వాములకు స్వీయ అనుభవం. తోటి స్వాములు కొందరు అలా ఉండే వారుట.) సాయంత్రం అల్పాహారం పేరుతో అరవై రకాలు ఆరగించాలి. చుట్టూ ఉన్న స్వాములు అలా చేస్తే మనమూ అలా ఎందుకు చేయాలి? కాస్తైనా ఆలోచన ఉండదా? "మాలధారణం నియమాల తోరణం" అంటూ రోజూ పాడుకుంటాం కానీ, నియమాలు పాటించడం అబ్బో అన్ని నియమాలు పాటించడం కొంచెం కష్టమే. అందుకే మన వీలును బట్టి కుదిరినవి పాటిస్తాం. ఇంకెందుకండీ దీక్ష? దీనివలన వచ్చే పుణ్యమేమో కానీ, పాపం మూట కట్టుకుంటున్నాం. నలుగురికోసం కాదు మనకోసం మనం దీక్షపూనుతున్నాం. నేను ఇన్ని సార్లు దీక్ష స్వీకరించాను అని గొప్పలు చెప్పుకోవడం కాదు. అన్ని సార్లు స్వీకరించడం వలన నా జీవితంలో వచ్చిన మార్పేమైనా ఉందా అని ఒకసారి పునరాలోచన చేసుకోవాలి. ఏదైనా లోపం ఉందంటే అది దీక్షలో కాదు పాటించే మనలో ఉంది అని గుర్తించండి. మనలో అహం కారాన్ని పెంచే దీక్షలు వేలసార్లు పూనినా ఏమిటి లాభం? జీవితాన్ని తరింప చేయగల దీక్ష జన్మానికి ఒక్క సారి స్వీకరించినా చాలు.

నేడు మనం స్వీకరిస్తున్న భగవత్ దీక్షల నియమాలు బ్రహ్మచర్య దీక్షనుండి స్వీకరించినవి అయి ఉండవచ్చు. ఉపనయనమయిన బ్రహ్మచారి ఎటువంటి నియమాలు పాఠించాలో మన పెద్దలు చెప్పారు. దాదాపు అటువంటి నియమాలే నేడు స్వామి దీక్షలకూ విధించుకున్నాము.

దీక్ష - నియమాలు

౧.సూర్యోదయాత్ పూర్వం లేవాలి.
౨.సూర్యోదయానికల్లా పూజను ప్రారంభించాలి.
౩.రోజుకు కనీసం ౧౦౦౦ సార్లు నామాన్ని స్మరించాలి. ఏ పని చేస్తున్నా మన నాలుకపై భగవన్నామం ఆడుతూ ఉండాలి.
౪.వార్తా పత్రికలు, టీవీ, ఇంటర్ నెట్ వంటివి ముట్టుకో కూడదు. ఉద్యోగ విషయమై అవసరమైతే తప్ప.
౫.ధూమ పానం, మద్య పానం, మాంసాహారం పూర్తిగా నిషిద్ధం.
౬.శాఖాహరం ,సాత్వికాహారం తీసుకోవాలి.
౭.కోపం పూర్తిగా వీడాలి. వివేకం పని చేయాలి.
౮.సత్యం మాట్లాడడం చాలా అవసరం.
౯. ఈ దీక్ష మానసిక, వాచిక, కాయికములను మూడింటి ద్వారా జరగాలి.
౧౦.మూడు కాలాలూ భగవంతుని ఉపాసన చేయాలి. ఉద్యోగస్తులు కనీసం ౨ కాలాలు(ఉదయం,సాయంత్రం) అయినా పూజించాలి.
౧౧.నోటితో అసభ్య పదాలు పలకూడదు.
౧౨.చేతితో చెడు చేయకూడదు.
౧౩.మనసుతో చెడు ఆలోచనలు చేయకూడదు. ఇది చాలా కష్టమైనది. కానీ అమ్మమీద భారం వేసి మొదలు పెడితే అంతా శుభం జరుగుతుంది.
౧౪. శుభ్రమైన వస్త్రాలు ధరించాలి. పాదరక్షలు ఉండకూడదు.ఎల్లప్పుడూ విబూధి ధరించి, ఎర్రని తిలకాన్ని ధరించాలి. ఉదయం పూజానంతరం గంధాన్ని ధరించాలి. తెల్లని స్ఫటిక పూసలు దీక్షా మాలగా ధరించాలి. శిఖను ధరించాలి. మొలత్రాడు తప్పక ఉండాలి. పూజా సమయంలో పంచె, కండువాలు మాత్రమే ధరించాలి. చేతికి దీక్షా కంకణమును రక్షగా కట్టుకోవాలి.

౧౫. నేలమీద శయనించాలి. నేలమీద కూర్చుని భుజించాలి. నీటిని కూడా కూర్చుని స్వీకరించాలి. ఏక భుక్తము చేయాలి. భోజనము కొరకు కాక, శక్తి కొరకు మాత్రమే అన్నట్లు భుజించాలి.

౧౬. భగవంతుని చిత్రపటమును, కలశమును పెట్టి ఈ దీక్షాసమయంలో పూజించాలి. పూజా ప్రదేశము నిత్యము శుభ్రముగా ఉంచాలి. దీపం వెలుగుతూ ఉండాలి. భజనలు వంటివి జరుపుట శ్రేష్ఠము. నిత్యము ధ్యానము కనీసం ౧౫ నిమిషాలు చేయాలి. ఏపని చేస్తున్నా ఆంతరింగిక పరిశీలన చేయాలి. లోపలి వ్యక్తిని గమనించాలి.

౧౭. మనం మన జీవితంలో ఎటువంటి పురొగతి కోరుకుంటున్నామో, ఆ పనిని ఈ నలభై రొజులలో సాధన చేయడం మొదలు పెట్టాలి. మన ఆశయ సాధనకు మొదటి అడుగును వేయాలి. తరువాతి అడుగులు భగవత్కృపచే వాటంతట అవే పడతాయి.

౧౮. పూజ, ధ్యానం, ఉద్యోగం, లక్ష్య సాధన వీటితో ప్రధానంగా నిండినదై మన దిన చర్య ఉండాలి. మిగిలిన వ్యసనాలు సమయాన్ని పాడు చేయకుండా ఆధ్యాత్మికమైన పుస్తకాలు చదవడం, ప్రవచనాలు వినడం వంటివి చేయాలి. రోజంతా భగవత్ చింతనలో గడపాలి.

మీరు స్వీకరించే దీక్ష ఎటువంటి దైనా నియమాలు లేకుండా ఫలించదు. సరదాగా ఆడే క్రికెట్ ఆడాలంటే కూడా కొన్ని నియమాలు ఉన్నాయి. బ్యాట్ విసురుతాను నువ్వు బాలుతో తన్నాలి అంటే కుదరదు. బ్యాటుతో బాలుని మాత్రమే తన్నాలి. మరి అలాంటిది మన జీవితానికి ఎన్ని నియమాలు ఉండాలి? నియమాలు లేని జీవితం అందగా ఉండదు. అర్థరహితంగా ఉంటుంది. ఆ నియమాల విలువను తెలిపేందుకే ఇటువంటి దీక్షలు అవసరమౌతాయి.

ఆత్మానం రథినం విద్ధి శరీరం రథమేవతు|
బుద్ధింతు సారథిం విద్ధి మనః ప్రగ్రహమేవచ||
ఇన్ద్రియాణి హయనాహు ర్విషయాస్తేషు గోచరాన్| - కఠోపనిషత్తు.

ఆత్మ రథికుడు, శరీరం రథం. బుద్ధి సారథి, మనస్సు కళ్ళెం. ఇంద్రియాలు గుర్రాలు, అవి నడిచే దారులు విషయ వస్తువులు.

నేర్పరి అయిన సారథి అనేక వైపులకు పరుగులు తీసే గుర్రాలను కళ్లెంతో అదుపు చేసి, ఒకే గమ్యం దిశగా పయనింప చేస్తాడు. అలాగే బుద్ధి శాలి అయిన వాడు అనేక విషయ వాసనలతో పరి పరి విధాల ఆకర్షింప బడు ఇంద్రియాలను, మనసు అనే కళ్లెంతో అదిలించి, అంతర్ముఖం చేసి, ఒకే దారికి మళ్లించి గమ్యాన్ని చేరుకుంటాడు. అంటే మనకు మనమే కొన్ని నియమాలను విధించుకుని మంచి మార్గం వైపుకు ఇంద్రియాలను మళ్లించుకున్న నాడు మన గమ్యాన్ని చేరగలుగుతాము.

దయచేసి నా సందేహాలు తీర్చండి.

2010-08-18T13:17:00.002+05:30

కొత్త పోష్ట్ ఎడిటర్ ని ఎంచుకుంటే , పాత దానిలో ఉన్నన్ని ఆప్షన్స్ కొత్త దానిలో లేవు ఎందువల్ల? పోటో ను జతపరచడం ఎలాగా? అలాగే మనం ముందు రాసిన పోష్ట్ ని సవరించాలని చూస్తే ఏమి కనిపించడం లేదు. ఎందుకని?

మీరెవరైనా చెప్పగలరు. త్వరలో పాత పోష్ట్ ఎడిటర్ మాయమవుతుమ్దట. నాకు పాతదే నచ్చింది. ఈ సమస్యలు లేకపోతె కొత్తదైనా ఫర్వాలేదు. దయచేసి నా సందేహాలు తీర్చండి.